ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋऽਦ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਆਗਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਾਃ ੧੭.
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ? ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਭਾषਤ॥ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਬੋਲਿਆ।
ਏਤੇ ਘृਤਮੁਖਾ ਘੋਰਾ ਭृਗੁਣਾਨੋਦਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ੧੭.
ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਚ ਗੁਣਾਭਿਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਃ ਸਮਭਵਂਸ੍ਤ੍ਰਪਯਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ੧੭.
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਪਰਿਭੂਤੋ ਹਿ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਗੁਰੁਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੧੮.
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਾਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृਕਲਾਸੋ ਧਨਾਧਿਪਃ ੧੮.
ਯਮ ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਿੱਧਾ ਬਗਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨੈਰ੍ऋਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਕਪੋਤੋऽਭੂਤ੍ਤਤੋ ਗਤਃ ੧੮.
ਨੈਰਿਤੀ ਤੁਰੰਤ ਕਬੂਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਨਾਨਾਤਨੁਭृਤੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਤਾਃ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਦਿਤਿਂ ਮਾਤਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਮ੍॥ ੧੮.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਤਦੁਪਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਹ੍ਯਦਿਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਲਾਲਸਾ ਮਹਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥ ੧੮.
ਉਹ ਗਲਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ।'
ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇਵਾ ਹਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੧੮.
ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਅਜੇਯਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸਾਧ੍ਵਿ ਭृਗੁਣਾ ਹ੍ਯਨੁਮੋਦਿਤਾਃ॥ ੧੮.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਚੰਗੀ ਜੀ, ਦੈਤਿਆ ਜਿੱਤਣੇ ਔਖੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਜਯੋ ਹਿ ਤਪਸਾ ਉਗ੍ਰੇਣਾऽऽਦ੍ਯੇਨ ਭਾਮਿਨਿ ੧੮.
ਸੋਹਣੀਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅੱਜ ਤੇਜ਼ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੮.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਦੇਵਿ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ੧੮.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਰਹਿ ਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਰ੍ਥਨੀਯੋ ਹਰਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ੧੮.
ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਨਾਥ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਦਿਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ ੧੮.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ; ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨੈਵ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ੧੮.
ਇਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਂਭਾਪਤ੍ਰੇ ਚ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜਿਤਂ ਲਵਣੇਨ ਹਿ ੧੮.
ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਬਿਨਾ ਲੂਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੀਤ੍ਤਮਾਨ੍॥ ੧੮.
ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਾਸਾਂਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ ਵਿष੍ਣੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍॥ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਆਲਸੀ ਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਲਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਵਾਪਿ ਯਤਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਵ੍ਰਤੀ ਉਪਵਸੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਦੋषਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਯੇ॥ ੧੮.
ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕਲਸ਼ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹਿ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਦਿਤਿਰਥਾਚਰਤ੍ ੧੮.
ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ, ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਉਹੀ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਇਆ।
ਵਰ੍षਾਂਤੇਨ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੧੮.
ਉਸ ਵਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਟੁਰੂਪਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਭੁਜਃ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਮਃ ੧੮.
ਮਾਲਕ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਹੀ ਜਵਾਨ ਅਕਲ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾ ਪੂਜਾਮਧ੍ਯੇऽਦਿਤਿਸ੍ਤਦਾ ੧੮.
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਦਿਤੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜੇ ਚਿਦਾਤ੍ਮਨੇ ੧੮.
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਚੇਤਨਤਾ ਹੈਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤਦਾऽਦਿਤ੍ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਿਰਚ੍ਯੁਤਃ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।