ਸੁਕृਤਂ ਚੋਰ੍ਜਿਤਂ ਤਨ੍ਵਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵੋਦਿਤਂ ਸਤਿ ੨੨.
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਤੇ ਜਮਿਆ ਹੋਇਆ ਪੂਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ,
ਹਿਂਸੇਰ੍ष੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਪਂਚਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ੨੨.
ਉਹ ਸਭ ਹਿੰਸਾ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਛਲ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦੀਸ਼੍ਵਰੋ ਹृਦਿ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਭਾਵ੍ਯੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਃ ੨੨.
ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ,
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋਸ੍ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਜਯਾ ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮ੍ ੨੨.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਵਦਮਾਨਂ ਤਂ ਬਟੁਰੂਪਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵੈਰਾਗੀ ਰੂਪ,
ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਗਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਮਹੇਸ਼ੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੨.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹੇਸ਼ਾ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਨਿਜਰੂਪਧਰਸ੍ਤਦਾ ੨੨.
ਫਿਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਹृਦਿਸ੍ਥੋ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਬਹਿਰ੍ਦृष੍ਟਿਚਰੋਭਵਤ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍॥ ੨੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਾਹਰੋਂ ਵੀ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ; ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਚੈਕਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਸਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੨੨.
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਇੱਕ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ ਅਜੋਬਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਰ੍ਣਸ੍ਥੌ ਹਿ ਮਹਾਨਾਗੌ ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੌ ਤਦਾ ੨੨.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ — ਕੰਬਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ — ਸਨ।
ਵਲਯਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਤਦਾ ਸਰ੍ਪਮਯਾਨਿ ਚ ੨੨.
ਉਸ ਨੇ ਕੀਮਤੀ ਕੰਗਣ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਂਭੂਤਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਾਗ੍ਰਤਃ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰੀਡਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ੨੨.
ਉੱਚੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਯਦਰ੍ਥਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੋ ੨੨.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਤਬਾਹੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ,
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ੨੨.
ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਤਾਰਕ ਦਾ ਸੰਘਾਰ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ੨੨.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ।
ਯਾਚਸ੍ਵ ਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ऋषਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ੨੨.
ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਪੁਰਾਹਂ ਵੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਯਦਾ ਤਵ ੭੨੨.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪੂਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨੨.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ ੨੨.
ਇਸ ਲਈ, ਸਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰ।
ਤਦੋਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਜਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮੋਹਿਤਂ ਚ ਤ੍ਰਿਗੁਣੈਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍॥ ੨੨.
ਤਦ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਅਹਂਕਾਰਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ੨੨.
ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਰਵਤੀ।
ਨਭਸੋ ਵਾਯੁਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਵਾਯੋਰਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ ੨੨.
ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਵਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਤੋਂ ਅੱਗ ਜਨਮਦੀ ਹੈ।
ਮਹ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਨੂਨਿ ਚਰਾਣਿ ਚ ਵਰਾਨਨੇ ੨੨.
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਕੋऽਨੇਕਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਹਿ ਗੁਣਾਵृਤਃ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਃ ਪਰਤਂਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਹਤ੍ਕृਤਮ੍॥ ੨੨.
ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਅਨੇਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪਰਤੰਤਰ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਦੇਵੀ, ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਾਯਾਮਯਂ ਕृਤਮਿਦਂ ਚ ਜਗਤ੍ਸਮਗ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਅਵਧृਤਂ ਪਰਯਾ ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ੨੨.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਕੇ ਉਡੁਗਣਾਃ ਕੇ ਬਾਧ੍ਯਂਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾਃ ੨੨.
ਕਿਹੜੇ ਗ੍ਰਹ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ?
ਗੁਣਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਃ ਕृਤਃ ੨੨.
ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈਆਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸੰਬੰਧਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਪਾਰਦਕ੍ਸ਼ਾ ਸਤਤਮਹਂ ਚੈਵ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ ੨੨.
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਸੁਮਧਯਮ ਵਾਲੀ।
ਦੇਹੀਤਿ ਵਚਨਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਯਾਤਿ ਲਾਘਵਮ੍ ੨੨.
'ਦੇਹ ਲੈ' ਆਖਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।