ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ ਯੂਯਂ ਦੇਵਰਾਜਾਨਮਾਸ਼ੁਃ ਵੈ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਸ਼ਚੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਥਾ ਤਥਾ॥ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੇਤੋਃ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਮृਸ਼ਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍॥ ੧੫.
ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਃ ੧੫.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇਥੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਾਰਦ ਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਵਿਚੇਤਸਃ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਹੋ?
ਗਤਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਂਦ੍ਰਤ੍ਵਮੇਨਸਾ ਪਰਮੇਣ ਤੁ ੧੫.
ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਰਾਜਪਦ ਇਕ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੂਯਂ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ੧੫.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਸੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੇਨੈਵ ਨਿਰ੍ਜਰਾਃ ਕृਤਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਹੁषੇਣ ਚ ਯਜ੍ਵਨਾ॥ ੧੫.
ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਇਸ ਰਾਜ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸੋ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਯਜਮਾਨ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੧੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਰਦ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਨ੍ਵਮੋਦਯਨ੍॥ ੧੫.
ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਨਹੁषਂ ਰਾਜ੍ਯਮਾਰੋਢੁਮੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤੇ ਯਦਾ ੧੫.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਨਹੁਸ਼ ਇਕਸਾਰ ਰਾਜਪਦ ਤੇ ਬੈਠੇ,
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ੧੫.
ਮਹੇਂਦਰ ਦਾ ਰਾਜ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ ੧੫.
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ,
ਤਦਾ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਜਾਤੋ ਦੇਵਪੁਰ੍ਯਾਂ ਨਿਰਂਤਰਃ ੧੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਗਾਯਕਾਸ਼੍ਚ ਜਗੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦਕਾਃ ੧੫.
ਉਥੇ ਗਾਇਕ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਾਜੇ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮੈਃ॥ ੧੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਅਰ੍ਚਿਤੋ ਦੇਵਸੂਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਵਦ੍ਗ੍ਰਹਪੂਜਨਮ੍ ੧੫.
ਉਹਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਕ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇੱਦਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਪੂਜਿਤੋ ਮਹਾਨ੍ਰਾਜਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਨਹੁषਸ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਸੁਗਂਧਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਸੁਵਾਸਸਾ ਯੁਤੋऽਲਂਕਾਰਭੋਗੈਃ ਸੁਵਿਰਾਜਿਤਾਂਗਃ ੧੫.
ਉਹ ਸੁਗੰਧੀ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ, ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪਰਮਕਲਾਨ੍ਵਿਤੋऽਸੌ ਸੁਰਮੁਨਿਵਰਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਚ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਂਦ੍ਰਾਣੀ ਕਥਮਦ੍ਯੈਵ ਨਾਯਾਤਿ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ੧੫.
ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?
ਨਹੁਪਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ ੧੫.
ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਹ੍ਯਨੀਤੋ ਨਹੁषੋऽਤ੍ਰ ਵੈ ੧੫.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਚੀ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚੋਵਾਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ਏਕੋਨਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਕृਤਮਨੇਨ ਵੈ॥ ੧੫.
ਸ਼ਚੀ ਹੱਸ ਕੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖੀ, "ਇਸ ਨੇ ਕੇਵਲ ਨਿੰਣਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤੇ ਹਨ।"
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਯੋਗ੍ਯੋ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚੋਵਾਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਕਲ੍ਪਣषਮ੍ ਅਵਾਹ੍ਯਵਾਹਨੇਨੈਵ ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਲਭੇਤ ਮਾਮ੍॥ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੀ ਆਵੇ।"
ਤਥੇਤਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਮ੍ ੧੫.
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਸੌ ਨਹੁषਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ ੧੫.
ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ, ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, 'ਠੀਕ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਚਿਰਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੧੫.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪस्वੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿਤਿ ਮੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ੧੫.
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੀਦੇ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਬਿਕਾਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ੧੫.
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਲਿਆ।