ਰੇ ਮੂਢ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜਨੇष੍ਵਭਿਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਏਵਾਦ੍ਯ ਨ ਚਾਪਰੇ ਜਨਾਃ ੧੭.
ਓ ਮੂਰਖ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਜ ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਾਨੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਚੰਗੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਆਸੁਰੀਂ ਯੋਨਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵृਤ੍ਰੋਨਾਮ੍ਨਾऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ੧੭.
ਫਿਰ ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਮਹਤਾ ਅਜੇਯੋ ਵृਤ੍ਰ ਉਚ੍ਯਤ ੧੭.
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਜੇਯਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਹਿ ਵृਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ਸੋਦ੍ਯਾਪਨਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪ੍ਰਦੋषਸ੍ਯ ਚ ਮੇऽਧੁਨਾ॥ ੧੭.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਲੈਣ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਢੰਗ ਦੱਸ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਂਦਵਾਰੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਤੇਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਹੋਵੇ—
ਵृषਭੋ ਰਾਜਤਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪृष੍ਠੇ ਤਸ੍ਯ ਸੁਪੀਠਕਮ੍ ੧੭.
ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਲਦ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣਾ ਆਸਣ ਹੋਵੇ।
ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਭੁਜਮਰ੍ਦ੍ਧਾਂਗੇ ਗਿਰਿਜਾਂ ਸਤੀਮ੍ ੧੭.
ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ, ਦੱਸ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸਵृषਂ ਤਾਮ੍ਰਪਤ੍ਰੇ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਗੁਂਠਿਤੇ ੧੭.
ਉਸ ਬਲਦ ਨੂੰ, ਤਾਮੇ ਦੀ ਥਾਲੀ 'ਚ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਵਿਧਿਨਾ ਜਾਗਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ੧੭.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ ੧੭.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ।
ਦਧ੍ਨਾ ਚੈਵ ਮਯਾ ਦੇਵ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇऽਧੁਨਾ ੧੭.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਪਿषਾ ਚ ਮਯਾ ਦੇਵ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇऽਧੁਨਾ ੧੭.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਘਿਉ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਮਧੁ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ ੧੭.
ਇਹ ਸ਼ਹਦ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਿਤਯਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇऽਧੁਨਾ ੧੭.
ਹੁਣ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਂਚਾਮृਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਪਨੀਯੋ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਅਨੇਨੈਵ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਉਮਾਕਾਂਤਸ੍ਯ ਤृष੍ਟਯੇ॥ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯੋऽਸਿ ਤ੍ਵਮੁਮਾਕਾਂਤ ਅਰ੍ਘੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ ੧੭.
ਹੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ! ਤੂੰ ਆਪ ਅਰਘ ਹੈਂ, ਇਹ ਅਰਘ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤੇ ਪਾਦ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਗਂਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ੧੭.
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਟਰਂ ਵਿष੍ਟਰੇਣੈਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ ੧੭.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲਈ ਚੰਗਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਆਚਮਨੀਯਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੋ ੧੭.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਮ੍ ੧੭.
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੰਢ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਂਧਂ ਚਂਦਨਂ ਦੇਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ ੧੭.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਹਿ ਪਰਮਂ ਸ਼ਂਭੋ ਘृਤਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਮਯਾ ੧੭.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਪਰਮਂ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਿਜृਂਭਿਤਮ੍ ੧੭.
ਉਹ ਦੀਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੀਪਾਵਲਿਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਕृਹਾਣ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ੧੭.
ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਫਲਦੀਪਾਦਿਨੈਵੇਦ੍ਯਤਾਂਬੂਲਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ੧੭.
ਫਲ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਤਾਂਬੂਲ ਆਦਿਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਗृਹੇ ਵਾ ਦੇਵਤਾਲਯੇ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯੇਨ ਅਰ੍ਚਨੀਯਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ॥ ੧੭.
ਫਿਰ, ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਦਾ ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਦੋषੋਦ੍ਯਾਪਨੇ ਵਿਧਿਃ ੧੭.
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਵੇਲੇ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਗੁਰੁਣਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਚਕਾਰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੭.
ਗੁਰੂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵृਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯੁਯੁਧੇ ਚ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੧੭.
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।