ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਸੁਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ੁਭੇਚ੍ਛਾ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਵਃ ੧੨.
ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸੋ।
ਨ੍ਯਾਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤਵਿਤ੍ਤੇਨ ਦਸ਼ਮਾਂਸ਼ੇਨ ਧੀਮਤਾ ੧੨.
ਜੋ ਦਨ੍ਹਾ ਨੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵਮਾਯਯਾ ੧੨.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ', ਉਹ ਸਭ ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਪਏ।
ਮਯਾਸੁਰੇਣ ਚ ਤਦਾ ਭਵਨਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਵੈ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ, ਅਸੁਰ ਨੇ, ਉਹ ਮਹਿਲ ਬਣਾਏ ਸਨ।
ਤੇषੁਪਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਮਲਂਕृਤਾਃ ੧੨.
ਉਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕृਤਂ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ ੧੨.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟੀ।
ਅਸੁਰਾ ਬਲਿਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਂਕ੍ਤਿਭੂਤਾ ਯਤਾਕ੍ਰਮਮ੍ ੧੨.
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਲੀ ਆਦਿ, ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ।
ਬਲਿਸ਼੍ਚ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਚ ਨਮੁਚਿਃ ਸ਼ਂਖ ਏਵ ਚ ੧੨.
ਬਲੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਾਰਵਨ, ਨਮੁਚਿ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾ, ਇਹ ਸਭ —
ਵਾਤਾਪਿਰਿਲ੍ਵਲਃ ਕੁਮ੍ਭੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਦਸ੍ਤਥਾ ੧੨.
ਵਾਤਾਪੀ, ਇਲਵਲਾ, ਕੁੰਭਾ, ਨਿਕੁੰਭਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਛਦ ਵੀ —
ਮਹਿषੋ ਮਹਿषਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬਿਡਾਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ੧੨.
ਮਹਿਸ਼, ਮਹਿਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਬਿੜਾਲਾਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵਿਬਾਹੁਰ੍ਬਾਹੁਕੋ ਘੋਰਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ ਚੋਪਵਿष੍ਟਾ ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ॥ ੧੨.
ਵਿਬਾਹੁ, ਬਾਹੁਕ, ਘੋਰਾ, ਘੋਰਦਰਸ਼ਨ, ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਂਕ੍ਤਿਰਾਸ੍ਥਿਤਾ॥ ੧੨.
ਉਹਨਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਯਾ ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਅਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਾਃ ਸਦ੍ਯੋ ਗृਹੀਤਕਲਸ਼ਾ ਤਦਾ ੧੨.
ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੁਚੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੜੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਕਰਸ੍ਥੇਨ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਕਲਸ਼ੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਾ ੧੨.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਘੜਾ ਫੜ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰਿਵੇषਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਂਤਿਕਮ੍ ੧੨.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਰੋਸਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਲੈ ਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੋਹਿਨੀ ਸਦ੍ਯ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾ॥ ੧੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੋਹਿਨੀ — ਜੋ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ — ਤੁਰੰਤ ਬੋਲੀ।
ਏਤੇ ਹ੍ਯਤਿਥਯੋ ਜ੍ਞੇਯਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਸਰ੍ਵਸ੍ਵਸਾਧਨਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵਤਾਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਾ ਵਿਲਂਬਥ॥ ੧੨.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰ ਹਨ; ਅੱਜ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਯਾਦਾ ਹੋਵੇ — ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਪਰੇषਾਮੁਪਕਾਰਂ ਚ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ੧੨.
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਕੇਵਲਾਤ੍ਮੋਦਰਾਰ੍ਥਾਯ ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਯੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ ੧੨.
ਅਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਜਾਂ ਲਾਭ ਲਈ ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਯੈਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਾਃ ੧੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣਿਆਂ, ਇਹ ਵੰਡਣ ਦਾ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਰਤਂ ਦ੍ਰਿਤਾਃ ੧੨.
ਮਾਤਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਣ ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਉਪਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਅਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮੋਹਿਨੀ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਞਾ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ॥ ੧੨.
ਸਾਰੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਬੈਠ ਗਏ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ; ਮੋਹਿਨੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲ ਹੱਸ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਆਦੌ ਹ੍ਯਭ੍ਯਾਗਤਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਇਤਿ ਵੈ ਵੈਦਿਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ॥ ੧੨.
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਵੇਦਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ ਅਮृਤਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬਲਿਮੁਖ੍ਯਾ ਵਦਂਤੁ ਭੋਃ॥ ੧੨.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਦੱਸਣ ਕਿ ਅਮ੍ਰਿਤ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਨੋਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਰੋਚਤੇ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਲੀ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹੀ ਕਰੋ।'
ਏਵਂ ਸਂਮਾਨਿਤਾ ਤੇਨ ਬਲਿਨਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾ ੧੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬਲੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਕਰਭੋਰੁਲਸਦ੍ਦृਕੂਲਾ ਸ਼੍ਰੋਣੀਤਟਾਲਸਗਤਿਰ੍ਮਵਿਹ੍ਵਲਾਂਗੀ ੧੨.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮੋਟੀਆਂ ਰਾਨਾਂ, ਹਿਲਦੀਆਂ ਕੁਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕੰਬਦੇ ਅੰਗ ਸਨ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਚੱਲ ਪਈ।
ਤਦਾ ਤੁ ਦੇਵੀ ਪਰਿਵੇषਯਂਤੀ ਸਾ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇਵਗਣਾਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੋਹਿਨੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪਰੋਸਿਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਤੇ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸੁਧਾਰਸਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਯਾ ਪਰਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ੧੨.
ਫਿਰ ਉਸ ਪਰਮ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸੁੱਤ ਮਿਲਾਇਆ।