ਸੁਰਾਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਾਦਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ ੧੩.
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ,
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤਵ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਃ ੧੩.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀ।
ਯਦਾ ਹਿ ਦੈਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾ ਅਪਿ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਉਤ੍ਸਾਹਯੁਕ੍ਤਾਤਿਬਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ੧੩.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤ ਵੀ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।
ਏਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਸ਼ੂਲੈਃ ਪਰਿਘੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸੁਰੈਸ੍ਤਦਾ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਗੈਃ ਪਰਮੈਰ੍ਨਿਪੇਤੁਃ॥ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੈਤ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਕਤੀ, ਬਾਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਗਦਾ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਧੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਸਕਲਾਮੁਰ੍ਵੀ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾਮ੍ ੧੩.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਚਿਕੜੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ ਕਬਨ੍ਧਾਨਿ ਕਵਚਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ ੧੩.
ਉੱਥੇ ਸਿਰ, ਧੜ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕਵਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਹਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਗਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਨਦ੍ਯੋ ਭੀਰੁਭਯਾਵਹਾਃ ਤਯਂਤਿ ਪਰਾਨ੍ਭੂਤਪ੍ਰਤਪ੍ਰਮਥਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍॥ ੧੩.
ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਨਦੀਆਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਾਕਿਨੀਡਾਕਿਨੀਸਂਘਾ ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੧੩.
ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ ਤੇ ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਕਸ਼ਣੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ,
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਭੂਤਪ੍ਰਮਥਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰਮਥ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਲਿਨਾ ਸਹ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਯੁਧੇऽਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮਃ ੧੩.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਬਲ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੌਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਲੀ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ ੧੩.
ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਚੁਸਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ।
ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਬਾਹੁਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਿਕ੍ਰਮੀ ੧੩.
ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਪਤਿਤਂ ਚ ਬਲਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਰੂਪਾਨ੍ਵਿਤਃ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਮਹੇਂਦ੍ਰਂ ਸਗਜਂ ਚੈਵ ਸਹਮਾਨਂ ਸ਼ਿਤਾਞ੍ਛਰਾਨ੍ ੧੩.
ਉਸਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਵृषਪਰ੍ਵਾਣਮਿਂਦ੍ਰਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ॥ ੧੩.
ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਦਾਨਵਾਨਵਧੀਦ੍ਰਣੇ ੧੩.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਹ੍ਵਲਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਃ ਕੇਚਿਦਿਂਦ੍ਰੇਣ ਕੁਪਿਤੇਨ ਚ ੧੩.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਬੇਰੇਣ ਹਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨੈਰ੍ऋਤੇਨ ਤਥਾ ਪਰੇ ੧੩.
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੈਰਿਤ ਨੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਤੈਰ੍ਨਿਹਤਾ ਬਲੀਯਸੋ ਮਹਾਸੁਰਾ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਨਿਨਸ਼੍ਚ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਅਸੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਵਰੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਸ ਕਲਾਨੇਮਿਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ੧੩.
ਫਿਰ, ਮਹਾਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮੰਦਾ ਕਲਾਨੇਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ,
ਸਿਂਹਾਰੂਢੋ ਦਂਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੁਲੇਨ ਹਿ ਸਂਯੁਤਃ ੧੩.
ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਤੀਖੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਇਆ।
ਤੇ ਸਿਂਹਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ੧੩.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਆਯਾਂਤੀਂ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਂ ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਿਂਹਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ ਭਯਮਾਜਗ੍ਮੁਰਤੁਲਂ ਤਦਾ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾ ਭਵਨ੍॥ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੈਤ ਸੈਨਾ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਉਂਦੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋऽਦ੍ਯ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਾਮ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੧੩.
"ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ?"
ਏਵਂ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਃ ੧੩.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਆ ਗਿਆ।
ਕਥਿਤਂ ਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰਾਯ ਕਾਲਨੇਮੇਸ੍ਤਪੋਬਲਮ੍ ੧੩.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਿਨਾ ਵਯਂ ਦੇਵਾ ਅਸ਼ਕ੍ਤਾ ਰਣਮਂਡਲੇ ਤਮਾਲਨੀਲੋ ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਜਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ॥ ੧੩.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਹਾਇ ਹਾਂ। ਉਹ ਤਮਾਲ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗੂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ੍ਮਰਂਤਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮਿਦਮੂਚੁਸ਼੍ਚ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍॥ ੧੩.
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਗਵਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਂਗਲਮ੍ ੧੩.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।