ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਤਿ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਿਤਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ੧੮.
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਲਏ ਹਨ, ਓ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਉਟਜਾਰ੍ਥੇ ਚ ਮੇ ਦੇਹਿ ਭੂਮੀਂ ਭੂਮਿਭृਤਾਂਵਰ ੧੮.
ਉਟਾ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਹੇ ਬਟੋ ਪਂਡਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਪੁਰਾ ੧੮.
ਹੇ ਬਟੂ, ਪੰਡਿਤ ਬਣ ਕੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਚਨ ਕਹੇ ਗਏ,
ਵਦ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕਿਯਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਮਹੀਂ ਤਵ ੧੮.
ਮਹਾਨ ਭਾਗ, ਜਲਦੀ ਦੱਸ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਜ਼ਮੀਨ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਾਹ ਵਾਮਨੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ ੧੮.
ਫਿਰ ਵਾਮਨ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਯੇ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਯੇ ਵੇषਧਰਾ ਹ੍ਯਮੀ ੧੮.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਹਨ; ਦੂਜੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ।
ਨਿਰ੍ਮਤ੍ਸਰਾ ਜਿਤਕੋਧਾਵਦਾਨ੍ਯਾ ਹਿ ਮਹਾਮਤੇ ੧੮.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਨਸ੍ਵੀ ਤ੍ਵਂ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਦਾਤਾਸਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ ੧੮.
ਤੂੰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ ਹੈਂ।
ਬਹੁਤ੍ਵੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹ੍ਯਾ ਵੈ ਸੁਰਸੂਦਨ ੧੮.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਪਦਂ ਪੂਰ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਵਸ੍ਤੁਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਤਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਯਦਿ ਦਾਤਾਸਿ ਭੋ ਬਲੇ॥ ੧੮.
ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪਗ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਾਨੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ। ਹੇ ਬਲੀ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਬਲਿਰ੍ਵੈਰੋਚਨਾਤ੍ਮਜਃ ੧੮.
ਹੱਸ ਕੇ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਮਦੀਯਾਂ ਵੈ ਮਹਾਭਾਗ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਗृਹਾਮ ਵੈ ੧੮.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ, ਤੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਯਾਚਕੋ ਹ੍ਯਲ੍ਪਕੋ ਵਾਸ੍ਤੁ ਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਵੈ ੧੮.
ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡਾ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮੌਪਮ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਹ੍ਯੁਦਾਰਧੀਃ ੧੮.
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਟੋ ਦਦਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਸਸੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍ ੧੮.
ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ ਬਟੁਰ੍ਵਿਰੋਚਨਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੮.
ਫਿਰ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ।
ਬਟੋਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲਿਸ੍ਤਦਾ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਚ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਪਦੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਲਂਕृਤਾਮ੍॥ ੧੮.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਕਬੂਲ ਕਰ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾਮਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਸੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆਂ ਤੇ, ਵਾਮਨ ਹੱਸ ਕੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਬਲਿਨਾ ਸੁਪੂਜਿਤਃ ਸ ਵਾਮਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪਨਂਦਨੋ ਮਹਾਨ੍ ੧੮.
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਸੋਚ ਕੇ, ਬਲੀ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਵੱਡਾ ਵਾਮਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਬਲਿਰ੍ਯਾਵਦ੍ਦਾਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ ੧੮.
ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲੀ ਵਾਅਦਾ ਮੁਤਾਬਕ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਨਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਬਟੁਰੂਪਿਣੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਪੂਜ੍ਯੋ ਹਿ ਵਿष੍ਣੁਰਧ੍ਯਾਤ੍ਮਦੀਪਕਃ॥ ੧੮.
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ।
ਪੁਰਾ ਕृਤਮਨੇਨੈਵ ਮੋਹਿਨੀਰੂਪਧਾਰਿਣਾ ੧੮.
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਹਤੋ ਬਲੀ॥ ੧੮.
ਜਿਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂਵਿਧੋऽਯਂ ਪੁਰੁषੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਸ ਏਵ ੧੮.
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਬੋਧਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਗੁਰੁਣਾ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਹਿ ੧੯.
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੈਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋਹਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਯੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਲਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ ੧੯.
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਮਵੇ ਬਟੁਰੂਪਿਣੇ ੧੯.
ਮੈਂ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਟੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਯੇषਾਂ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੇ ਵੈ ਪਾਤ੍ਰਤਮਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ੧੯.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹਨ।
ਯੇਨ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰਤਂਤ੍ਰਾਦਯੋ ਹ੍ਯਮੀ ੧੯.
ਜਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵੇਦ, ਯਜ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਤੰਤ੍ਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਹਨ।
ਆਗਤਃ ਕृਪਯਾ ਮੇਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ ੧੯.
ਹਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।