ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇऽਵਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਯਜਨੇ ਅਸੁਰਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍ ੧੫.
ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਦੇਵਾਨ੍ਦਦਾਤਿ ਸਾਕ੍ਰੋਸ਼ਂ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮਥਾਦਦਾਤ੍ ੧੫.
ਉਹ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਮਹੇਂਦ੍ਰੇਣ ਸੂਚਿਤੋ ਗੁਰੁਲਾਘਵਾਤ੍ ੧੫.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ ਮਹੱਤਤਾ ਤੇ ਅਹਿਮੀਅਤ ਦੇ ਫਰਕ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਵਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਸੌ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਯੇਨਾਕਰੋਤ੍ਸੋਮਪਾਨਮਜਾਯਂਤ ਕਪਿਂਜਲਾਃ ੧੫.
ਉਸ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਕਪੀੰਜਲ ਪੰਛੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਅਨ੍ਯਾਨਨਾਦਜਾਯਂਤ ਤਿਤ੍ਤਿਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣਃ ੧੫.
ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤਿੱਤਰੀ ਪੰਛੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਤਦੋਦ੍ਭੂਤਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਚ ਭਯਾਵਹਾ ੧੫.
ਉਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਮਃ ੧੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣਾ—
ਨਾਮਵ੍ਯਾਹਰਣਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤਸ੍ਤਦ੍ਵਿषਯਾ ਮਤਿਃ ੧੫.
ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਭਯੇਨ ਮਹਤਾ ਪਲਾਯਨਪਰੋऽਭਵਤ੍ ੧੫.
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੱਜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਤੋ ਧਾਵਤਿ ਸਾऽਧਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਂਤਮਨੁਤਿष੍ਠਤਿ ਆਯਾਤਿ ਤਾਵਤ੍ਸਹਸਾ ਇਂਦ੍ਰੋऽਪ੍ਯਪ੍ਸੁ ਨ੍ਯਮਜ੍ਜਤ॥ ੧੫.
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੌੜਦਾ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀ; ਜਦ ਉਹ ਰੁਕਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਰੁਕਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਤ੍ਵੇਨ ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਿਰਂਤਨਜਲੇਚਰਃ॥ ੧੫.
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ ਅਰਾਜਕਂ ਤਦਾ ਜਾਤਂ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਭਯਾਵਹਮ੍॥ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਲਈ ਪੂਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ ਡਰ ਹੀ ਡਰ ਸੀ।
ਤਦਾ ਚਿਂਤਾਨ੍ਵਿਤਾ ਦੇਵਾ ऋषਯੋऽਪਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੧੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ।
ਏਕੋऽਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਯਤ੍ਰ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਸਤਿ ਨਿਰ੍ਭਯਃ ੧੫.
ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—
ਰਾਜਾ ਪਾਪਯੁਤੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਸਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ੧੫.
ਜਿੱਥੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—
ਭਵਂਤਿ ਬਹਵੋऽਨਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਹੇਤਵੇ ੧੫.
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਈ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਯੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ੁਚਜਿਤ੍ਵੇਨ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਮਹਾਤਾਪੈਃ ਸੋਪਦ੍ਰਵਮਭੂਜ੍ਜਗਤ੍॥ ੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ 'ਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੇ ਉਲਝਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥਾਵਤ੍ਕਥਯਸ੍ਵ ਨ॥ ੧੫.
ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ; ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਬਾਰੇ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੧੫.
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹਦ੍ਭੂਤਂ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਮ੍ ੧੫.
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਗੁਰੋਃ ਪਤ੍ਨੀ ਸੇਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ ੧੫.
ਗੌਤਮ ਜੀ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਮਿਲਿਆ।
ਯੇ ਹਿ ਦृष੍ਕਟਤਕਰ੍ਮ੍ਮਾਣੋ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ੧੫.
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਫੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ—
ਦੁष੍ਕृਤੋਪਾਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯਾ ਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਹਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੧੫.
ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਬਣਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਤੁਰੰਤ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਪਾਤਕਮਧ੍ਯਸ੍ਤਂ ਮਹਾਪਾਤਕਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍॥ ੧੫.
ਜੋ ਦੂਜੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਂ ਚ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਦਾ ਨਰਾਃ ੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ੧੫.
ਉਹ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸ ਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੧੫.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤਂ ਵਚੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ੧੫.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ—