ਤਦਾ ਸੁਰੈਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਾਣ੍ਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਕਾਰ੍ਯਹੇਤੋਃ ੨੦.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਣੀ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ ਯਦਾ ਵਧ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੋ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ੨੦.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੈਤ ਤਾਰਕਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦੇਨਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯਥਾ ਮਹੇਸ਼ਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ ੨੦.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਕਰੋ ਤਾਂ ਕਿ ਮਹੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਸਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਚੁਃ ਸੁਰਾਸ੍ਤਦਾ ੨੦.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲ ਪਏ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਗਿਰੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਮਤੇ ੨੦.
ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਗਿਰਿਰਾਜੋऽਥ ਦੇਵੈਃ ਸ੍ਵਗृਹਮਾਮਾਵਿਸ਼ਤ੍ ੨੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਜਨਿਤਵ੍ਯਾ ਸੁਕਨ੍ਯੈਕਾ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ੨੦.
ਇਕ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਨ ਭਵਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕਨ੍ਯਾਜਨਨਸੇਵ ਚ ੨੦.
ਕੁੜੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮੇਨਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਚ ਹਿਮਾਲਯਮ੍ ੨੦.
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮੇਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਹਿਮਾਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਨ੍ਯਾ ਸਦਾ ਦੁਃਖਕਰੀ ਨृਣਾਂ ਪਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ੋਕਕਰੀ ਮਹਾਮਤੇ ੨੦.
ਕੁੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪਤੀ, ਵੱਡਾ ਸੋਕ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਮਵਾਂਸ੍ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾਯਾ ਵਚਨਂ ਤਦਾ ੨੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਿਮਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਯੇਨਯੇਨ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਪਰੇषਾਮੁਪਜੀਵਨਮ੍ ੨੦.
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਪਿ ਚੈਵ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰੋਪਕਰਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦਧਾਰ ਜਠਰੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮੇਨਾ ਭਾਗ੍ਯਵਤੀ ਤਦਾ॥ ੨੦.
ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮੇਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਕੁੜੀ ਧਾਰ ਲਈ।
ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਮਹਾਮੇਧਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ੨੦.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਗਿਆਨ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੀ।
ਤਾਂ ਵਿਭੂਤਿਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਜਠਰੇ ਪਰਮਾਂ ਸਤੀ ੨੦.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸਤੀ, ਪੇਟ ਵਿਚ ਸੀ।
ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾ ऋषਯੋ ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ ੨੦.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਕਿਨਨਰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਜਾਤਾ ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ੨੦.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਗਿਰਿਜਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ ੨੦.
ਇਸ਼ਵਰੀ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁष੍ਪਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਵਵृषੁਰ੍ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਤਥਾ ੨੦.
ਦੇਵਤੇ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾਵਤੀਰ੍ਣਾ ਗਿਰਿਜਾ ਮਹਾਸਤੀ ਤਦੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾ ਭਯਮਾਵਿਸ਼ਂਸ੍ਤੇ ੨੦.
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਰਿਜਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਾ ਤਦਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਰਰਾਜ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰਮ੍ ੨੧.
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਧਵੀ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਦੀ ਚਮਕ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਮਹੇਸ਼ੋ ਹਿਮਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਂ ਤਤਾਪ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ੨੧.
ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਏਤਤ੍ਤਪੋ ਜੁषਾਣਂ ਤਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਹਿਮਵਾਨ੍ਯਯੌ ੨੧.
ਉਸ ਤਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਹਿਮਵਤ ਆਇਆ।
ਯਾਵਤ੍ਸਮਾਗਤੋ ਦ੍ਰष੍ਟਂ ਨਂਦਿਨਾਸੌ ਨਿਵਾਰਿਤਃ ੨੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਨਂਦਿਨਾ ਹਿਮਵਾਨ੍ਗਿਰਿਃ ੨੧.
ਫਿਰ ਹਿਮਵਤ ਨੇ ਨੰਦਿਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖਿਆ।
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਂਦਿਨਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੧.
ਨੰਦਿਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਨਂਦੀ ਤਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਚ ਹਿਮਾਚਲਮ੍ ੨੧.
ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾਨੀਂ ਸਕਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਤਪੋ ਜੁषਾਣਂ ਵਿਨਿਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍॥ ੨੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਤਪ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਵੇਖਿਆ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਧਿਨਂ ਚਂਦ੍ਰਕਲਾਵਿਭੂषਣਂ ਵੇਦਾਂਤਵੇਦ੍ਯਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨੧.
ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਗਦੇਕਮਂਗਲਂ ਹਿਮਾਲਯੋ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ॥ ੨੧.
ਹਿਮਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਆਖੇ।