ਕਪਿਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਗੋਮਯਂ ਚਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਮ੍ ੧੩.
ਤੇ ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਗੋਬਰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਿਭੂਤੀਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀ ੧੩.
ਉਸਨੂੰ ਵਿਭੂਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਅਂਗੁਲੀਕ੍ਦ੍ਵਯੇਨ ਚ ਸ ਸ਼ੈਵਃ ਸ਼ਿਵਵਜ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ॥ ੧੩.
ਮੱਧਲੀ ਉਂਗਲ ਛੱਡ ਕੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਲਾਉਣੀ, ਇਹ ਸ਼ਿਵਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਟਾਧਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਸ਼ੈਵਾਃ ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਤਥਾ ਨਵ ੧੩.
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਤ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਨੌਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ,
ਤੇ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂ ਤੀਹ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ੧੩.
ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਅਲ੍ਪੇਨ ਵਾ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਪੂਜਿਤੋ ਵਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ੧੩.
ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਵਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੧੩.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਿਵੋ ਦਾਤਾ ਹਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਚੈਵਾਨੁਮੋਦਿਤਾ ੧੩.
ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਾਯਤੇ ਮਹਤੋ ਭਯਾਤ੍ ੧੩.
'ਸ਼ਿਵ' ਇਹ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਨਾਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ੧੩.
ਸੋਮਨਾਥ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸੁਰਾਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਾਦਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ ੧੩.
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ,
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤਵ ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਃ ੧੩.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੀ।
ਯਦਾ ਹਿ ਦੈਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾ ਅਪਿ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਉਤ੍ਸਾਹਯੁਕ੍ਤਾਤਿਬਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ੧੩.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤ ਵੀ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।
ਏਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਸ਼ੂਲੈਃ ਪਰਿਘੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਸੁਰੈਸ੍ਤਦਾ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਗੈਃ ਪਰਮੈਰ੍ਨਿਪੇਤੁਃ॥ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੈਤ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਕਤੀ, ਬਾਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਗਦਾ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਧੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਸਕਲਾਮੁਰ੍ਵੀ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾਮ੍ ੧੩.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਚਿਕੜੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ ਕਬਨ੍ਧਾਨਿ ਕਵਚਾਨਿ ਮਹਾਂਤਿ ਚ ੧੩.
ਉੱਥੇ ਸਿਰ, ਧੜ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕਵਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਬਹਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਗਾ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਨਦ੍ਯੋ ਭੀਰੁਭਯਾਵਹਾਃ ਤਯਂਤਿ ਪਰਾਨ੍ਭੂਤਪ੍ਰਤਪ੍ਰਮਥਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍॥ ੧੩.
ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਨਦੀਆਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਾਕਿਨੀਡਾਕਿਨੀਸਂਘਾ ਯਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੧੩.
ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ ਤੇ ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਕਸ਼ਣੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ,
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਭੂਤਪ੍ਰਮਥਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰਮਥ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਲਿਨਾ ਸਹ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਯੁਧੇऽਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮਃ ੧੩.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਬਲ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੌਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਲੀ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ ੧੩.
ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਚੁਸਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ।
ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਬਾਹੁਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਿਕ੍ਰਮੀ ੧੩.
ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਪਤਿਤਂ ਚ ਬਲਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਰੂਪਾਨ੍ਵਿਤਃ ੧੩.
ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਮਹੇਂਦ੍ਰਂ ਸਗਜਂ ਚੈਵ ਸਹਮਾਨਂ ਸ਼ਿਤਾਞ੍ਛਰਾਨ੍ ੧੩.
ਉਸਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਵृषਪਰ੍ਵਾਣਮਿਂਦ੍ਰਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ॥ ੧੩.
ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਦਾਨਵਾਨਵਧੀਦ੍ਰਣੇ ੧੩.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਹ੍ਵਲਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਃ ਕੇਚਿਦਿਂਦ੍ਰੇਣ ਕੁਪਿਤੇਨ ਚ ੧੩.
ਕੁਝ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਬੇਰੇਣ ਹਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨੈਰ੍ऋਤੇਨ ਤਥਾ ਪਰੇ ੧੩.
ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੈਰਿਤ ਨੇ।
ਏਵਂ ਤਦਾ ਤੈਰ੍ਨਿਹਤਾ ਬਲੀਯਸੋ ਮਹਾਸੁਰਾ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ਾਨਿਨਸ਼੍ਚ ੧੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਅਸੁਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।