ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਦੇषੇ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਂਦਵਾਰੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ੧੭.
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਮੰਦਵਾਰਾ 'ਚ ਚੰਦਰਮਾਸੀ ਦੇ ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਦਾ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ।
ਪ੍ਰਦੋषਵ੍ਰਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ੧੭.
ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਚਮਕਿਆ।
ਵृਤ੍ਰੋਪਿ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਮਹਾਨ੍ ੧੭.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਵੀ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਦੋषਵੇਲਾਯਾਂ ਤਪਸਾ ਚਾਰ੍ਜਿਤਂ ਫਲਮ੍ ੧੭.
ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਫਲ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਕਰਕੇ ਖੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਸਂਜਾਤੋ ਵृਤ੍ਰੋ ਭਗ੍ਨਮਨੋਰਥਃ॥ ੧੭.
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ।
ਸਂਧ੍ਯਾਪਾਦੋ ਗਤੋ ਯਾਵਦ੍ਧृਤ੍ਰ ਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ ੧੭.
ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਛਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇषੀ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ ੧੭.
ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜੀ ਕਮੀ ਲੱਭਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁਕ ਵੇਖੀ।
ਤਾਵਦ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਭੀਮਾ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੈਰਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਤਿਪ੍ਰਬਲਦਂਡਿਭਿਃ ੧੭.
ਫਿਰ, ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਯੁਯੁਧੁਸ੍ਤੇ ਤਰਸ੍ਵਿਨਃ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਅਨੇਕਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵੀਤਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਮਵਰ੍ਤਤ ਤਦਾ ਵृਤ੍ਰੋऽਥ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਮੁਲ੍ਬਣਮ੍॥ ੧੭.
ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਭਾਲਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗਰ੍ਜਾਤਿਵਿਭੀषਣਮ੍ ੧੭.
ਇੰਨਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਗੱਜਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰ ਗਏ।
ਐਰਾਵਣਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਦਾ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਐਰਾਵਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਚਾਮਰੈਰ੍ਵੀਜ੍ਯਮਾਨੋऽਥ ਬਭਾषੇ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਮ੍॥ ੧੭.
ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਝਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਵृਤ੍ਰ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ ੧੭.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਵृਤ੍ਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਉਹ ਵਾਕ ਬੋਲੇ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਤਦਤੀਵ ਦੁਃਸਹਂ ਵਜ੍ਰਂ ਤਦਾਨੀਂ ਸ਼ਤਧਾਰਮੇਵ ਪੁਰੋਧਸਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰੇਣ ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ ਚਕਾਰ ਚੇਂਦ੍ਰਃ॥ ੧੭.
ਇੰਨਦ੍ਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਜਰ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਗਦਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਾਂ ਗਦਾਮ੍ ੧੭.
ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੇਵਿੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਗਦੇ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਵ੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਚ ਸ੍ਵਗਦਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ ਹ॥ ੧੭.
ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਿਕਾਮੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਨਦ੍ਰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਂ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਂ ਸ ਤਦਾ ਪੁਰਂਦਰਂ ਵृਤ੍ਰੋ ਬਭਾषੇ ਪਰਿਭਰ੍ਤ੍ਸਮਾਨਃ ਯੇਨੈਵ ਜਾਤੋऽਸਿ ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਃ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮਹਰ੍षੇਰਥ ਗੌਤਮਸ੍ਯ॥ ੧੭.
ਜਦ ਇੰਨਦ੍ਰ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਐਸਾ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਯੇ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਾਮਂ ਵਰ੍ਤਂਤੇ ਹਿ ਨਿਯਮ੍ਯ ਤੁ ੧੭.
ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੀਤਦੇ ਹਨ।
ਰਣਾਜਿਰਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੧੭.
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਃ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ।
ਤੇਨ ਸ਼ੂਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤ੍ਰੋऽਦ੍ਭੁਤਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ੧੭.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜਬ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਥਾਭੂਤਂ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੭.
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਾਯਾਂਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹਂਤੁਕਾਮਂ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਸੁਮਹਦਾਗਤੋ ਹਿ ਪੁਰਂਦਰਮ੍॥ ੧੭.
ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਆ ਗਿਆ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੁਕਾਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪਸ੍ਤਦਾ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸਰਵਪ੍ਰਧਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਸਵਜ੍ਰਂ ਸਕਿਰੀਟਂ ਚ ਨਨਰ੍ਤ ਚ ਜਗਰ੍ਜ੍ਜ ਚ ੧੭.
ਇੰਦ੍ਰ, ਵਜਰ ਤੇ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਨੱਚਿਆ ਤੇ ਗੂੰਜਿਆ।
ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ ੧੭.
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡਾ ਹਾਹਾਕਾਰ ਹੋਇਆ।