ਤਡਾਗੇ ਦਸ਼ ਪਿਂਡਾਂਸ਼੍ਚ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ ੧੭.
ਝੀਲ ਵਿਚੋਂ ਦੱਸ ਪਿੰਡ ਕੱਢ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ੧੭.
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੀਪਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦੀਪਨੀਯਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ੧੭.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਵੇ ਬਾਲ ਕੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਘृਤੇਨ ਦੀਪਯੇਦ੍ਦੀਪਾਞ੍ਛਿਵਸ੍ਯ ਪਰਿਤੁष੍ਟਯੇ ੧੭.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਘੀ ਨਾਲ ਦੀਵੇ ਬਾਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਰ੍ਲਿਂਗਰੂਪੀ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵਃ ੧੭.
ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੋਲਾਂ ਭੇਤਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਤਥਾ ੧੭.
ਇੱਕ ਸੋ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰੈਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ੧੭.
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਭੀਮਾਯ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ ੧੭.
ਰੁਦ੍ਰ, ਭੀਮ, ਨੀਲਕੰਠ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृषਧ੍ਵਜਾਯ ਸੋਮਾਯ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਵੱਛ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਨੀਲਕੰਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਪੋਮਯਾਯ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਯ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹੀਧਰਾਯ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ੧੭.
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਘ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੀਨਾਯ ਮੀਨਨਾਥਾਯ ਸਿਦ੍ਧਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ ੧੭.
ਮੱਛੀ, ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਪੋਤਾਯ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਯ ਸ਼ਿष੍ਟਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ੧੭.
ਕਬੂਤਰ, ਵਖਰੇ, ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯ ਦੀਰ੍ਘਦੀਰ੍ਘਾਯ ਦੀਰ੍ਘਾਰ੍ਘਾਯ ਮਹਾਯ ਚ ੧੭.
ਲੰਮੇ, ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ, ਲੰਮੇ ਅਰਚੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਜਾਸੁਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਹ੍ਯਂਧਕਾਸੁਰਭੇਦਿਨੇ ੧੭.
ਹਾਥੀ ਰੂਪ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਞਾਨਾਵ੍ਯਯਾਯ ਚ ੧੭.
ਭਗਤੀ ਪਿਆਰੇ, ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਵੇਦਾਯ ਵੇਦਾਂਗਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ੧੭.
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਸਰਬ ਰੂਪ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਾਯ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ੧੭.
ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਸ਼ੇਖਰਾਯੈਵ ਰੁਦ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾਯ ਚ ੧੭.
ਜੋ ਚੰਨਣ ਦੀ ਕਿਰਣ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲਿਂਗਰੂਪਾਯ ਲਿਂਗਾਯ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ੧੭.
ਜਿਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਯਾਤ੍ਮਭਵਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ੧੭.
ਹੇ ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਿਨਾ ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਂਕਰਸ੍ਯ ਚ॥ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਰਾਤ ਪੈਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਸੌ ਨਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਤਵ ਸ਼ਕ੍ਰ ਮਹਾਮਤੇ ੧੭.
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਯਾਦਿਕਮ੍॥ ੧੭.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ, ਜਿੱਤ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵृਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੈਤੇਯਸ੍ਤਪਸਾ ਪੁਰਾ ੧੭.
ਇਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਦੈਤਿਆ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਰਾਜਾ ਵਨਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਯ ਤਤ੍ ੧੭.
ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੀ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਦਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਮਹਾਭਾਗ ਨ ਸਂਤਿ ਚ षਡੂਰ੍ਮਯਃ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਿਵੇਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਯਾਨਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍॥ ੧੭.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਾਮਗਂ ਕਿਂਕਿਣੀਯੁਕ੍ਤਂ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਮ੍ ੧੭.
ਉਹ ਰਥ ਮਨ ਚਾਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਯਾਨੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਪੁਰਾ ੧੭.
ਉਸੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਫੇਰਾ ਲਾਇਆ।