ਬ੍ਰਹ੍ਮਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਮ੍ ੧੭.
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੰਢ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਂਧਂ ਚਂਦਨਂ ਦੇਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ ੧੭.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਹਿ ਪਰਮਂ ਸ਼ਂਭੋ ਘृਤਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਮਯਾ ੧੭.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪਰਮਂ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਿਜृਂਭਿਤਮ੍ ੧੭.
ਉਹ ਦੀਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੀਪਾਵਲਿਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਕृਹਾਣ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ੧੭.
ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਫਲਦੀਪਾਦਿਨੈਵੇਦ੍ਯਤਾਂਬੂਲਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ੧੭.
ਫਲ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਤਾਂਬੂਲ ਆਦਿਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਗृਹੇ ਵਾ ਦੇਵਤਾਲਯੇ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯੇਨ ਅਰ੍ਚਨੀਯਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ॥ ੧੭.
ਫਿਰ, ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਦਾ ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਦੋषੋਦ੍ਯਾਪਨੇ ਵਿਧਿਃ ੧੭.
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਗੁਰੁਣਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਚਕਾਰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੭.
ਗੁਰੂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵृਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯੁਯੁਧੇ ਚ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੭.
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਤੁਮੁਲੇ ਗਾਢੇ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਵਹੇ ੧੭.
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯੋਮੋ ਯਮੇਨ ਯੁਯੁਧੇ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਨਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕੋਪਨਃ ੧੭.
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਯਮ ਨੇ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧ ਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਬਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ॥ ੧੭.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਤੇ ਦੇਵਵਰਾ ਮਹਾਭੁਜਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ਼ੂਰਾ ਜਯਿਨਸ੍ਤਦਾऽਭਵਨ੍ ੧੭.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਿੱਤ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਵਰਾਨ੍ਪਰਾਜਿਤਾਨ੍ਪਲਾਯਮਾਨਾਨਥ ਕਾਨ੍ਦਿਸ਼ੀਕਾਨ੍ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਉਹ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਾਂਦਿਸ਼ੀਕ ਵੀ ਭੱਜ ਪਏ।
ਹੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪਰਮਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਭਯਾਤੁਰਾਃ ੧੭.
ਹੇ ਦੈਤਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਹੋ?
ਸ੍ਵਂਸ੍ਵਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਵੀਰਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ ੧੭.
ਹੇ ਵੀਰੋ, ਜੰਗ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿਖਾਓ।
ਗਦਾਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਖਡ੍ਗੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ੧੭.
ਗਦਾ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲੇ, ਨੇਜ਼ੇ ਤੇ ਮੁਗਦਰਾਂ ਨਾਲ,
ਤਦਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਦਧੀਚਾਸ੍ਥਿਸਮੁਦ੍ਭਵੈਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਪੁਨਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਹਤਾ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇਪਿ ਪਰਾਜਯਮ੍ ੧੭.
ਫੇਰ, ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਹਾਰ ਗਏ।
ਯਦਾ ਹਿ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਵਰਾਃ ਸੁਰੇਸ਼ੈਰ੍ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਵृਤ੍ਰੇਣ ਕੋਪਿਨਾ ਚੈਵਂ ਧਿਕ੍ਕृਤਾ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵਾਃ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਂਛਣਾ ਦਿੱਤੀ।
ਹੇ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਕਾਲ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯ ਵृਕਾਸੁਰ ੧੭.
ਹੇ ਧੂਮਰਾਖ਼ਸ਼, ਮਹਾਕਾਲ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆ, ਵ੍ਰਿਕਾਸੁਰ,
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਹਾਯੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ੧੭.
ਸੁਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੀਓ,
ਸਂਗਰੇ ਮਰਣਂ ਯੇषਾਂ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ੧੭.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਂਗਰਂ ਯੇ ਵੈ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਿਰਯਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍॥ ੧੭.
ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਜੰਗ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਭृਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੇ ਵੈ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ ੧੭.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨੌਕਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਘਾਤਹਤਾ ਯੇ ਵੈ ਮृਤਾ ਵਾ ਸਂਗਰੇ ਤਥਾ ੧੭.
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਦੇਹਾ ਯੇ ਗਵਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰਣਾਤ੍ ੧੭.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਮਾਲਕ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਣੇऽਪਿ ਯੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਾਪਿਨੋ ਨਿਹਤਾਃ ਪੁਰਃ ੧੭.
ਇਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੇ ਪਾਪੀ ਵੀਰ ਵੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,