ਯਚ੍ਛृਣੋਪਿ ਯਦਸ਼੍ਰਾਸਿ ਯਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਸ਼ਂਕਰ ੨੧.
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੋ ਨਿਰ੍ਰ੍ਥਕਃ ੨੧.
ਇਹ ਸਭ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਕੰਮ ਹਨ; ਝੂਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਂਭੋऽਧੁਨਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗਿਰੌ ਹਿਮਵਤਿ ਪ੍ਰਭੋ ੨੧.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹੁਣ ਇਸ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ।
ਵਾਗ੍ਵਾਦੇਨ ਚ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਚਾਧੁਨਾ ਪ੍ਰਭੋ ਤਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਸ਼ਂਕਰ ਸਂਪ੍ਰਤਿ॥ ੨੧.
ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ॥ ੨੧.
ਭਗਵਾਨ ਹੱਸ ਕੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਸੇਵਾਂ ਗਿਰਿਜੇ ਸਾਧੁਭਾषਿਣਿ॥ ੨੧.
ਹੇ ਗਿਰਿਜਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਮਨੁਜ੍ਞਾ ਮੇ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪਰ੍ਵਤਾਧਿਪ ੨੧.
ਮੈਨੂੰ ਤਪ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ੨੧.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ।
ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਹਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍ ੨੧.
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—all ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਹਿਮਵਤਾ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਹਿਮਵਤ ਨੇ ਐਸਾ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਸ਼ਂਕਰੇਣਾਬ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਹਿਮਵਾਨ੍ਯਯੌ ੨੧.
ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਹਿਮਵਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਕਤਿਪਯਃ ਕਾਲੋ ਗਤਸ਼੍ਚੋਪਾਸਨਾਤ੍ਤਯੋਃ॥ ੨੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਸੁਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ ੨੧.
ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਕਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤੇ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਕਥਂ ਮਹੇਸ਼ੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਸਮੇष੍ਯਤਿ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਕਿਵੇਂ ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣਗੇ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਦ੍ਵਚਃ ੨੧.
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਏਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਦਨੇਨੈਵ ਰਾਜਨ੍ਨਾਨ੍ਯਃ ਸਮਰ੍ਥੋ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ੨੧.
ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਮਦਨ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ।
ਗੁਰੋਰ੍ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਆਹ੍ਵਯਨ੍ਮਦਨਂ ਹਰਿਃ ੨੧.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਹਰੀ ਨੇ ਮਦਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਰਤ੍ਯਾ ਸਮੇਤਃ ਸਹ ਮਾਧਵੇਨ ਸ ਪੁष੍ਪਧਨ੍ਵਾ ਪੁਰਤਃ ਸਭਾਯਾਮ੍ ੨੧.
ਰਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਹਮਾਕਾਰਿਤਃ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇऽਦ੍ਯ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ੨੧.
ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਕਿਉਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਦੱਸੋ।
ਮਮ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਹਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੨੧.
ਮੇਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤਪस्वੀ ਆਪਣਾ ਤਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਮ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਾਸ਼ਰਃ ੨੧.
ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਰਪ੍ਯਭਿਜਾਨਾਤਿ ਭਾਰ੍ਯੋਤਥ੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ ੨੧.
ਗੁਰੂ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਤਥਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਭਾਗ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਗੁਰੁਸ੍ਤਦਾ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਰੋਧੋ ਹਿ ਮਮ ਬਂਧੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਕ੍ਰਮਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਂਬਪਰ੍ਯਂਤਂ ਪ੍ਲਾਵਿਤਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍॥ ੨੧.
ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਥੰਮਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਉਸ ਨੇ ਡੁੱਬੋ ਦਿਤੇ।
ਮਦਨਦ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਥੋਸਿ ਅਸ੍ਮਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਸਦੈਵ ਹਿ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਕੁਰੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ॥ ੨੧.
ਮਦਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਅੱਜ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ਮਦਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਨਃ ੨੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਮਦਨ ਮਨ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਮਹਾਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰੋ ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਚਾਪਂ ਕੁਸੁਮਾਨ੍ਵਿਤਂ ਮਹਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਿਮਾਦ੍ਰੌ ਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਮਾਨੋऽਵਨੌ ਸ੍ਮਰੋ ਯੋਧਯਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ॥ ੨੧.
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸਦਾ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ੍ਮਰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਗਤਾ ਤਦਾ ਰਂਭਾ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਪੁਂਜਿਕਸ੍ਥਲੀ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਰੰਭਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਜਾਤਾਃ ਸਾਹਾਯ੍ਯੇ ਮਦਨਸ੍ਯ ਚ ੨੧.
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਆਈਆਂ, ਮਦਨ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਗਣਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾ ਮਦਨੇਨ ਵਿਮੋਹਿਤਾਃ ੨੧.
ਸਾਰੇ ਗਣ ਅਚਾਨਕ ਮਦਨ ਵਲੋਂ ਮੋਹ ਲਏ ਗਏ।