ਬਲਿਨਾ ਸਹ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਯੁਧੇऽਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮਃ ੧੩.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਬਲ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੌਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਲੀ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ ੧੩.
ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਚੁਸਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ।
ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਬਾਹੁਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਿਕ੍ਰਮੀ ੧੩.
ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਪਤਿਤਂ ਚ ਬਲਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਰੂਪਾਨ੍ਵਿਤਃ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਮਹੇਂਦ੍ਰਂ ਸਗਜਂ ਚੈਵ ਸਹਮਾਨਂ ਸ਼ਿਤਾਞ੍ਛਰਾਨ੍ ੧੩.
ਉਸਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਵृषਪਰ੍ਵਾਣਮਿਂਦ੍ਰਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ॥ ੧੩.
ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਦਾਨਵਾਨਵਧੀਦ੍ਰਣੇ ੧੩.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਹ੍ਵਲਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਃ ਕੇਚਿਦਿਂਦ੍ਰੇਣ ਕੁਪਿਤੇਨ ਚ ੧੩.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਬੇਰੇਣ ਹਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨੈਰ੍ऋਤੇਨ ਤਥਾ ਪਰੇ ੧੩.
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੈਰਿਤ ਨੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਤੈਰ੍ਨਿਹਤਾ ਬਲੀਯਸੋ ਮਹਾਸੁਰਾ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਨਿਨਸ਼੍ਚ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਅਸੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਵਰੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਸ ਕਲਾਨੇਮਿਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ੧੩.
ਫਿਰ, ਮਹਾਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮੰਦਾ ਕਲਾਨੇਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ,
ਸਿਂਹਾਰੂਢੋ ਦਂਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੁਲੇਨ ਹਿ ਸਂਯੁਤਃ ੧੩.
ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਤੀਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਤੇ ਸਿਂਹਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੩.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਆਯਾਂਤੀਂ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਂ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਿਂਹਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ ਭਯਮਾਜਗ੍ਮੁਰਤੁਲਂ ਤਦਾ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾ ਭਵਨ੍॥ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੈਤ ਸੈਨਾ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਉਂਦੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋऽਦ੍ਯ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਾਮ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੧੩.
"ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ?"
ਏਵਂ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਃ ੧੩.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਆ ਗਿਆ।
ਕਥਿਤਂ ਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਯ ਕਾਲਨੇਮੇਸ੍ਤਪੋਬਲਮ੍ ੧੩.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਿਨਾ ਵਯਂ ਦੇਵਾ ਅਸ਼ਕ੍ਤਾ ਰਣਮਂਡਲੇ ਤਮਾਲਨੀਲੋ ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਜਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ॥ ੧੩.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਹਾਇ ਹਾਂ। ਉਹ ਤਮਾਲ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗੂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ੍ਮਰਂਤਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਦਮੂਚੁਸ਼੍ਚ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍॥ ੧੩.
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਗਵਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਂਗਲਮ੍ ੧੩.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ਭਯਭੀਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਨੇਮਿਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਨ੍ ੧੩.
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੈਬੀਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤਃ ਸਂਸ੍ਮृਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਹਰਿਸ੍ਤਦਾ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਸ੍ਤਦਾਯਾਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਜਯਾਯ ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਮੇਨਂ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਂ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਿਰੇ॥ ੧੩.
ਚੱਕਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਲਨੇਮਿਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਮਾਨੋऽਤਿਰੁषਾ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਕਰੇ ਗृਹੀਤਂ ਨਿਸ਼ਿਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਂ ਚਕ੍ਰਂ ਚ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ॥ ੧੩.
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੱਸੋ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਇਹ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਚੱਕਰ ਕਿਉਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਯਾਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੩.
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗ ਲਈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਲਨੇਮਿਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ੧੩.
ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਾਲਨੇਮੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਭੂਤੋ ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ ੧੩.
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚੇਦਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ ੧੩.
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੱਸ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚ ਵਿषਮਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚੈਵ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਠੀਕ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਹਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਸਮੇਤੋऽਰ੍ਬੁਦਸਂਖ੍ਯਕੈਸ਼੍ਚ ੧੩.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ, ਅਣਗਿਣਤ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਜ਼ਾਮੰਦ ਹੋ ਗਿਆ।