ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕਿਤੇਵਨ ਹਿ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਵੀ ਜੂਆਰੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ਿਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਚ ਯੈਰ੍ਨਰੈਃ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਰਕਗਾਮਿਤ੍ਵਂ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ॥ ੧੮.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਜੂਆਰੀ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਾਨਿਯਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੧੮.
ਜੂਆਰੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਦੇ ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਹਨ,
ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੧੮.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਵਾਙ੍ਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦ ਮਾਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ ੧੮.
ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੇਨੈਵ ਏਕਂ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਕृਤਮ੍ ੧੮.
ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਕ ਜਨਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਭਲਾਈ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦੀਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਗਜਾਦਿਕਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਖੀ ਤ੍ਵਰਨ੍॥ ੧੮.
ਅਗਸਤ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੂੰ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਆਦਿਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪੁਰਂਦਰੋ ਗਤਃ ਪੁਰੀਂ ਸ੍ਵਾਮਵਿਵੇਕਦृष੍ਟਿਃ ੧੮.
ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਸਮਝ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਨੇਨੈਵ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਲਬ੍ਧਰਾਜ੍ਯਃ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਦਤ੍ਤਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ ਹਿ ੧੮.
ਜੂਆਰੀ ਨੂੰ ਵੈਵਸਵਤ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਜਨਨੀ ਤਸ੍ਯ ਕਿਤਵਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਤਦਾ ਤਸ੍ਥੌ ਜਠਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੋऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਰੁਚੀ ਜੂਆਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਸ ਵੈ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਜਠਰਸ੍ਥੇਨ ਕृਤਾ ਮਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ ੧੮.
ਉਸੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਜੀਵ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਵੈ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਯੌ ਵੈਰੋਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੮.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਓਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਵੈਰੋਚਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਚਨਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ਮਨਸ੍ਵੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਦਾਤਾ ਚ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ॥ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਵੀ ਹੈਂ।"
ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹਾਭਾਗ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਯਾਚਕੋऽਹਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਦਾਤੁਰਰ੍ਮਹਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ॥ ੧੮.
ਤੇਰਾ ਚਲਣ-ਚਲਣ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਬੜਾ ਅਚੰਭਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਮੰਗਤਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੱਕੇ ਨਿਯਮ ਵਾਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਿਰੋਚਨਮੁਵਾਚ ਹ ੧੮.
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵੈਰੋਚਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੮.
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਦਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਯਦਿ ਕਾਮਯਸੇऽਧੁਨਾ ਅਹਂ ਸਮਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਸ਼ਯਃ॥ ੧੮.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮੰਗੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਹਰਿਃ ੧੮.
ਦੈਤ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਤਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਿਣਾ ਸ੍ਵਕਰੇਣ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋऽਸੁਰਃ॥ ੧੮.
ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਪੁਰਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕृਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਃ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ ੧੮.
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਦਾਨਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੧੮.
ਦਾਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਤਦਾਨਂਤ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ ੧੮.
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਰਾਜਸਂ ਚੈਵ ਤਾਮਸਂ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਤਮ੍ ੧੮.
ਦਾਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਸਾਤਵਿਕ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਤਾਮਸੀ।
ਸ਼ਿਰ ਉਤ੍ਕृਤ੍ਤ੍ਯ ਚੇਂਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੇ ਜਾਤਾ ਮਂਡਲਾਯ ਵੈ ੧੮.
ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਉਹ ਦਾਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਤ੍ਕਿਤਵੋऽਸੌ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕਿਤਵ ਬੜਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।