ਦਾਸੋऽਹਮਵਦਚ੍ਛਂਭੁਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ ੨੩.
ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਵਰਿਤੇਨਾਵਦਚ੍ਛਂਭੁਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਨਾਰਦੇਨ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੨੩.
ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,' ਨਾਰਦ ਜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਸੁਪਰ੍ਣਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰਚ੍ਯੁਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੨੩.
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸੁਪਰਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਦੇਵੋ ਯੋਗਿਧ੍ਯੇਯਾਂਘ੍ਰਿਪਂਕਜਃ ੨੩.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਦਾ ਹਰਿਹਰੌ ਦੇਵਾਵੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤਿष੍ਠਤਃ ੨੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਤੇ ਹਰ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇਕਠੇ ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਗਿਰਿਜਾਤਪਸਾ ਵਿष੍ਣੋ ਜਿਤੋऽਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੨੩.
ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾਰ੍ਥੇਨ ਚ ਭੋ ਵਿष੍ਣੋ ਕਥਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ੨੩.
ਹੁਣ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਸਂਕਲ੍ਪਵਿਧਿਨਾ ਮਯਾ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ ੨੩.
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੜਿਆ।
ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੋਚਿਤਮ੍ ੨੩.
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਵਿਆਹ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਤਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਗਤਃ ੨੩.
ਜਦ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਓਦੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਥੈਵ ਦੇਵਾਸੁਰਯਕ੍ਸ਼ਦਾਨਵਾ ਨਾਗਾਃ ਪਤਂਗਾਪ੍ਸਰਸੋ ਮਹਰ੍षਯਃ ੨੩.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼, ਦਾਨਵ, ਨਾਗ, ਪੰਛੀ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਗਚ੍ਛਗਚ੍ਛ ਮਹਾਦੇਵ ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ੨੩.
'ਚਲੋ, ਚਲੋ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!'
ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ॥ ੨੩.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇੱਥੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਂਦੀਮੁਖਂ ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚ ਤਥਾ ਚੈਤਤ੍ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ੨੩.
ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣੀ ਤੇ ਨੰਦੀ ਮੁਖ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ।
ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਹ੍ਯਧੁਨਾ ਵਿਭੋ ੨੩.
ਹੁਣ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮਭ੍ਯੁਦਯੋਚਿਤਮ੍ ੨੩.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਸਭ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਮੁਤਾਬਕ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋਥ ਗੁਰੁਰ੍ਭृਗੁਃ ੨੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੀ ਆਏ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਃ ਸ਼ਿਲਾਵਾਕਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪਾਲੋऽਕ੍ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਮਃ ੨੩.
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਸ਼ਿਲਾਵਾਕ, ਸ਼ੂਨਿਆਪਾਲ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਤਸ਼੍ਰਮ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਹ੍ਯਾਗਤਾਃ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ੨੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਾਃ ੨੩.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸਹਿਤੈਃ ਸੂਕ੍ਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ ੨੩.
ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭ੍ਯਂਜਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਾਤ੍ਮਨਃ ੨੩.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਨੇਕੈਰ੍ਮੌਕ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਡਨਾਨ੍ਯੇਵ ਜਾਤਰੂਪਮਯਾਨਿ ਚ॥ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਨੇਕ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਗਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂषਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੩.
ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਚਂਡਿਕਾ ਵਰਭਗਿਨੀ ਤਦਾ ਜਾਤਾ ਭਯਾਵਹਾ ੨੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਸਭ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਹੈਮਂ ਕਲਸ਼ਮਾਦਾਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾ ੨੩.
ਉਹ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਭੂਤਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਵਿਰੂਪਾਣਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੩.
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਅਜੀਬ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ਚ ਗਣਾਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਾਃ ੨੩.
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਦਾ ਡਮਰੁਨਿਰ੍ਘੋषਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਡਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਤਥਾ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕੋਲਾਹਲੋऽਭਵਤ੍ ਅਨ੍ਵਯੁਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੨੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਮਿਲੇ।