ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੧੫.
ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਆਵੇਗਾ?
ਮਨਸੈਵ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ੧੫.
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਕੰਮ, ਕਰਨਾ ਤੇ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਲਾਸ਼ਯਂ ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੫.
ਉਹ ਉਸ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੰਦਰਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੋਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ऋषਿਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੫.
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਗੁਰੁਂ ਤਦਾ ੧੫.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਉਠਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾਨ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ ੧੫.
ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮਜ੍ਞਾਨਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਹਤ੍ ੧੫.
ਪਹਿਲਾਂ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿ ਰੁਦਾਰਧੀਃ ੧੫.
ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਗਹਿਰੀ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਮਾਂ ਚ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭੋ ਇਂਦ੍ਰ ਤਦ੍ਭੋਗਾਦੇਵ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ੧੫.
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਉਸ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਕਰਕੇ ਹੀ ਨਾਸ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤੋ ਹਿ ਯਜ੍ਜਾਤਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ੧੫.
ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਲਈ ਇਲਾਜ ਹੈ।
ਸਕਾਮੇਨ ਕृਤਂ ਪਾਪਮਕਾਮਂ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ ੧੫.
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮਰਣਾਂਤੋ ਵਿਧਿਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਕਾਮੇਨ ਹਿ ਕृਤੇਨ ਹਿ ੧੫.
ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਤੱਕ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤਾ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰਿਆ—
ਯਾਵਨ੍ਮਰਣਮਪ੍ਯੇਤਿ ਤਾਵਦਪ੍ਸੁ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ॥ ੧੫.
ਮੌਤ ਆਉਣ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਵ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ੧੫.
ਹੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਤੋਯਂ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਘਟੇऽਣ੍ਵਪਿ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਛੇਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ,
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਦੈਵਸਂਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਚ ਯੈਃ ੧੫.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੫.
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਅੱਗਲਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਅਮਰਾਵਤੀ ਮਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਰ੍षਿਬਿਃ ਸਹ ਇਂਦ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਯਸ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਰੋਚਤੇ॥ ੧੫.
ਤੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਅਮਰਾਵਤੀ ਜਾ; ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣਾਓ।
ਯਥਾ ਮृਤਸ੍ਤਥਾ ਹਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵृਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਹਾਲ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ ਯੂਯਂ ਦੇਵਰਾਜਾਨਮਾਸ਼ੁਃ ਵੈ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਸ਼ਚੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਥਾ ਤਥਾ॥ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੇਤੋਃ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਮृਸ਼ਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍॥ ੧੫.
ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਃ ੧੫.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇਥੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਾਰਦ ਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਵਿਚੇਤਸਃ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਹੋ?
ਗਤਮਿਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਂਦ੍ਰਤ੍ਵਮੇਨਸਾ ਪਰਮੇਣ ਤੁ ੧੫.
ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਰਾਜਪਦ ਇਕ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੂਯਂ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ੧੫.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਸੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੇਨੈਵ ਨਿਰ੍ਜਰਾਃ ਕृਤਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਹੁषੇਣ ਚ ਯਜ੍ਵਨਾ॥ ੧੫.
ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਇਸ ਰਾਜ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸੋ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਯਜਮਾਨ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ੧੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਰਦ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਨ੍ਵਮੋਦਯਨ੍॥ ੧੫.
ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।