ਤਥੈਵ ਦੇਵਾਸੁਰਯਕ੍ਸ਼ਦਾਨਵਾ ਨਾਗਾਃ ਪਤਂਗਾਪ੍ਸਰਸੋ ਮਹਰ੍षਯਃ ੨੩.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼, ਦਾਨਵ, ਨਾਗ, ਪੰਛੀ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਗਚ੍ਛਗਚ੍ਛ ਮਹਾਦੇਵ ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ੨੩.
'ਚਲੋ, ਚਲੋ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!'
ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ॥ ੨੩.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇੱਥੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਂਦੀਮੁਖਂ ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚ ਤਥਾ ਚੈਤਤ੍ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ੨੩.
ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣੀ ਤੇ ਨੰਦੀ ਮੁਖ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ।
ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਹ੍ਯਧੁਨਾ ਵਿਭੋ ੨੩.
ਹੁਣ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮਭ੍ਯੁਦਯੋਚਿਤਮ੍ ੨੩.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਸਭ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਮੁਤਾਬਕ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋਥ ਗੁਰੁਰ੍ਭृਗੁਃ ੨੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੀ ਆਏ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਃ ਸ਼ਿਲਾਵਾਕਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪਾਲੋऽਕ੍ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਮਃ ੨੩.
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਸ਼ਿਲਾਵਾਕ, ਸ਼ੂਨਿਆਪਾਲ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਤਸ਼੍ਰਮ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਹ੍ਯਾਗਤਾਃ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ੨੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਾਃ ੨੩.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਹਿਤੈਃ ਸੂਕ੍ਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ ੨੩.
ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭ੍ਯਂਜਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਾਤ੍ਮਨਃ ੨੩.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਨੇਕੈਰ੍ਮੌਕ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਡਨਾਨ੍ਯੇਵ ਜਾਤਰੂਪਮਯਾਨਿ ਚ॥ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਨੇਕ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਗਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂषਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੩.
ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਚਂਡਿਕਾ ਵਰਭਗਿਨੀ ਤਦਾ ਜਾਤਾ ਭਯਾਵਹਾ ੨੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਹੈਮਂ ਕਲਸ਼ਮਾਦਾਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾ ੨੩.
ਉਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਭੂਤਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਵਿਰੂਪਾਣਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੩.
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਅਜੀਬ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ਚ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ ੨੩.
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਦਾ ਡਮਰੁਨਿਰ੍ਘੋषਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਡਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਤਥਾ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕੋਲਾਹਲੋऽਭਵਤ੍ ਅਨ੍ਵਯੁਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੨੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਮਿਲੇ।
ਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਰਜਨ੍ਮਹੇਂਦ੍ਰੋऽਥ ਐਰਾਵਤਮੁਪਾਸ੍ਥਿਤਃ ੨੩.
ਵਿੱਚਕਾਰ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਏਰਾਵਤ ਸਮੇਤ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਚਾਮਰੈਰ੍ਵੀਜ੍ਯਮਾਨੋऽਸੌ ਸੁਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਵृਤਃ ੨੩.
ਉਸਨੂੰ ਚਾਮਰਿਆਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਦਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯੋਦ੍ਵਹਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੩.
ਭਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਮਥਾਦਯਃ ੨੩.
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮਥਾਦਿਕ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਸਾऽਧੁਨਾ ਚਂਡੀ ਧਾਵਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ੨੩.
ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਚੰਡੀ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਰਹੀ ਸੀ?
ਅਥ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਚਂਡੀਂ ਭੈਰਵਸਂਯੁਤਾਮ੍ ੨੩.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਭੈਰਵ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਚੰਡੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਸਾ ਚਂਡੀ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਾਮ੍ ੨੩.
ਉਥੇ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਚੰਡੀ ਹੱਸ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਹੈਮਂ ਕਲਸ਼ਮਾਦਾਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੨੩.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੜਾ ਆਪ ਹੀ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭੂਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰਤੋऽਵ੍ਰਜਤ੍ ੨੩.
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਲੋਕਪਾਲਾ ऋषਯਸ੍ਤੇऽਗ੍ਰਪृष੍ਠਤਃ ੨੩.
ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ।