ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਭਾਵਜ੍ਞਾ ਮੁਕੁਂਦਾਚ੍ਚ ਮਨੋਰਮਾਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਂਕਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੀਤਵਾਸੋਨ੍ਵਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ॥ ੨੩.
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਣਮਾਪੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ, ਮੁਕੁੰਦ ਤੋਂ ਆਏ ਸੋਹਣੇ ਜੀਵ, ਸਾਰੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਏ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਃ ਕੁਂਡਲਿਨਃ ਕਿਰੀਟਕਟਕਾਂਗਦੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਮਹਾਪੁਰੁषਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ॥ ੨੩.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਮੋੜੇ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਗਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋਪੇਤਃ ਸੁਰਾਰਿਹਾ॥ ੨੩.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ।
ਬਭੌ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਕृਤਵਿਸ਼੍ਵਮਂਗਲੋ ਮਹਾਨੁਭਾਵੈਰ੍ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਯ ਧਿष੍ਠਿਤਃ ੨੩.
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਖਾਸੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਪੁਤ੍ਰੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮੇਤੋ ਭੁਵਨੈਕਭਰ੍ਤਾ ੨੩.
ਉਹ, ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ ਤੇ ਮਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਥਾ ਵਿਰਿਂਚਿਰ੍ਨਿਜਵਾਹਨਸ੍ਥੋ ਵੇਦੈਃ ਸਮੇਤਃ ਸਹ षਡ੍ਭਿਰਂਗੈਃ ੨੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਵੇਧੋਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤਦਾ ਸੁਰੇਦ੍ਰੈਃ ਸਮਾਵृਤਸ਼੍ਚਰ੍षਿਭਿਃ ਸਂਪਰੀਤਃ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵृषਭਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍ ੨੩.
ਉਥੇ ਇਕ ਨੀਲਾ, ਸਾਫ਼ ਕੱਚ ਵਰਗਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਸੀ।
ਏਭਿਸ੍ਸਮੇਤੋऽਸੁਰਦਾਨਵੈਃ ਸਹ ਯਯੌ ਮਹੇਸ਼ੋ ਵਿਬੁਦੈਰਲਂਕृਤਃ ੨੩.
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਸੁਤਾਰ੍ਥਮੇਵ ੨੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਆਹੂਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਾਦਰਮ੍ ੨੪.
ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕੰਮ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅਯੁਤੇਨੈਵ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੪.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਹ ਫੈਲਾਅ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਂਗਮਂ ਚੈਵ ਸਦृਸ਼ਂ ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍ ੨੪.
ਉਥੇ ਹਿਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਜੀਵ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਮਨ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਜਂਗਮੇਨ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਜਿਤਂ ਸ੍ਥਾਵਰਮੇਵ ਚ ੨੪.
ਉਥੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਡਿੱਗ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਜਲਂ ਕਿਂ ਨੁ ਸ੍ਥਲਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਵਿਦੁਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਜਨਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪਾਣੀ ਹੈ ਜਾਂ ਧਰਤੀ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛਿਖਂਡਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ ੨੪.
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ, ਬਣਾਵਟੀ ਮੋਰ ਵੀ ਸਨ।
ਕੇ ਸਤ੍ਯਾਃ ਕੇ ਅਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ੨੪.
ਕੁਝ ਮੋਰ ਅਸਲ ਸਨ, ਕੁਝ ਝੂਠੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ।
ਪੁਂਸੋ ਧਨੂਂषਿ ਚੋਤ੍ਕृष੍ਯ ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਜਂਗਮੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਅਡਿੱਗ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਸਨ ਪਰ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਚਾਮਰੈਰ੍ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪਾਂਕੁਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੨੪.
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਵਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਪਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕृਤ੍ਰਿਮਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਪਤਾਕਾਃ ਕਲ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ੨੪.
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਣਾਵਟੀ ਝੰਡੀਆਂ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਗਜਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਹ੍ਯਕृਤੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬਣਾਵਟੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਰਥਾ ਰਥਿਯੁਤਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਕृਤ੍ਰਿਮਾ ਹ੍ਯਕृਤੋਪਮਾਃ ੨੪.
ਉਥੇ ਰਥ ਤੇ ਰਥ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ, ਬਣਾਵਟੀ ਪਰ ਅਸਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਮਹਾਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਂਦੀ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਹਿ ਮਂਡਪੇ ੨੪.
ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਨੰਦੀ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍ ੨੪.
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ, ਦਿਵਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਗਜੌ ਦ੍ਵੌ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਸ਼੍ਮੀਰਸਨ੍ਨਿਭੌ ੨੪.
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਹਾਥੀ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਾਵਸ਼੍ਵੌ ਦਂਸ਼ਿਤੌ ਕृਤੌ ੨੪.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
षੋਡਸ਼ਪ੍ਰਕृਤੀਸ੍ਤੇਨ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ੨੪.
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਉਥੇ ਸੋਲਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ।
ਤਥੈਵ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ ੨੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਤਪੱਸਵੀ ਵੀ ਉਥੇ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ੨੪.
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਭੂਤੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਵਿਮੋਹਨਃ ੨੪.
ਉਹ ਥਾਂ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।