ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੧੫.
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹਦ੍ਭੂਤਂ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਮ੍ ੧੫.
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਗੁਰੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਸੇਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ ੧੫.
ਗੌਤਮ ਜੀ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਿਆ।
ਯੇ ਹਿ ਦृष੍ਕਟਤਕਰ੍ਮ੍ਮਾਣੋ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ੧੫.
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਫੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ—
ਦੁष੍ਕृਤੋਪਾਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯਾ ਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਹਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੧੫.
ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਬਣਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਤੁਰੰਤ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਪਾਤਕਮਧ੍ਯਸ੍ਤਂ ਮਹਾਪਾਤਕਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍॥ ੧੫.
ਜੋ ਦੂਜੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਂ ਚ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਦਾ ਨਰਾਃ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ੧੫.
ਉਹ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸ ਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੧੫.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤਂ ਵਚੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ੧੫.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ—
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੧੫.
ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਆਵੇਗਾ?
ਮਨਸੈਵ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ੧੫.
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਕੰਮ, ਕਰਨਾ ਤੇ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਲਾਸ਼ਯਂ ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਪੁਰਂਦਰਃ ੧੫.
ਉਹ ਉਸ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੰਦਰਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੋਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ऋषਿਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੫.
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਗੁਰੁਂ ਤਦਾ ੧੫.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਉਠਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾਨ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ ੧੫.
ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮਜ੍ਞਾਨਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਹਤ੍ ੧੫.
ਪਹਿਲਾਂ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿ ਰੁਦਾਰਧੀਃ ੧੫.
ਭ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਗਹਿਰੀ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਮਾਂ ਚ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭੋ ਇਂਦ੍ਰ ਤਦ੍ਭੋਗਾਦੇਵ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ੧੫.
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਉਸ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਕਰਕੇ ਹੀ ਨਾਸ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤੋ ਹਿ ਯਜ੍ਜਾਤਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ੧੫.
ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਲਈ ਇਲਾਜ ਹੈ।
ਸਕਾਮੇਨ ਕृਤਂ ਪਾਪਮਕਾਮਂ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ ੧੫.
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮਰਣਾਂਤੋ ਵਿਧਿਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਕਾਮੇਨ ਹਿ ਕृਤੇਨ ਹਿ ੧੫.
ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਤੱਕ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤਾ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰਿਆ—
ਯਾਵਨ੍ਮਰਣਮਪ੍ਯੇਤਿ ਤਾਵਦਪ੍ਸੁ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ॥ ੧੫.
ਮੌਤ ਆਉਣ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਵ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ੧੫.
ਹੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇ ਚ ਯਥਾ ਤੋਯਂ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਘਟੇऽਣ੍ਵਪਿ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਛੇਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ,
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਦੈਵਸਂਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਚ ਯੈਃ ੧੫.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੧੫.
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਅੱਗਲਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਅਮਰਾਵਤੀ ਮਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਰ੍षਿਬਿਃ ਸਹ ਇਂਦ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਯਸ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਰੋਚਤੇ॥ ੧੫.
ਤੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਅਮਰਾਵਤੀ ਜਾ; ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣਾਓ।
ਯਥਾ ਮृਤਸ੍ਤਥਾ ਹਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵृਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੧੫.
ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਹਾਲ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।