ਤ੍ਵਜ੍ਜਿਤਾਰਾਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਵਾਹਨਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਅਸਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਦਗ੍ਧਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਲ ਵਿਚ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਨਾਥਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਥਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਮਣ੍ਡਿਤਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਵੇਦ੍ਵਿਜਯਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ 1.3.1.11.
ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੂਜ੍ਯਤਾਮਿष੍ਟਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੇਵੈਰ੍ਭृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਚਾਹੇ ਲਕੜੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਗਣਾਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯਂਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤੈਃ ਸਦਾ ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ਤ੍ਵਦਗ੍ਰਤਃ
ਤੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਵਰਦਾ ਦੇਵੀ ਸਸਰ੍ਜ ਚ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਥਾਨਰਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤਨੋਤ੍
ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਲਈ।
ਮਹਿषਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵਿਕृਤਂ ਖਙ੍ਗਧਾਰਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ ਦਾ ਵਕ੍ਰ ਸਿਰ, ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ।
ਸਖੀਭਿਃ ਸਹ ਸਾ ਬਾਲਾ ਕਣ੍ਠਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ।
ਆਦਤ੍ਤ ਸਹਸਾ ਗੌਰੀ ਲਿਗਂ ਤਸ੍ਯ ਗਲੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗੌਰੀ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਗਲ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲੈ ਲਈ।
ਆਸਜ੍ਜਤ ਪੁਨਰ੍ਲਿਂਗਮਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਤਲਂ ਗਤਮ੍
ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ।
ਅਚਿਂਤਯਚ੍ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਵਿਸ੍ਮਯਾਤ੍ 1.3.1.11.
ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?'
ਆਹਤਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋऽਯਮਿਤਿ ਸ਼ੋਕਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਸਮਝ ਗਈ, 'ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ,' ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਵਿਚਾਰ ਸਮਾਰਬ੍ਧਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍
ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਉਪਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬਾਲਾ ਸਾਹਸਂ ਕृਤਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਕੁੜੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੋਂ ਜਲਦਬਾਜੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।'
ਮਾਨ੍ਯਯਾ ਧਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਕੋऽਪ੍ਯਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਆਦਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਮਹਿषਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਮਮਰ੍ਦਯਮ੍
ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਗੁਰੁਪ੍ਰਸਾਦਸੁਲਭਃ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਿਘ੍ਨਸ਼ਤਾਕੁਲਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਸੌ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਲਿਂਗਧਰਾਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਤਾਨ੍ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਤੇ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਜਿਤਾਃ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤਲਿਂਗਾ ਨਿषੂਦਿਤਾਃ
ਜੋ ਅਜੇਤ ਰਹੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਲਿੰਗ ਛੱਡਣ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਕਥਂ ਪਾਪਂ ਨਿਰਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਵਧਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਵਚ੍ਛਂਭੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ 1.3.1.11.
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਰਚਿਤਸ੍ਨਾਨਾ ਲਪ੍ਸ੍ਯੇ ਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ।
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਭਯਾਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਤਾਮਵੋਚਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਰ੍ਥਵੇਤ੍ਤਾਰੌ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਕੇ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਕੁੜੀਏ, ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਖਮ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਆਗਮਾਃ ਪਂਚਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਕੋਟਯਃ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਠਾਈ ਕੋਟੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤੇषੁਤੇषੁ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨਤ੍ਵੈਵ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਵ੍ਰਤਂ ਪਂਚ ਚੈਤਾਃ ਸ਼ਿਵਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਯਃ
ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ।