ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਯਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾऽਧੁਨ੍ ੧੮.
ਜੋ ਕੁਝ ਭੋਗ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ ਮੂਢ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਣਮ੍ ੧੮.
ਤੂੰ ਪਰਾਏ ਧਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮੂਰਖ, ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਿਤਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਯਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੂਆਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਤਾ ਮਮ ਵਿਭੋ ਜਾਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰਾਸਨੇ ਤਥਾ ੧੮.
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਨਾਲ ਜਾਗੀ ਸੀ।
ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਃ ਫਲਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਂਡ੍ਯੋऽਸਿ ਰੇ ਮੂਢ ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਯਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ॥ ੧੮.
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੰਗਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਰਾਤ੍ਮਵਤਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾਃ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੧੮.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਧਿਆਪਕ ਹੀ ਹਾਕਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਦ ਬੁਧੀਆਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਹੀ ਹਾਕਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਕਿਤਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਦਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚੋਵਾਚ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋ ਯਮਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਜੂਆਰੀ ਨੂੰ ਝਿੜਕ ਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ।
ਕਥਂ ਨਿਰਯਗਾਮਿਤ੍ਵਂ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੧੮.
ਇਹ ਜੂਆਰੀ ਦਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਤਥਾਸ਼੍ਵੋ ਹ੍ਯਬ੍ਧਿਸਂਭੂਤੋ ਗਾਲਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕਿਤੇਵਨ ਹਿ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਵੀ ਜੂਆਰੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ਿਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਚ ਯੈਰ੍ਨਰੈਃ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਰਕਗਾਮਿਤ੍ਵਂ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ॥ ੧੮.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਜੂਆਰੀ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਾਨਿਯਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੧੮.
ਜੂਆਰੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਦੇ ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਹਨ,
ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੧੮.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਵਾਙ੍ਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦ ਮਾਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ ੧੮.
ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੇਨੈਵ ਏਕਂ ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਕृਤਮ੍ ੧੮.
ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਕ ਜਨਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਭਲਾਈ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦੀਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਗਜਾਦਿਕਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਖੀ ਤ੍ਵਰਨ੍॥ ੧੮.
ਅਗਸਤ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੂੰ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਆਦਿਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪੁਰਂਦਰੋ ਗਤਃ ਪੁਰੀਂ ਸ੍ਵਾਮਵਿਵੇਕਦृष੍ਟਿਃ ੧੮.
ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਸਮਝ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਨੇਨੈਵ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਲਬ੍ਧਰਾਜ੍ਯਃ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਦਤ੍ਤਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ ਹਿ ੧੮.
ਜੂਆਰੀ ਨੂੰ ਵੈਵਸਵਤ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਜਨਨੀ ਤਸ੍ਯ ਕਿਤਵਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਤਦਾ ਤਸ੍ਥੌ ਜਠਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੋऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਰੁਚੀ ਜੂਆਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਸ ਵੈ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਜਠਰਸ੍ਥੇਨ ਕृਤਾ ਮਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ ੧੮.
ਉਸੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਜੀਵ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਵੈ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਯੌ ਵੈਰੋਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੮.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਓਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਵੈਰੋਚਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਵਿਰੋਚਨਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ਮਨਸ੍ਵੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਦਾਤਾ ਚ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ॥ ੧੮.
ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਵੀ ਹੈਂ।"
ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹਾਭਾਗ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਯਾਚਕੋऽਹਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਦਾਤੁਰਰ੍ਮਹਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ॥ ੧੮.
ਤੇਰਾ ਚਲਣ-ਚਲਣ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਬੜਾ ਅਚੰਭਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਮੰਗਤਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੱਕੇ ਨਿਯਮ ਵਾਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਿਰੋਚਨਮੁਵਾਚ ਹ ੧੮.
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵੈਰੋਚਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੮.
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦਦਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਯਦਿ ਕਾਮਯਸੇऽਧੁਨਾ ਅਹਂ ਸਮਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਸ਼ਯਃ॥ ੧੮.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮੰਗੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।