ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਮੇਤੋ ਹਿ ਤਦਾ ਪੁਰਂਦਰੋ ਬਭੂਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ੧੬.
ਫਿਰ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਰੰਦਰਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਦਾਗ੍ਨਯਃ ਸ਼ੋਭਨਾ ਵਾਯਵਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਸੁਪ੍ਰਭਾਃ ਸ਼ਾਂਤਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ੧੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੱਗਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਹਵਾ ਸੁਭਾਵਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਿ ਤਥਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਮਨਾਂਸਿ ਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾਮ੍॥ ੧੬.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ।
ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚਾਮृਤਵਾਹਿਨ੍ਯੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਸਦਾਫਲਾਃ ੧੬.
ਨਦੀਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਲਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਐਕਪਦ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਂਦ੍ਰਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍ ੧੬.
ਇੰਦ੍ਰਾ ਲੋਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਸਨੀਕ ਇਕੋ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੇਂਦ੍ਰਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ ੧੬.
ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਜਗਾਮ ਨਿਰ੍ਵੇਦਪਰਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ੧੬.
ਉਹ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ ਵਰਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਦਾਤ੍ਵੋਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿ ਭਯਾਵਹਃ॥ ੧੬.
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਚੰਗਾ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।'
ਤਥੇਤਿ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ੧੬.
'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵृਤ੍ਰਨਾਮਾਂਕਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯੋ ਹਿ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ ੧੬.
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਦੈਤ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਜੰਮਿਆ।
ਪਾਤਾਲਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੇ ਪੁਰਾऽਮृਤਮਂਥਨੇ ੧੬.
ਜੋ ਦੈਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਥਣ ਵੇਲੇ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸਨ,
ਸਰ੍ਵਂ ਮਹੀਤਲਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤੇਨੈਕੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ॥ ੧੬.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੇਰ ਲਏ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ऋषਯੋ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੧੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਤਪਸੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥਾ ਚੇਂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ ੧੬.
ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਸਨ।
ਭਵਦ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਜਨਿਤਸ੍ਤਪਸਾ ਪਰਮੇਣ ਤੁ ੧੬.
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਲਈ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ ਸੀ।
ਤਥਾਪਿ ਯਤ੍ਨਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਥਾ ਵਧ੍ਯੋ ਭਵੇਦਸੌ ੧੬.
ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ ਕਿ ਉਹ ਮਰਨ ਜੋਗ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਯਦਾ ਇਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਹਤ੍ਯਾਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਦਿਵਿ ੧੬.
ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨਿ ਹ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਤਃ ੧੬.
ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਦਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੬.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਮਾਯੁਧਮ੍ ੧੬.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਗਏ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇ।
ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਗਾਤ੍ਯ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨੇਰ੍ਵਚਃ॥ ੧੬.
ਉਹ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਤਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੧੬.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਹਤੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੬.
ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵ।
ਤਥਾ ਪੁਰੋਧਸਾ ਚੈਵ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਕृਤਃ ੧੬.
ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਨਸੀਬ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦਧੀਚਂ ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥੀਨਿ ਬਹੂਨ੍ਯਪਿ ੧੬.
ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਹਿ ਜਨਿਤੋ ਯੋ ਵੈ ਵृਤ੍ਰੋ ਨਾਮੈष ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ॥ ੧੬.
ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜੰਮਿਆ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਅਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰੇਣੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਤਮਬੋਧਯਤ੍ ਹਂਤੁਕਾਮਂ ਜਿਘਾਂਸੀਯਾਨ੍ਨ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍॥ ੧੬.
ਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਮਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਵਧਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਹਂ ਭੀਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੬.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਧੀਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਤੋ ਨ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਹੇਲਨਮ੍ ੧੬.
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।