ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੧੯.
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਤਲਂਗਚ੍ਛ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਵਿਲਂਬਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ੧੯.
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਤਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ; ਤੂੰ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤਾਤ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ ੧੯.
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ; ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਦਦਾਮਿ ਤੇ ੧੯.
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਚਕ੍ਰਿਣਾ ੧੯.
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਤੇ ਗਲੇ ਲਗ ਕੇ—
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ੧੯.
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਪਦਾਂਭੋਜੇ ਤਵ ਦੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ੧੯.
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਜਾਗੇ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਭੂਤਭਾਵਨਃ ੧੯.
ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਬਲੇ ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਲਂ ਯਾਹਿ ਜ੍ਞਾਤਿਸਂਬਂਧਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ ੧੯.
ਹੇ ਬਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ।
ਸੁਤਲੇ ਕਿਂ ਨੁ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ ੧੯.
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੁਤਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ?
ਤਦੋਵਾਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਬਲਿਂ ਤਂ ਕृਪਯਾऽਨ੍ਵਿਤਤਃ ੧੯.
ਫਿਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਵ ਵਿਭੋ ਨਿਵਾਸਾਮਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾ ਖਿਦ੍ਯਤਾਮਸੁਰਵਰ੍ਯ ਬਲੇ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ੧੯.
ਹੇ ਬਲੀ, ਆਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਸੁਣ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਮੋਰਤੁਲਤੇਜਸਃ ੧੯.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤੇਨੈਵ ਬਾਣਮੁਖ੍ਯੇਨ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ੧੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ—
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਚਕਾ ਯੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਂਤਿ ਬਲਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੯.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਬਲੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਭੁਕ੍ਤਿਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ ੧੯.
ਜੋ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ,
ਏਵਂਵਿਧੋ ਬਲਿਰ੍ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ੧੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਲੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੁਚਿਂ ਭੂਮਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਮਹਤ੍ ੧੯.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਧ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਪਾ ਲਵੇ,
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਰ੍ਚਯਂਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੧੯.
ਤਾਂ ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ!
ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਪਰਤਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪੂਜਨੀਯੋ ਹਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੯.
ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ।
ਜਾਤਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਚਂਡਾਲਾਃ ਸ਼੍ਵਪਚਾ ਹ੍ਯਂਤ੍ਯਜਾ ਹ੍ਯਮੀ ੧੯.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਤ ਨਹੀਂ, ਚੰਡਾਲ, ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ—ਇਹ ਵੀ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵਮਨੀषਿਭਿਃ ੧੯.
ਇਸ ਲਈ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਜਾਣ ਵੀ, ਪੂਜਣ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼ਂ ਪਰਮਾਰਥਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੧੯.
ਜੋ ਪਰਮ ਲਕੜੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਵਿਨਾ ਸ਼ਿਵੇਨ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸ਼ਿਵਂ ਭਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੧੯.
ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਜੋਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ ੧੯.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚ ਰਜੋ ਗੁਣ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਸਤਵ ਗੁਣ ਹੈ।
ਲਿਂਗਰੂਪੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਹ੍ਯਰ੍ਚਨੀਯੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ ੧੯.
ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਹਾਦੇਵ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਗੁਣਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ੨੦.
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਚਰਾਚਰਂ ਜਗਨ੍ਮਹਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯਥ ਵਾਲ੍ਪਕਂ ਵਾ ੨੦.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੱਡਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ।
ਯਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਦਲ੍ਪਕਂ ਚ ਤਨ੍ਨਸ਼੍ਵਰਂ ਕृਤਕਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਸੂਤ॥ ੨੦.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਉਹ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ, ਸੂਤ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਭੋਃ ਸੂਤ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ੨੦.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੂਤ ਜੀ, ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।