ਨਹੁषਂ ਰਾਜ੍ਯਮਾਰੋਢੁਮੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤੇ ਯਦਾ ੧੫.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਨਹੁਸ਼ ਇਕਸਾਰ ਰਾਜਪਦ ਤੇ ਬੈਠੇ,
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ੧੫.
ਮਹੇਂਦਰ ਦਾ ਰਾਜ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ ੧੫.
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ,
ਤਦਾ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਾਤੋ ਦੇਵਪੁਰ੍ਯਾਂ ਨਿਰਂਤਰਃ ੧੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਗਾਯਕਾਸ਼੍ਚ ਜਗੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦਕਾਃ ੧੫.
ਉਥੇ ਗਾਇਕ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਾਜੇ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮੈਃ॥ ੧੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਅਰ੍ਚਿਤੋ ਦੇਵਸੂਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਵਦ੍ਗ੍ਰਹਪੂਜਨਮ੍ ੧੫.
ਉਹਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਕ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇੱਦਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤੋ ਮਹਾਨ੍ਰਾਜਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਨਹੁषਸ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁਗਂਧਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਸੁਵਾਸਸਾ ਯੁਤੋऽਲਂਕਾਰਭੋਗੈਃ ਸੁਵਿਰਾਜਿਤਾਂਗਃ ੧੫.
ਉਹ ਸੁਗੰਧੀ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ, ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪਰਮਕਲਾਨ੍ਵਿਤੋऽਸੌ ਸੁਰਮੁਨਿਵਰਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਚ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰਾਣੀ ਕਥਮਦ੍ਯੈਵ ਨਾਯਾਤਿ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ੧੫.
ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?
ਨਹੁਪਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ ੧੫.
ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਹ੍ਯਨੀਤੋ ਨਹੁषੋऽਤ੍ਰ ਵੈ ੧੫.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਚੀ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚੋਵਾਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ਏਕੋਨਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਕृਤਮਨੇਨ ਵੈ॥ ੧੫.
ਸ਼ਚੀ ਹੱਸ ਕੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖੀ, "ਇਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਨਿੰਣਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤੇ ਹਨ।"
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਯੋਗ੍ਯੋ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚੋਵਾਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਕਲ੍ਪਣषਮ੍ ਅਵਾਹ੍ਯਵਾਹਨੇਨੈਵ ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਲਭੇਤ ਮਾਮ੍॥ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੀ ਆਵੇ।"
ਤਥੇਤਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਮ੍ ੧੫.
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਸੌ ਨਹੁषਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ ੧੫.
ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ, ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, 'ਠੀਕ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਚਿਰਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੧੫.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪस्वੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿਤਿ ਮੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ੧੫.
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੀਦੇ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਬਿਕਾਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ੧੫.
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਲਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿਬਿਕਾਵਾਹੀ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਸ਼ਪਨ੍ਨृਪਮ੍ ੧੫.
ਅਗਸਤਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਾਪੋਕ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਤੋ ਰਾਜਾ ਪਤਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਹਿ ੧੫.
ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਯਥਾ ਹਿ ਨਹੁषੋ ਜਾਤਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਨਹੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਓਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਐਸੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਜੋ ਦਰਜਾ ਮਿਲਿਆ, ਉਹਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲੇ।
ਤਥੈਵ ਨਹੁषਃ ਸਰ੍ਪ੍ਪੋ ਜਾਤੋਰਣ੍ਯੇ ਮਹਾਭਯੇ ੧੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਚੇਤਸਃ ੧੫.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਲੋਕੋ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ੧੫.
ਇਸ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਨਾਂ ਸਵਰਗ।
ਯਾਜ੍ਞਿਕੋ ਹ੍ਯਪਰੋ ਲੋਕੇ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ ੧੫.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਵਿਚ ਦੱਸੋ।
ਯਯਾਤਿਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਆਨਯਧ੍ਵਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੫.
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯਯੌ ਦਿਵਂ ਦੇਵਦੂਤੈਃ ਸਮੇਤਃ ੧੫.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਯਾਤੀ, ਵਿਅਕਤੀਕ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਬੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।