ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਂ ਸ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਚਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ੧੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਧਿਨਾ ਪਰੇਣੈਵ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਂ ਕਲੇਵਰਮ੍ ੧੬.
ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦਧੀਚਿਨਾਮਾ ਮੁਨਿਵृਂਦਵਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ਿਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਭਿਯੁਕ੍ਤਃ ੧੬.
ਦਧੀਚੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦਿੱਖਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਲਯਂ ਗਤਮ੍ ੧੭.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਵੇਖਿਆ,
ਸੁਰਭਿਂ ਚਾਹ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾਥ ਤਦੋਵਾਚ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ, ਫਿਰ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਥੇਤਿ ਚ ਵਚੋਮਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਲਿਹ੍ਯ ਤਤ੍ ੧੭.
ਉਹ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਚੱਟ ਲਈ।
ਜਗृਹੁਸ੍ਤਾਨਿ ਚਾਸ੍ਥੀਨਿ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੈ ਸੁਰਾਃ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਏ।
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਥੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਤਸ੍ਯ ऋषੇਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਜਗृਹੁਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਹੱਡੀਆਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੭.
ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸੁਵਰ੍ਚ੍ਚਾਸ਼੍ਚ ਦਧੀਚਿਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਸਾ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੭.
ਫਿਰ ਸੁਵਰਚਾ, ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ,
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਤਦਾਨੀਂ ਚ ਚੁਕੋਪ ਸਾਧ੍ਵੀ ੧੭.
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਤੀ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਗਈ।
ਅਹੋ ਸੁਰਾ ਦੁष੍ਟਤਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਲੁਬ੍ਧਾਃ ੧੭.
ਹਾਏ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬੜੇ ਮਾੜੇ, ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਲਾਲਚੀ ਹਨ।
ਏਵ ਸ਼ਾਪਂ ਦਦੌ ਤੇषਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਜਠਰਾਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੧੭.
ਦਧੀਚੀ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਗਰਭ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਗਰ੍ਭਮੁਵਾਚ ਰੁषਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ੧੭.
ਮਾਂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਫਲੋ ਭਵੇਃ ਪਤਿਮਨ੍ਵਗਮਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ॥ ੧੭.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਅਸ਼ਵੱਥ ਵਟੇ ਹਰੇਕ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਸਤੀ ਔਰਤ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਏਵਂ ਦਧੀਚਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਪਤਿਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਵ੍ਰਜਤ੍॥ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਕृਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ੧੭.
ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ ਮਿਲ ਗਏ, ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ।
ਗੁਰੁਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਤੇ ਗਣਾਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਬਹਵਸ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ ੧੭.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਮਾਗਤਾਨੁਪਸृਤ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ ੧੭.
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਯਥਾ ਮੇਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਰਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੧੭.
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਈ।
ਤੇਨ ਦृष੍ਟੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰੇਣ ਮਹਾਸੁਰਃ ੧੭.
ਉਥੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਤੇ ਬਦ੍ਧਵੈਰਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੧੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਭੀਮਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ੧੭.
ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਤੂਰ੍ਯੇषੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੭.
ਜਦ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਚੁਸਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਛੇਦਿਤਾਃ ਸ੍ਫੋਟਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਚਿਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਾਃ ੧੭.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਕੇ ਵਿਖਰ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ।
ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚੇਰੁਰ੍ਹਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵ੍ਯਂਗਭੂਤਾ ਦਿਵੌਕਸਃ ੧੭.
ਕੁਝ ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਤੇ ਅੰਗ-ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਪਤਿਤਾਨ੍ਯੇਵ ਬਹੂਨਿਚ ਨਭਸ੍ਤਲਾਤ੍ ੧੭.
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਂ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਬੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਵਹਮ੍ ੧੭.
ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਗਈ।