ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍ ੧੬.
ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭਯਭੀਤਾ ਵਯਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ੧੬.
ਅਸੀਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹੋऽਥ ਸੁਵ੍ਰਤ॥ ੧੬.
ਸਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸਮਝੋ, ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਉਹ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੇ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਕਿਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤਾਮ੍॥ ੧੬.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੱਸੋ, ਕੀ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਧਨਾਯਨਃ ੧੬.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਸ੍ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਹਿ ੧੬.
ਮੁਨੀ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨਥੋ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸਮਾਹੂਯ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍ ੧੬.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਵਰਚਸਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਸ੍ਥ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਚਿਤੋ ਦੇਵੈਸ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯੇਤਤ੍ਕਲੇਵਰਮ੍ ੧੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਦ ਮੇਰੇ ਹੱਡੀਆਂ ਲਈ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਯਿ ਯਾਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਤਤ੍ਰ ਮਾਮ੍ ੧੬.
ਜਦ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਂ ਸ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਚਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ੧੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਧਿਨਾ ਪਰੇਣੈਵ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਵਂ ਕਲੇਵਰਮ੍ ੧੬.
ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦਧੀਚਿਨਾਮਾ ਮੁਨਿਵृਂਦਵਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ਿਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਭਿਯੁਕ੍ਤਃ ੧੬.
ਦਧੀਚੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦਿੱਖਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਲਯਂ ਗਤਮ੍ ੧੭.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਵੇਖਿਆ,
ਸੁਰਭਿਂ ਚਾਹ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾਥ ਤਦੋਵਾਚ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ, ਫਿਰ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਥੇਤਿ ਚ ਵਚੋਮਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਲਿਹ੍ਯ ਤਤ੍ ੧੭.
ਉਹ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਚੱਟ ਲਈ।
ਜਗृਹੁਸ੍ਤਾਨਿ ਚਾਸ੍ਥੀਨਿ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵੈ ਸੁਰਾਃ ੧੭.
ਉਹਨਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਏ।
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਥੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਤਸ੍ਯ ऋषੇਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਜਗृਹੁਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ੧੭.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਹੱਡੀਆਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੭.
ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸੁਵਰ੍ਚ੍ਚਾਸ਼੍ਚ ਦਧੀਚਿਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਸਾ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੭.
ਫਿਰ ਸੁਵਰਚਾ, ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ,
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਤਦਾਨੀਂ ਚ ਚੁਕੋਪ ਸਾਧ੍ਵੀ ੧੭.
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਤੀ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਗਈ।
ਅਹੋ ਸੁਰਾ ਦੁष੍ਟਤਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਲੁਬ੍ਧਾਃ ੧੭.
ਹਾਏ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬੜੇ ਮਾੜੇ, ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਲਾਲਚੀ ਹਨ।
ਏਵ ਸ਼ਾਪਂ ਦਦੌ ਤੇषਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਜਠਰਾਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੧੭.
ਦਧੀਚੀ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਗਰਭ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਗਰ੍ਭਮੁਵਾਚ ਰੁषਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ੧੭.
ਮਾਂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਫਲੋ ਭਵੇਃ ਪਤਿਮਨ੍ਵਗਮਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ॥ ੧੭.
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਅਸ਼ਵੱਥ ਵਟੇ ਹਰੇਕ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਸਤੀ ਔਰਤ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਏਵਂ ਦਧੀਚਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਪਤਿਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਵ੍ਰਜਤ੍॥ ੧੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਧੀਚੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਕृਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ੧੭.
ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ ਮਿਲ ਗਏ, ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ।
ਗੁਰੁਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਤੇ ਗਣਾਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਬਹਵਸ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ ੧੭.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਮਾਗਤਾਨੁਪਸृਤ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ ੧੭.
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।