ਤ੍ਰਾਹਿਤ੍ਰਾਹਿ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋ ਤਪ੍ਤਾਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍ ਸ਼ੇषਾਸਨੇ ਚੋਪਵਿष੍ਟ ਉਵਾਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ॥ ੨੧.
ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਅਸੀਂ ਤਪੇ ਹੋਏ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਸੇਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੨੧.
ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਮਧੁਨਾ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ੨੧.
ਹੁਣ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਯਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭੁਃ ੨੧.
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰੁਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ੨੧.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਬੋਲੇ।
ਯਦਾ ਦਗ੍ਧਃ ਪੁਰਾ ਤੇਨ ਮਦਨੋ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਦਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੧.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਵਾਨ ਹੱਸ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਸ ਨ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਯਨਾਸ਼ਨਃ ੨੧.
ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੜੇਗਾ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭੁਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषਂ ਹ੍ਯਧੀਸ਼ਂ ਵਰੇਣ੍ਯਰੂਪਂ ਚ ਪਰਂ ਪਰਾਣਾਮ੍ ੨੧.
ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਅਤਿ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ੨੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਗਏ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ—
ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ ੨੨.
—ਸਭ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ—
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਵਿਧਿਨਾ ਉਰਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਵृਤਮ੍ ੨੨.
—ਉਸਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ—
ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯੇ ਧਾਰਯਂਤਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਕੋਟਕੇਨ ਹਿ ੨੨.
—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਕੋਟਕ ਸੱਪ ਵੀ ਸੀ—
ਸਨ੍ਨੂਪੁਰੇ ਸ਼ਙ੍ਖਕਪਦ੍ਮਕਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਧਾਰਯਂਤਂ ਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍ ੨੨.
—ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਜੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ऋषਯੋ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ ੨੨.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ—
ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦੇਵਾਯ ਮਦਨਾਂਤਕਰਾਯ ਚ ੨੨.
ਰੁਦਰ ਦੇਵ, ਮਨ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ—
ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟਾਯ ਭੀਮਾਯ ਸ਼ੇषਸ਼ਾਯਿਨ੍ਨਮੋਨਮਃ ੨੨.
ਸ਼ਿਵਿਸ਼ਟ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾ ਕੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੨.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਵੀ ਹੋ, ਮਾਂ ਵੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ੍ਤੁਵਤ੍ਸੁ ਦੇਵੇषੁ ਨਨ੍ਦੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ੨੨.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਤੇ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਂ ਸ਼ਂਭੁਮਾਗਤਾ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ॥ ੨੨.
ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੁਚਿਤ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ; ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਸਂਘਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮੇਵ ਸੁਰਵਰ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਯਂਤਿ ੨੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਡੀਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਾਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਧੁਨਾ ਸੁਰਾਃ ੨੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਰੁਪਰਮਚ੍ਛਂਭੁਃ ਪਰਮਕੋਪਨਃ ੨੨.
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹ੍ਯਾਗਤਾ ਮਤ੍ਸਮੀਪਗਾਃ ੨੨.
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍ ੨੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।"
ਕष੍ਟਾਤ੍ਕष੍ਟਤਰਂ ਦੇਵ ਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਮਿਹਾਗਤਾਃ ਤਾਰਕੋ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍॥ ੨੨.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਤਾਰਕਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵ ਸ਼ਂਭੋ ਗृਹੀਤਵ੍ਯਾ ਪਾਣਿਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ੨੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਹਿ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਃ ੨੨.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹੱਸੇ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ऋषਯੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ ੨੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮਦਨੋ ਹਿ ਮਯਾ ਦਗ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੨੨.
ਮੈਂ ਹੀ ਮਦਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।