ਵਜ੍ਰੇਣ ਜਘ੍ਨੇ ਤਰਸਾ ਨਮੁਚਿਂ ਦੇਵਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੧੭.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਨਮੁਚੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਵਜ੍ਰੇਣਾਪਿ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਗਦਯਾ ਨਮੁਚਿਂ ਜਘ੍ਨੇ ਗਦਾ ਸਾਪਿ ਵਿਚੂਰ੍ਣਿਤਾ ੧੭.
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਨਮੁਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਗਦਾ ਵੀ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਤਥਾ ਸ਼ੂਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਂ ਜਘਾਨ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਤਂ ਵਵਿਧੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਜਘਾਨ ਸੁਰਾਰਿਹਾ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤਸ੍ਤਦਾ ਚੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਆ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਮਹਾਭਯੇ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਖਤਰੇ ਵਿਚ,
ਜਹ੍ਯੇਨਮਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਂ ਦਿਵੌਕਸਾਂ ਘੋਰਤਰਂ ਭਯਾਵਹਮ੍ ੧੭.
ਹੇ ਮਹੇਂਦਰ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਦੇ।
ਅਨ੍ਯੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚ ਆਹਤੋऽਸੌ ਵਧ੍ਯਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਭਵਤ੍ਯਯਂ ਤੁ ੧੭.
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਚਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦੈਵੀਂ ਸਦਾਨਂਦਕਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਮ੍ ੧੭.
ਉਹ ਦੈਵੀ ਬਾਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰਾਗਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਨਮੁਚਿਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਨਮੁਚਿ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਟਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸੇਵਿਤਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ ੧੭.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?
ਤ੍ਵਦੀਯੇਨੈਵ ਵਜ੍ਰੇਣ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਮਮ ਦੁਰ੍ਮਤੇ॥ ੧੭.
ਹੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ ੧੭.
ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ,
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਹਂਤੁਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ ੧੭.
ਹੁਣ ਜਦ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?
ਤ੍ਵਾਂ ਗਾਤਯਾਮਿ ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਯਦਿ ਤਿष੍ਠਸਿ ਸਂਯੁਗੇ ੧੭.
ਜੇ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਸ ਗਰ੍ਵਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਃ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਘਮੰਡ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਫੇਨਂ ਕਰਸ੍ਥਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਅਸੁਰਾ ਜਹਸੁਸ੍ਤਦਾ॥ ੧੭.
ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਝੱਗ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੇਨੇਨੈਵ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੭.
ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਝੱਗ ਸੀ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਨਮੁਚਿਰਜ੍ਞਾਯ ਪੁਰਂਦਰਮ੍ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਮੁਚਿ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਤਦੈਵ ਤਂ ਸ ਫੇਨੇਨ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰੋ ਜਘਾਨ ਹ॥ ੧੭.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਝੱਗ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤੇ ਤੁ ਨਮੁਚੌ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਵ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੭.
ਜਦ ਨਮੁਚਿ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਹਤ੍ਵਾ ਨਮੁਚਿਮਾਹਵੇ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਨਾਮੁਚਿ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਜਿੱਤ ਗਏ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ ੧੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਯਦਾ ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾ ਦੇਵੈਃ ਪਾਤਿਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ੧੭.
ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਦੈਤ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਡਿੱਗਾਏ ਜਾਂਦੇ,
ਵृਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸੁਰਾਸੁਰਮਾਨਵਾਃ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ — ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ —
ਏਵਂ ਭੀਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧੇषੁ ਵੈ ਤਦਾ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਛਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਚਾਮਰੇਣ ਵਿਰਾਜਿਤਃ ੧੭.
ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਛਾਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਤੇ ਚਾਮਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ,
ਵृਤ੍ਰਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ੧੭.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ,
ਮਨਸਾਚਿਂਤਯਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਮ੍ ੧੭.
ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।