ਤੇषਾਂ ਕਥਯਤਾਂ ਸ਼ਂਖਂ ਗਣਾਨਾਂ ਯੋਗਿਨੀਗਣੈਃ
ਉਹ ਜਦ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ।
ਆਲੋਕ੍ਯ ਤਾਂ ਤਥਾਰੂਪਾਮਾਪਤਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਃ
ਜਦ ਉਸਨੂੰ ਐਸੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕ—
ਵਵृषੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਰਥਾਨਾਂ ਵਾਰਣੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਹਯਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਭਿਃ
ਲੱਖਾਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਰਥਾਂ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਮਾਤਰੋ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਡਾਕਿਨ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨੀਗਣਾਃ 1.3.1.10.
ਮਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਡਾਕਣੀਆਂ ਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲੇ—
ਦੇਵ੍ਯਾ ਸृष੍ਟੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਦੁਰ੍ਜਯੇਨ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਅਜਿਹੀ ਫੌਜ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਉਸ ਅੱਗੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਦੇਵੀ ਚ ਸਾਯੁਧਾ ਦृष੍ਟਾ ਜ੍ਵਲਂਤੀ ਨਿਹਤਾਸੁਰੈਃ
ਦੇਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਯਦਾ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਤਪੋ ਭੁਵਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਆਈ,
ਦੁਂਦੁਭਿਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਤਵਤੀ ਪਰਾ
ਉਥੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਅੰਤਵਤੀ ਵੀ ਸੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਚ ਚਾਮੁਂਡਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਵਲਯਭੀਪਣਾ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਸਨ।
ਅਸੁਰਂ ਕਂਚਿਦਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਟਨਂ ਸਾ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤਾਂ ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਹਿ ਜ੍ਵਲਯਾਮਾਸ ਚ ਕੋਪਵਹ੍ਨਿਨਾ ਸਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਸੁਰ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਉਠਿਆ।
ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਭਦੀਰ੍ਘਜਿਹ੍ਵਾਪਰਿਲੀਢੋਨ੍ਨਤਸ਼ੈਲਸ਼ृਂਗਭਾਗਃ
ਉਸ ਦੀ ਲੰਮੀ ਜੀਭ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਚੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਤਿਘਰ੍ਘਰ ਦੀਰ੍ਘਘੋਰਨਾਦਸ੍ਫੁਟਦਂਡਭ੍ਰਮਮੋਹਿਤਾਮਰੋ ਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਗੱਜ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਲਕੜੀ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮृਤਯੇ ਵ੍ਯਗਮਦ੍ਬਲਿਤ੍ਰਯਾਢ੍ਯਾਂ ਮृਗਰਾਜਸ੍ਥਿਤਿਭਾਸੁਰਾਂ ਭਵਾਨੀਮ੍।।1.3.1.10.
ਮੌਤ ਲਈ, ਭਵਾਨੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਸ਼ੈਲਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਕੁਪਿਤਃ ਸਮਪੂਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵਾਰਸ਼ ਕਰਕੇ ਅਸਮਾਨ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਤਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਵਿਦੂਰਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।
ਭਿਦ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ੈਲਸਾਰਪ੍ਰਦੁਰ੍ਧਰਃ
ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਾਰਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਅਡਿੱਗ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਖਡ੍ਗੇਨ ਚਕ੍ਰੈਰਸਿਭਿਰ੍ऋष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚੱਕਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨੇਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਿਂਹਾਕृਤਿਰ੍ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਚਂਡਨਿਨਦਾਨਨਃ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸਿੰਘ-ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵੀਸਿਂਹਸ਼੍ਚਪੇਟੇਨ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਪਾਣਿਨਾ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥੱਪੜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਅਥ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਤਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਫੁਟਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨੋ ਮਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਬੱਘ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਆ ਗਿਆ।
ਦੀਰ੍ਘਾਭਿਰ੍ਨ੍ਨੀਲਰੇਖਾਭਿਃ ਪੂਰ੍ਣਃ ਪਿਂਗਲਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੀਲਾ ਸਰੀਰ ਲੰਬੀਆਂ, ਨੀਲੀ ਧਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮृਗੈਰਿਵ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਂ ਮੁਚ੍ਯਮਾਨੋऽਗ੍ਰਤੋ ਬਲੀ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਬਚਾਅ ਲਈ ਭੱਜਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਛੁਟਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਗਚ੍ਛਂਤਂ ਰਯਾਦ੍ਦੇਵੀ ਭਲ੍ਲੇਨ ਸ਼ਸ਼ਿਵਰ੍ਚਸਾ 1.3.1.11.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਬਾਣਸ੍ਤਨ੍ਮੁਖੇ ਮਗ੍ਨਸ੍ਤਦ੍ਰਕ੍ਤੇਨ ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ।
ਸ ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਾਰਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਮਾਸ਼੍ਵਭ੍ਯੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੈਤ, ਹਾਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਂ ਗਜੇਂਦ੍ਰਂ ਸਮਾਯਾਂਤਂ ਮਦਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮਹੀਤਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮੱਦ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਈ।
ਅਥ ਖਡ੍ਗਧਰੋ ਵੀਰਸ਼੍ਚਰ੍ਮਪਾਣਿਃ ਸਮੁਦ੍ਗਤਃ
ਫਿਰ ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਡੀੰਗ ਵਾਲਾ ਵੀਰ, ਡਾਲ ਲੈ ਕੇ ਉਭਰ ਆਇਆ।
ਦੇਵੀ ਚ ਵਿਲਸਤ੍ਖਡ੍ਗਚਕ੍ਰਚਕ੍ਰਲਸਤ੍ਕਰਾ
ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਚੱਕਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੀ ਹੋਈ।