ਅਥਵਾ ਤੀਰ੍ਥਗਮਨਂ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਮੇਵ ਚ ੧੭.
ਜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ—
ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ ੧੭.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧਾਵਦਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਵਿਸ਼ਂਕਿਤੈਃ ੧੭.
ਇਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੌਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮੇਤਾਃ ਕੁਲੇਨ ਸ਼ੀਲੇਨ ਮਹਾਨੁਭਾਵਾਃ ੧੭.
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਹੀ ਹਿੰਮਤ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਤ ਏਵ ਸਰ੍ਵੇ ਖਲੁ ਪਾਪਲੋਕਾਨ੍ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਨੂਨਂ ਵਚਨਾਤ੍ਸ੍ਮृਤੇਸ਼੍ਚ॥ ੧੭.
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਸਮਝਾਏ ਹਨ, ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪਾਪਿष੍ਠਾਸ੍ਤ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਸ੍ਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਾਃ ੧੭.
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਪੀ, ਅਧਰਮੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਾਤਕ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਭਰਕ੍ਸ਼ਮੈਃ ੧੭.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਵਚਂਨਂ ਤਸ੍ਯ ਅਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ੧੭.
ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲ ਵਧੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁਮੁਲੇ ਵਿਗਾਢੇ ਵृਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ ਏਕਃ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਘੰਭੀ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਵੱਡਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਇਕੱਲਾ ਖਲੋਤਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍ ੧੭.
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਭਲੇ ਤੇ ਸਹੀ ਹੈ।
ਕਿਂਬਲਾਰ੍ਥਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ੧੭.
ਤੂੰ ਛੋਟੀ ਲਾਭ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ?
ਯੇ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਿਨੋ ਮਂਦਾ ਮੂਢਾ ਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰ ਮਨਸਾ ਸਂਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯਤਾਮ੍॥ ੧੭.
ਜੋ ਲੋਕ ਅਗਾਹ, ਮੰਦੇ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਲੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਗਤਕਲ੍ਮषਃ ੧੭.
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ।
ਮਾ ਪ੍ਰਯਾਹਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਵृਤ੍ਰਜਿਘਾਂਸਯਾ॥ ੧੭.
ਤੂੰ ਨਾ ਜਾ, ਡਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿ। ਫਿਰ ਐਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰਮਾਯਾਂਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵृਤ੍ਰੋ ਬਲਵਤਾਂ ਵਰਃ ੧੭.
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਖਲੋ ਗਿਆ।
ਆਦੌ ਮਾਂ ਪ੍ਰਹਰਸ੍ਵੇਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਘਾਤਯਾਮ੍ਯਹਮ੍॥ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੱਜਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਜਘਾਨ ਗਦਯਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ੧੭.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਾਮਾਪਤਂਤਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਰੇਣੈਕੇਨ ਲੀਲਯਾ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਸਤੂ ਉਸ ਵੱਲ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ।
ਸਾ ਗਦਾ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਵਜ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਵਜਰ ਸਮੇਤ ਜਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਨਯਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਪੁਰੀਮਮਰਾਵਤੀਮ੍॥ ੧੭.
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਓ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਨਃ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ,
ਅਪੋਵਾਹ੍ਯ ਗਜਸ੍ਥਂ ਹਿ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਭਯਾਤੁਰਾਃ ੧੭.
ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੂੰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਘੇਰ ਲੈ ਕੇ ਲੈ ਗਏ।
ਤਤੋ ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਨਨਰ੍ਤ ਚ ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਚਚਾਲ ਚ ਮਹੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ ੧੭.
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ਅਸ੍ਪृਸ਼ਲ੍ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋऽਭੂਤ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਚ ਪੁਰਂਦਰਃ॥ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨੇ, ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਂ ਚਾਗ੍ਰੇ ਵ੍ਰੀਡਾਯੁਕ੍ਤੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵृਤ੍ਰੋ ਹਿ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਅਜੇਯਸ੍ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਜਯ॥ ੧੭.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭਾਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਜੇਤੂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰੋ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੇ ਸਮਾਧਿਨਾ ਪਰਮੇਣੈਵ ਜਯ੍ਯਃ ੧੭.
ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਸਮਾਧੀ ਨਾਲ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਤਦਾਤਂ ਸ੍ਤਵਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰਂਦਰੋ ਗੁਰੁਣਾ ਨੋਦਿਤੋ ਹਿ॥ ੧੭.
ਫਿਰ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨਮੋ ਭਰ੍ਗਾਯ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਾਨਾਮਤਿਦੁਰ੍ਗਮ ੧੭.
ਭਰਗਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।