ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮृਤਦੇਵਾਭਵਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਅਹਂ ਬਲਵਤੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ।
ਵਿਰਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਭਾਵਂ ਸ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਿਰਚਾ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੀ,
ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਯਾਂਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਮ੍
ਉਸਨੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਨੀਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ,
ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਜ੍ਵਲਂਤੀ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ 1.3.1.10.
ਉਸਨੇ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਵੇਖਿਆ,
ਕੁਲਭੂਧਰਸ਼ृਂਗਾਣਿ ਸ਼ृਂਗਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਹੁਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਰਿਹਾ,
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੁਖਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧੈਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਂਚਹੇਤੀਰ੍ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਦਸ਼ ਚਾਪਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਪੰਜ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੱਸ,
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਪਯੋਧਯਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੀ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ,
ਮਾਯਾ ਸਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਹਸ੍ਤੈਰ੍ਜ੍ਵਲਦਾਯੁਧਸਂਚਯੈਃ
ਉਹ ਮਾਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਹੱਥ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਆਪੂਰਿਤਦਿਸ਼ਾਭੋਗਾ ਤੇਜਸ੍ਤਤ੍ਸੋਢੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਸਦੀ ਜੋਤਿ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਗਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ,
ਅਥ ਤੇਜੋ ਨਿਜਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਤ੍ਸੋਢੁਮਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇਜ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਹੋਈ,
ਉਪਾਯੇਨ ਨਿਹਂਤਵ੍ਯੋ ਦੁष੍ਟੋऽਯਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਦੂਤੋਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਮृਦ੍ਵੀਭਿਰ੍ਮਰ੍ਮਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ
ਦੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚੋ,
ਅਧਰ੍ਮਵृਤ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯਪਰਿਸ਼੍ਰਵਾਤ੍ 1.3.1.10.
ਜੋ ਲੋਕ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ,
ਅਥਵਾ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਸਨ੍ਯਦਿ ਸ਼ਾਂਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਾਂ ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧਰਮ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ,
ਤਪਸ੍ਯਦ੍ਭਿਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕੋਪਤ੍ਯਾਗਃ ਫਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਸਾ ਗੌਰੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੁਰਗੁਰੁਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ,
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਾਯਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਰ੍षੇ ਵਾਨਰਾਨਨ
ਤੂੰ, ਵਾਨਰ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾ,
ਮੈਵ ਤ੍ਵਮਰੁਣਾਦ੍ਰੀਸ਼ਮੁਪਪੀਡਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਤੂੰ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ, ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤੰਗ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਨ ਕਲੇਰੁਪਤਾਪੋऽਤ੍ਰ ਨਾਸੁਰੈਰਪਿ ਪੀਡਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਜ਼ੁਲਮ ਹੁੰਦਾ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਲਬ੍ਧਵੀਰ੍ਯਮਹੋਦਯਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਵਿਭਵਾਸ੍ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਤੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾਂ ਵਾਸਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਸਦਾ
ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਹੀ ਨੇਕ ਦਿਲਾਂ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਲਮਨ੍ਯਦ੍ਦੁਰਾਸਦਮ੍ 1.3.1.10.
ਤੈਨੂੰ ਅਦੁੱਤੀ ਰਾਜ ਮਿਲਕਤ ਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਵਿਸ਼ੇषਾਦਬਲਾ ਮਤਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੇਬਸ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਯੁਕ੍ਤਿਭੇਦੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਂਮਤੈਃ
ਜਾਂ ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ—
ਯੇਨ ਲੋਕਾਨ੍ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬਾਧਸੇ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਃ
—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਗੁਮਾਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਆਨੀਯ ਸਕਲਂ ਸੈਨ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯ ਸਾਯੁਧਮ੍
ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਲਸ਼ਕਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜਾ ਕਰ।
ਮਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰ ਪਰਿਕृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਵਾਯੁषਃ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਤੇਰਾ ਲਸ਼ਕਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—