ਗਗਨਮਥ ਜਗਾਹੇ ਮਂਦਮਂਦਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਸੁਰਗਣਸਮੇਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਜਿਘਾਂਸੁਃ ੧੩.
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਤੀਵਾਸੀਦਸੁਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ੧੪.
ਫਿਰ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਇਆ।
ਅਸੁਰੈਰੁਹ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਰਹੁਤ੍ਮਂਤਂ ਵ੍ਯਦਾਰਯਨ੍ ੧੪.
ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਰਾਹੂ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਾਃ ੧੪.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨਾਹਨਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਰੋषਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ੧੪.
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਕਰੇਣ ਵਾਮੇਨ ਜਘਾਨ ਲੀਲਯਾ ਤਂ ਕਾਲਨੇਮਿਂ ਹ੍ਯਸੁਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ੧੪.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਪਤਿਤਃ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਨੈਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਲੋਚਨੇ ੧੪.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉੱਠ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ।
ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ ੧੪.
ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਯੇ ਯੇऽਸੁਰਾ ਹਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ ੧੪.
ਜੋ ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੁਂਜਤੋ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਦੇਵਵਦ੍ਵਿਚਰਂਤਿ ਤੇ ੧੪.
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਮਰਣਂ ਨ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰਮ੍ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਨਾਥ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਕੇਵਲਂ ਪਰਮ੍॥ ੧੪.
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਹੀ ਦਿਓ।
ਤਥੇਤਿ ਦੈਤ੍ਯਪ੍ਰਵਰੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ ਪਰੇਣ ਪੁਂਸਾ ਪਰਮਾਰ੍ਥਦੇਨ ੧੪.
‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ’, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਤਿਆ ਦੇ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾ ਜਾਤਾ ਹ੍ਯਕਟਕਾਃ ੧੪.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੈਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਗਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ੧੪.
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪਾਣਾਂ ਭਗ੍ਨਾਨਾਂ ਭੀਤਚੇਤਸਾਮ੍ ੧੪.
ਜੋ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਨਿਰਬਲ ਹੋ ਚੁਕੇ, ਜੋ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਅਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਦੁਰਾਤਿਕ੍ਰਮਃ ੧੪.
ਮਹੇਂਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਨਿਹਨ੍ਯ੍ਮਾਨਾਨਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਯੁਦ੍ਧਹਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵੀਰਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾ ਰਣਮਣ੍ਡਲੇ ੧੪.
ਤੇ ਉਹ ਅਸੁਰ ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਿਰਲੇ ਸੂਰਮੇ ਸਨ—
ਯੇ ਭੀਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚਘਾਤਯਂਤਿ ਮਦੋਦ੍ਧਤਾਃ ੧੪.
ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਨਸਾਪਿ ਵਿਹਿਂਸਨਮ੍ ੧੪.
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾ ਕਰ।
ਸੁਰਸੇਨਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸਦ੍ਯ ਆਗਤੋ ਹਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਕਿਂਨਰਾਃ॥ ੧੪.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਾ ਇਂਦ੍ਰੋऽਮਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਹਸ ਸ਼ਚ੍ਯਾऽਭਿषੇਚਿਤਃ॥ ੧੪.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵਰ੍षਿਪ੍ਰਮੁਖੈਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਪ੍ਰਮੁਖੈਸ੍ਤਥਾ ੧੪.
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ
ਤਦਾ ਮਹੋਤ੍ਸਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਲੋਕੇ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ ਤਥਾਨਕਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨੇਦੁਰ੍ਦੁਂਦੁਭਯਃ ਸਮਮ੍॥ ੧੪.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ; ਤੁਰਹੀਆਂ ਤੇ ਡੋਲ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗਾਯਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਪੋਗਣਾਃ ੧੪.
ਗਾਇਕ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ
ਏਵਂ ਵਿਜਯਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੇਵੇਸ੍ਵਰਸ੍ਤਦਾ ੧੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਗਤਾਸਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬਲਿਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਹ੍ਯਮੀ ੧੪.
ਬਲੀ ਦੇ ਆਗੂਪਣ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਗਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਨ ਵੇਦ ਤਤ੍ ੧੪.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਕਥਿਤਂ ਵੈ ਮਹਦ੍ਧृਤ੍ਤਮਸੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਾਵਹਮ੍ ੧੪.
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਟੇ ਹੋਏ ਨਾਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮृਤਾਂਸ੍ਤਾਨਸੁਰਾਨਪਿ ੧੪.
ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।