ਤਂ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਂ ਸ ਤਦਾ ਪੁਰਂਦਰਂ ਵृਤ੍ਰੋ ਬਭਾषੇ ਪਰਿਭਰ੍ਤ੍ਸਮਾਨਃ ਯੇਨੈਵ ਜਾਤੋऽਸਿ ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਃ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮਹਰ੍षੇਰਥ ਗੌਤਮਸ੍ਯ॥ ੧੭.
ਜਦ ਇੰਨਦ੍ਰ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਐਸਾ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਯੇ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਾਮਂ ਵਰ੍ਤਂਤੇ ਹਿ ਨਿਯਮ੍ਯ ਤੁ ੧੭.
ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੀਤਦੇ ਹਨ।
ਰਣਾਜਿਰਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੧੭.
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ।
ਤੇਨ ਸ਼ੂਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤ੍ਰੋऽਦ੍ਭੁਤਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ੧੭.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜਬ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਥਾਭੂਤਂ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੭.
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਾਯਾਂਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹਂਤੁਕਾਮਂ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਸੁਮਹਦਾਗਤੋ ਹਿ ਪੁਰਂਦਰਮ੍॥ ੧੭.
ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਆ ਗਿਆ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੁਕਾਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪਸ੍ਤਦਾ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸਰਵਪ੍ਰਧਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਸਵਜ੍ਰਂ ਸਕਿਰੀਟਂ ਚ ਨਨਰ੍ਤ ਚ ਜਗਰ੍ਜ੍ਜ ਚ ੧੭.
ਇੰਦ੍ਰ, ਵਜਰ ਤੇ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਨੱਚਿਆ ਤੇ ਗੂੰਜਿਆ।
ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ ੧੭.
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡਾ ਹਾਹਾਕਾਰ ਹੋਇਆ।
ਤਿਮਿਰੇਣਾਵृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍ ੧੭.
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢੱਕ ਗਈ।
ਵਿਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਮਾਗਤਾਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵ੍ਯਥਿਤੋऽਤੀਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ੧੭.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—
ੴਨਮੋ ਲਿਂਗਰੂਪਾਯ ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਓਮ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਾਹਿਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ ਵृਤ੍ਰਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੧੭.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਵਲੋਂ ਫੜੇ ਪੁਰੰਦਰ ਦੀ।
ਉਵਾਚ ਹਿਤਕਾਮਾਯ ਵਿਧਿਂ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨੇ ਸਤੀ ੧੭.
ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਤੀ ਨੇ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਪੀਠਿਕਾਂ ਚੈਵ ਚ੍ਛਾਯਾਪ੍ਰਾਸਾਦਮੇਵ ਚ ੧੭.
ਨਿਰਮਾਲਿਆ, ਪੀਠ ਤੇ ਛਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਸਾਦ ਵੀ—
ਲਂਘਯਂਤਿ ਚ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਦਂਡ੍ਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨਮਸ੍ਕਾਰੌ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚ੍ਚਨਸਮਨ੍ਵਿਤਃ॥ ੧੭.
ਜੋ ਮੂਰਖ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਯਃਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇਕਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਲ੍ਲਿਂਗਪੂਜਨਮ੍ ੧੭.
ਸਰਵੋਤਮ ਭਲਾਈ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ ੧੭.
ਉਹ ਅਸ਼ਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ—
ਕਥਮਰ੍ਚਾਮਹੇ ਲਿਂਗਂ ਕੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ ੧੭.
ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ: 'ਅਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ?'
ਕਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚ ਤਥੈਵ ਹਿ ੧੭.
'ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚ, ਕਿਹੜੇ ਫੁੱਲ ਵਰਤੇ ਜਾਣ?'
ਤਦਾ ਨਭੋਗਤਾ ਵਾਣੀ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍॥ ੧੭.
ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਆਈ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਕਰਵੀਰਂ ਚਾਰ੍ਕਪੁष੍ਪਂ ਬृਹਤੀਪੁष੍ਪਮੇਵਚ ੧੭.
'ਕਰਵੀਰ, ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ—
ਆਰਗ੍ਵਧਂ ਚ ਪੁਨ੍ਨਾਗਂ ਬਕੁਲਂ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰਮ੍ ੧੭.
ਆਰਗਵਧਾ, ਪੁੰਨਾਗਾ, ਬਕੁਲਾ, ਤੇ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ—
ਬਹੂਨਿ ਵਰਪੁष੍ਪਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਕਮਲਾਨ੍ਯਪਿ ੧੭.
ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਮਲ ਵੀ—
ਜਾਤੀਪੁष੍ਪਂ ਮਲ੍ਲਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁष੍ਪਂ ਮੋਗਰਕਂ ਨੀਲਪੁष੍ਪਂ ਤਥੈਵ ੧੭.
ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮੱਲਿਕਾ, ਮੋਗਰਾ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਫੁੱਲ ਵੀ—
ਏਤਾਨ੍ਯੇਵ ਯ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਲਿਂਗਪੂਜਨੇ ੧੭.
ਇਹੀ ਫੁੱਲ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਂ ਪਕਾਨਿ ਤ੍ਰਿਕਾਲੇ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੭.
ਇਹ ਫੁੱਲ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।