ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਜਨਨੀ ਤਸ੍ਯ ਕਿਤਵਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਤਦਾ ਤਸ੍ਥੌ ਜਠਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੋऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਰੁਚੀ ਜੂਆਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਸ ਵੈ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਜਠਰਸ੍ਥੇਨ ਕृਤਾ ਮਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ ੧੮.
ਉਸੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਜੀਵ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਵੈ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਯੌ ਵੈਰੋਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੮.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਓਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਵੈਰੋਚਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਚਨਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ਮਨਸ੍ਵੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਦਾਤਾ ਚ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ॥ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਵੀ ਹੈਂ।"
ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹਾਭਾਗ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਯਾਚਕੋऽਹਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਦਾਤੁਰਰ੍ਮਹਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ॥ ੧੮.
ਤੇਰਾ ਚਲਣ-ਚਲਣ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਬੜਾ ਅਚੰਭਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਮੰਗਤਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੱਕੇ ਨਿਯਮ ਵਾਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਿਰੋਚਨਮੁਵਾਚ ਹ ੧੮.
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵੈਰੋਚਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੮.
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਦਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਯਦਿ ਕਾਮਯਸੇऽਧੁਨਾ ਅਹਂ ਸਮਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਸ਼ਯਃ॥ ੧੮.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮੰਗੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਹਰਿਃ ੧੮.
ਦੈਤ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਤਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਿਣਾ ਸ੍ਵਕਰੇਣ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋऽਸੁਰਃ॥ ੧੮.
ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਪੁਰਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕृਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਃ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ ੧੮.
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਦਾਨਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੧੮.
ਦਾਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਤਦਾਨਂਤ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ ੧੮.
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਰਾਜਸਂ ਚੈਵ ਤਾਮਸਂ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਤਮ੍ ੧੮.
ਦਾਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਸਾਤਵਿਕ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਤਾਮਸੀ।
ਸ਼ਿਰ ਉਤ੍ਕृਤ੍ਤ੍ਯ ਚੇਂਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੇ ਜਾਤਾ ਮਂਡਲਾਯ ਵੈ ੧੮.
ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਉਹ ਦਾਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਤ੍ਕਿਤਵੋऽਸੌ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕਿਤਵ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਕਲੇਵਰਂ ਚ ਤਤ੍ਯਾਜ ਪਤਿਲੋਕਂ ਗਤਾ ਤਤਃ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਬਲਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ੧੮.
ਉਹ 'ਬਲੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਣੀ।
ਗਤਸ੍ਤੇ ਕਥਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ੧੮.
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤਤਾਪ ਤਪਸਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਦਾऽਸੁਰਃ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਆਪ ਹੀ ਸੂਰਜ ਬਣ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਥਾ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂਬੁਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵਮਾਸ੍ਤੇ ਬਲਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਤ੍ਰਿਲੋਕਭੁਕ੍॥ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਬਲੀ ਆਪ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭੋਗੀ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤੇਨੈਵ ਕਿਤਵੇਨ ਬਲਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੮.
ਬਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀਓ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਆਸ੍ਥਿਤੋ ਭृਗੁਣਾ ਸਹ ੧੮.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਵਾਸਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਤ੍ਰ ਅਸੁਰੈਰ੍ਮ੍ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ੧੮.
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ ੧੮.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੀ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਯਾਜ੍ਞਿਕੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਵ ਹਿ ੧੮.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਸਿਰਫ ਯੱਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸੁਰਗ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।