ਪਤਨਾਨ੍ਮੂਰ੍ਛਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦਾऽਭਵਤ੍ ੧੮.
ਦੌੜਦਿਆਂ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੇਨ ਹਿ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਕਲ ਜਾਗ ਪਈ।
ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਨਿਪਤਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਮਹਤ੍ ੧੮.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦਤ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ ੧੮.
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਇਹ ਮੁੜ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਪਚਨੀਯੋਸਿ ਮੇ ਮਂਦ ਨਰਕੇषੁ ਮਹਤ੍ਸੁ ਚ ੧੮.
ਹੇ ਮੰਦਬੁੱਧੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਚਾਰੋ ਹਿ ਭਗਵਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨੈਵ ਮਯਾ ਕृਤਃ ੧੮.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦ੍ਤ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ ੧੮.
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਇਹ ਮੁੜ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਘਟਿਕਾਤ੍ਰਯਮੇਵ ਚ ੧੮.
ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਘੜੀਆਂ ਹੀ ਮਿਲੀਆਂ।
ਆਗਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦੇਵਃ ਸੁਰ੍ਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਗੁਰੁਣਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾ॥ ੧੮.
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਘਟਿਕਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਪੁਰਂਦਰ ੧੮.
ਪੁਰੰਦਰ, ਤਿੰਨ ਘੜੀਆਂ ਜਿਤਨਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਗੁਰੋਰ੍ਵਚਨਮਾਰ੍ਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਭਵਨਂ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍॥ ੧੮.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਸਨੇऽਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਸੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ ੧੮.
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕਿਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ੧੮.
ਫਿਰ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਯਾਤਾਃ ਸ਼ਿਵਸੇਨਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੮.
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ।
ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਸੁਖਂ ਸ਼ਾਂਤਚੇਤਸਾਮ੍ ੧੮.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਵਰਾਕਾਸ੍ਤੇ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਮੂਢਾ ਵਿषਯਲੋਲੁਪਾਃ ੧੮.
ਉਹ ਦੁਖੀ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਲਪਟੇ ਲੋਕ, ਉਹ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਭਿਃ ੧੮.
ਜੋ ਜੀਵ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੋਧਸਾਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਸੌ ਪੁਰਂਦਰਪਦੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ੧੮.
ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਪਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮਾਨਯਸ੍ਤ੍ਵੇਤਿ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗੇ।'
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਵਾਚ੍ਯਂ ਤੇ ਮਹਾਮਤੇ ੧੮.
ਮੇਰਾ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ।
ਐਰਾਵਤਮਗਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ਿਵਵਲ੍ਲਭਃ ੧੮.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੇ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ੧੮.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉੱਚੈਹ੍ਸ਼੍ਰਵਸ ਨਾਮ ਦੀ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਗਾਲਵਾਯ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਦਾ ਕਲ੍ਪਤਰੁਂ ਚ ਸਃ ੧੮.੭੯ ਏਵਮਾਦੀਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ੧੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੱਤੇ।
ਘਟਿਤਕਾਤ੍ਰਿਤਯਂ ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੮.
ਤਿੰਨ ਘੜੀਆਂ ਜਿਤਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਰਂਦਰੋऽਮਰਾਵਤ੍ਯਾਮੁਪਵਿਸ਼੍ਯ ਨਿਜਾਸਨੇ ੧੮.
ਪੁਰੰਦਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਚੀਮੁਵਾਚ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਕਿਤਵੇਨਾਸਿ ਭਾਮਿਨਿ ੧੮.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੈਂ।'
ਤਦਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚੋਵਾਚ ਪੁਰਂਦਰਮਕਲ੍ਮषਾ ੧੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੱਸ ਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਨੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਕਿਤਵਸ੍ਵਰੂਪੀ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਜ੍ਞਃ ੧੮.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੇਹੜਾ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਜੂਆਰੀ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਾਦਿਕਂ ਮੋਹਮਯਂ ਚ ਪਾਸ਼ਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਪਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਜਯੀ ਸ ਜਾਤਃ॥ ੧੮.
ਉਹ ਰਾਜ ਆਦਿਕ ਮੋਹ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਭ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਇਂਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾਃ ਸ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੮.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੁਰੰਦਰ—