ਆਹੂਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍ ੨੪.
ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕੰਮ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅਯੁਤੇਨੈਵ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੪.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਹ ਫੈਲਾਅ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਂਗਮਂ ਚੈਵ ਸਦृਸ਼ਂ ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍ ੨੪.
ਉਥੇ ਹਿਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਜੀਵ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਮਨ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਜਂਗਮੇਨ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਜਿਤਂ ਸ੍ਥਾਵਰਮੇਵ ਚ ੨੪.
ਉਥੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਡਿੱਗ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਜਲਂ ਕਿਂ ਨੁ ਸ੍ਥਲਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਵਿਦੁਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਜਨਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪਾਣੀ ਹੈ ਜਾਂ ਧਰਤੀ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛਿਖਂਡਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ ੨੪.
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ, ਬਣਾਵਟੀ ਮੋਰ ਵੀ ਸਨ।
ਕੇ ਸਤ੍ਯਾਃ ਕੇ ਅਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ੨੪.
ਕੁਝ ਮੋਰ ਅਸਲ ਸਨ, ਕੁਝ ਝੂਠੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ।
ਪੁਂਸੋ ਧਨੂਂषਿ ਚੋਤ੍ਕृष੍ਯ ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਜਂਗਮੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਅਡਿੱਗ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਸਨ ਪਰ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਚਾਮਰੈਰ੍ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪਾਂਕੁਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੨੪.
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਵਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਪਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕृਤ੍ਰਿਮਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਪਤਾਕਾਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ੨੪.
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਣਾਵਟੀ ਝੰਡੀਆਂ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਗਜਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਹ੍ਯਕृਤੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬਣਾਵਟੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਰਥਾ ਰਥਿਯੁਤਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਹ੍ਯਕृਤੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਰਥ ਤੇ ਰਥ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ, ਬਣਾਵਟੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਮਹਾਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਂਦੀ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਹਿ ਮਂਡਪੇ ੨੪.
ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਨੰਦੀ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍ ੨੪.
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ, ਦਿਵਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਗਜੌ ਦ੍ਵੌ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਸ਼੍ਮੀਰਸਨ੍ਨਿਭੌ ੨੪.
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਹਾਥੀ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਾਵਸ਼੍ਵੌ ਦਂਸ਼ਿਤੌ ਕृਤੌ ੨੪.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
षੋਡਸ਼ਪ੍ਰਕृਤੀਸ੍ਤੇਨ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ੨੪.
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਉਥੇ ਸੋਲਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ।
ਤਥੈਵ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ ੨੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਤਪੱਸਵੀ ਵੀ ਉਥੇ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ੨੪.
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਭੂਤੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਵਿਮੋਹਨਃ ੨੪.
ਉਹ ਥਾਂ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੋਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਿਮਾਲਯਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੪.
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਉਕਸਾਇਆ।
ਭ੍ਰਾਂਤੋ ਹਿ ਨਾਰਦਸ੍ਤੇਨ ਕृਤ੍ਰਿਮੇਣ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ੨੪.
ਉਸ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਵਾਨ ਨਾਰਦ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਂਡਪਂ ਤਸ੍ਯ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇ ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍ ੨੪.
ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤੋऽਦ੍ਰਿਃ ਸ੍ਵਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ ੨੪.
ਉਹ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਗਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵृषਾਰੂਢੋ ਹ੍ਯਾਗਤੋਦ੍ਵਹਨਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੨੪.
ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਤੇ ਆਏ; ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਮਵਾਨ੍ਗਿਰਿਸਤ੍ਤਮਃ ੨੪.
ਫਿਰ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਮਵਾਨ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੨੪.
ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ।'
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਹਿਮਵਤੋ ਗਿਰੇਃ ਮੇਨਾਕੇਨ ਚ ਸਹ੍ਯੇਨ ਮੇਰੁਣਾ ਗਿਰਿਣਾ ਸਹ॥ ੨੪.
ਫਿਰ ਹਿਮਵਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਨਾ, ਸਹਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਏਭਿਃ ਸਮੇਤੋ ਹ੍ਯਧੁਨਾਮਹਾਮਤੇ ਯਤਸ੍ਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਮਤ੍ਰ ਚਾਨਯ ੨੪.
ਹੁਣ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਲਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਾਮ ਤੂਰ੍ਣਾਂ ਸਹੈ ਵ ਤੈਃ ਪਰ੍ਵਤਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ੨੪.
ਉਹ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ' ਸੋਚ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।