ਤਥਾ ऋषਿਗਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ ੨੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾ ਲੈ।
ਏਤਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਨਾਨਯਸ੍ਵੇਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ੨੩.
ਇਹਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆ।
ਉਵਾਚ ਨਾਰਦਂ ਦੇਵੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਨਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ੨੩.
ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ।'
ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਚਨਮਾਦਾਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਲੋਕਪਾਵਨਃ ੨੩.
ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸਿਰ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵਂ ਪਰਮਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪਰਿਸੇਵ੍ਯਮਾਨਮ੍ ੨੩.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮਾਤਾ ਉਹਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਹਾਰ੍ਹਰਤ੍ਨਾਵृਤਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਂ ਮਹਾਕਿਰੀਟੋਤ੍ਤਮਰਤ੍ਨਭਾਸ੍ਵਤਮ੍ ੨੩.
ਉਹ ਮਹਿੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮੋਹਕ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਨਾਰਦੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਦਰਾਤ੍ ੨੩.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ ੨੩.
ਆ ਜਾ, ਆ ਜਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਲਦੀ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਚਲ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵੈ ਤਦਾ ਵਿਜ੍ਞਾਤਾਰ੍ਥੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਰਦਂ ਪਰਿਪृष੍ਟਵਾਨ੍॥ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਹੱਸ ਕੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਭਗਵਾਨ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਪਸਾ ਮਹਤਾ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ ੨੩.
ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦਾਸੋऽਹਮਵਦਚ੍ਛਂਭੁਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ ੨੩.
ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।'
ਤ੍ਵਰਿਤੇਨਾਵਦਚ੍ਛਂਭੁਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਨਾਰਦੇਨ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੨੩.
ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,' ਨਾਰਦ ਜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਸੁਪਰ੍ਣਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰਚ੍ਯੁਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੨੩.
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸੁਪਰਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਦੇਵੋ ਯੋਗਿਧ੍ਯੇਯਾਂਘ੍ਰਿਪਂਕਜਃ ੨੩.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਦਾ ਹਰਿਹਰੌ ਦੇਵਾਵੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤਿष੍ਠਤਃ ੨੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਤੇ ਹਰ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇਕਠੇ ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਗਿਰਿਜਾਤਪਸਾ ਵਿष੍ਣੋ ਜਿਤੋऽਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੨੩.
ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾਰ੍ਥੇਨ ਚ ਭੋ ਵਿष੍ਣੋ ਕਥਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ੨੩.
ਹੁਣ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਸਂਕਲ੍ਪਵਿਧਿਨਾ ਮਯਾ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ ੨੩.
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੜਿਆ।
ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੋਚਿਤਮ੍ ੨੩.
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਵਿਆਹ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਮਾਰੇਭੇ ਤਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਗਤਃ ੨੩.
ਜਦ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਓਦੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਥੈਵ ਦੇਵਾਸੁਰਯਕ੍ਸ਼ਦਾਨਵਾ ਨਾਗਾਃ ਪਤਂਗਾਪ੍ਸਰਸੋ ਮਹਰ੍षਯਃ ੨੩.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼, ਦਾਨਵ, ਨਾਗ, ਪੰਛੀ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਗਚ੍ਛਗਚ੍ਛ ਮਹਾਦੇਵ ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ੨੩.
'ਚਲੋ, ਚਲੋ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!'
ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ॥ ੨੩.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇੱਥੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਂਦੀਮੁਖਂ ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚ ਤਥਾ ਚੈਤਤ੍ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ੨੩.
ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣੀ ਤੇ ਨੰਦੀ ਮੁਖ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ।
ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਹ੍ਯਧੁਨਾ ਵਿਭੋ ੨੩.
ਹੁਣ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮਭ੍ਯੁਦਯੋਚਿਤਮ੍ ੨੩.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਸਭ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਮੁਤਾਬਕ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋਥ ਗੁਰੁਰ੍ਭृਗੁਃ ੨੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੀ ਆਏ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਃ ਸ਼ਿਲਾਵਾਕਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪਾਲੋऽਕ੍ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਮਃ ੨੩.
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਸ਼ਿਲਾਵਾਕ, ਸ਼ੂਨਿਆਪਾਲ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਤਸ਼੍ਰਮ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਹ੍ਯਾਗਤਾਃ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ੨੩.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਾਃ ੨੩.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।