ਇਂਦ੍ਰਾਸਨੇ ਚੋਪਵਿष੍ਟੋ ਨਿਰਾਤਂਕਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਸਰ੍ਵਮਾਗਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍॥ ੧੭.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਭ ਲੋਕ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਰੋਚਨੀ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰੋਚਨੀ (ਬਲੀ) ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਬਲਯੇ ਰਾਜਞ੍ਜਯਸ੍ਯਨ੍ਦਨਲਬ੍ਧਯੇ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਭृਗੁਣਾ ਚੈਵਂ ਬਲਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਃ ਮੇਲਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰੇਣੈਵ ਵੈਰੋਚਨਿਰੁਦਾਰਧੀਃ॥ ੧੭.
ਭਰਗੂ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵੈਰੋਚਨੀ ਯਜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤੋ ਮਹਾਯਜ੍ਞੋ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੧੭.
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਹੂਯਮਾਨੇ ਤਦਾਗ੍ਨੌ ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਧਿਹੇਤੁਨਾ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਹਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਧ੍ਵਜੇਸਿਂਹੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ ੧੭.
ਉਹ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਸਿੰਘ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਵਭृਥਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਪ੍ਰਣੋਦਿਤਃ ੧੭.
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕੀਤਾ।
ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਃ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੧੭.
ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੁਰੰਦਰ ਤੁਰੰਤ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਰੁਰੋ ਹਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ਵਿਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਚਿਰਮੂਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍॥ ੧੭.
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋऽਦ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਆਗਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਾਃ ੧੭.
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ? ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਭਾषਤ॥ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਬੋਲਿਆ।
ਏਤੇ ਘृਤਮੁਖਾ ਘੋਰਾ ਭृਗੁਣਾਨੋਦਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ੧੭.
ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਚ ਗੁਣਾਭਿਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਃ ਸਮਭਵਂਸ੍ਤ੍ਰਪਯਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ੧੭.
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਪਰਿਭੂਤੋ ਹਿ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਗੁਰੁਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੮.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੧੮.
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੧੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਾਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृਕਲਾਸੋ ਧਨਾਧਿਪਃ ੧੮.
ਯਮ ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਿੱਧਾ ਬਗਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨੈਰ੍ऋਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਕਪੋਤੋऽਭੂਤ੍ਤਤੋ ਗਤਃ ੧੮.
ਨੈਰਿਤੀ ਤੁਰੰਤ ਕਬੂਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਨਾਨਾਤਨੁਭृਤੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਤਾਃ ੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਦਿਤਿਂ ਮਾਤਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਚੇष੍ਟਿਤਮ੍॥ ੧੮.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਪ੍ਰਿਯਂ ਤਦੁਪਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਹ੍ਯਦਿਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਲਾਲਸਾ ਮਹਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥ ੧੮.
ਉਹ ਗਲਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ।'
ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇਵਾ ਹਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੧੮.
ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਅਜੇਯਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸਾਧ੍ਵਿ ਭृਗੁਣਾ ਹ੍ਯਨੁਮੋਦਿਤਾਃ॥ ੧੮.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਚੰਗੀ ਜੀ, ਦੈਤਿਆ ਜਿੱਤਣੇ ਔਖੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਜਯੋ ਹਿ ਤਪਸਾ ਉਗ੍ਰੇਣਾऽऽਦ੍ਯੇਨ ਭਾਮਿਨਿ ੧੮.
ਸੋਹਣੀਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅੱਜ ਤੇਜ਼ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੮.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਦੇਵਿ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ੧੮.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਰਹਿ ਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਰ੍ਥਨੀਯੋ ਹਰਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ੧੮.
ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਨਾਥ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਦਿਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍ ੧੮.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ; ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨੈਵ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ੧੮.
ਇਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।