ਮਹੀਧਰਾਯ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ੧੭.
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਘ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੀਨਾਯ ਮੀਨਨਾਥਾਯ ਸਿਦ੍ਧਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ ੧੭.
ਮੱਛੀ, ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਪੋਤਾਯ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਯ ਸ਼ਿष੍ਟਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ੧੭.
ਕਬੂਤਰ, ਵਖਰੇ, ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਦੀਰ੍ਘਦੀਰ੍ਘਾਯ ਦੀਰ੍ਘਾਰ੍ਘਾਯ ਮਹਾਯ ਚ ੧੭.
ਲੰਮੇ, ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ, ਲੰਮੇ ਅਰਚੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਜਾਸੁਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਹ੍ਯਂਧਕਾਸੁਰਭੇਦਿਨੇ ੧੭.
ਹਾਥੀ ਰੂਪ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਞਾਨਾਵ੍ਯਯਾਯ ਚ ੧੭.
ਭਗਤੀ ਪਿਆਰੇ, ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਵੇਦਾਯ ਵੇਦਾਂਗਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ੧੭.
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਸਰਬ ਰੂਪ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਾਯ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਸ਼ੇਖਰਾਯੈਵ ਰੁਦ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾਯ ਚ ੧੭.
ਜੋ ਚੰਨਣ ਦੀ ਕਿਰਣ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲਿਂਗਰੂਪਾਯ ਲਿਂਗਾਯ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ੧੭.
ਜਿਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਯਾਤ੍ਮਭਵਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ੧੭.
ਹੇ ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਿਨਾ ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਂਕਰਸ੍ਯ ਚ॥ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਰਾਤ ਪੈਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਸੌ ਨਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਤਵ ਸ਼ਕ੍ਰ ਮਹਾਮਤੇ ੧੭.
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਯਾਦਿਕਮ੍॥ ੧੭.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ, ਜਿੱਤ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵृਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੈਤੇਯਸ੍ਤਪਸਾ ਪੁਰਾ ੧੭.
ਇਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਦੈਤਿਆ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਰਾਜਾ ਵਨਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਯ ਤਤ੍ ੧੭.
ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੀ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਦਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਮਹਾਭਾਗ ਨ ਸਂਤਿ ਚ षਡੂਰ੍ਮਯਃ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਿਵੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਯਾਨਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍॥ ੧੭.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਾਮਗਂ ਕਿਂਕਿਣੀਯੁਕ੍ਤਂ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਮ੍ ੧੭.
ਉਹ ਰਥ ਮਨ ਚਾਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਯਾਨੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਪੁਰਾ ੧੭.
ਉਸੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਫੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਏਕਦਾ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਰਾਜਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਮਹਾਨ੍ ੧੭.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਭਾਤਲਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਗਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਸਭਾ-ਮੰਡਪ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ॥ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਯਂ ਚ ਸ਼ਂਭੋ ਵਿषਯਾਨ੍ਵਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰ੍ਯਾਦਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ੧੭.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਵਿਅਸਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਮੰਤਰੀ ਆਦਿਕ ਵੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਥ ਮਹੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ੧੭.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਭਯਂ ਲੋਕਾਪਵਾਦਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ੧੭.
ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾਪਿ ਉਪਹਾਸੋ ਮੇ ਕृਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਹਿ ਦੁਰ੍ਜਰਃ ੧੭.
ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਹਾਸੀ ਉਡਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਰੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨ੍ਕਥਂ ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚੋਪਹਾਸਿਤਃ ੧੭.
ਓ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਅਗਿਆਨੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਜ਼ਾਕ ਕਿਵੇਂ ਉਡਾ ਲਈ?
ਸਾਧੂਨਾਂ ਸਮਚਿਤ੍ਤਾਨਾਮੁਪਹਾਸਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ੧੭.
ਜੋ ਕੋਈ ਭਲੇ, ਸਮਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਏਤੇ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵਾਸ੍ਤਥਾ ਹ੍ਯਮੀ ऋषਯੋ ਵੇਦਗਰ੍ਭਾਃ ੧੭.
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।