ਸੁਧਾ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗਤਿਹੇਤਵੇ ੧੨.
ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਵੰਡ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾ ਬਲਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ੧੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਬਲੀ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨृਤਂ ਸਾਹਸਂ ਮਾਯਾ ਮੂਰ੍ਖਤ੍ਵਮਤਿ ਲੋਭਤਾ ੧੨.
ਝੂਠ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਚਲਾਕੀ, ਮੂਰਖਤਾ ਤੇ ਲਾਲਚ —
ਨਿਃਸ੍ਨੇਹਤ੍ਵਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਧੂਰ੍ਤਤ੍ਵਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੧੨.
ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਾਂ ਚ ਵृਕਾ ਹਿਂਸਾਪਰਾਯਣਾਃ ਧੂਰ੍ਤਾ ਤਥਾ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜ੍ਞੇਯਾ ਸਤਤਂ ਬੁਧੈਃ॥ ੧੨.
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇੜੀਏ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿੰਸਾ ਵਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਕਲਮੰਦ ਲੋਕ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਚਲਾਕੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਮਯਾ ਸਹ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਸਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੧੨.
ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ੧੨.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨਿਰਣਾ ਕਰੋ।
ਅਦ੍ਯਾਮृਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਭਜਸ੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍ ੧੨.
ਹੁਣ ਸਭ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੰਡੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਮੋਹਿਨੀ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ ੧੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਸੁਭਾਗਣੀ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇਵੀ —
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਜਾਤਾ ਦੈਵੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ ੧੨.
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਿਸੇ ਅਲੌਕਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਸੁਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ੁਭੇਚ੍ਛਾ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਵਃ ੧੨.
ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸੋ।
ਨ੍ਯਾਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤਵਿਤ੍ਤੇਨ ਦਸ਼ਮਾਂਸ਼ੇਨ ਧੀਮਤਾ ੧੨.
ਜੋ ਦਨ੍ਹਾ ਨੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵਮਾਯਯਾ ੧੨.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ', ਉਹ ਸਭ ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਪਏ।
ਮਯਾਸੁਰੇਣ ਚ ਤਦਾ ਭਵਨਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਵੈ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ, ਅਸੁਰ ਨੇ, ਉਹ ਮਹਿਲ ਬਣਾਏ ਸਨ।
ਤੇषੁਪਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਮਲਂਕृਤਾਃ ੧੨.
ਉਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕृਤਂ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ ੧੨.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟੀ।
ਅਸੁਰਾ ਬਲਿਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਂਕ੍ਤਿਭੂਤਾ ਯਤਾਕ੍ਰਮਮ੍ ੧੨.
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਲੀ ਆਦਿ, ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ।
ਬਲਿਸ਼੍ਚ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਚ ਨਮੁਚਿਃ ਸ਼ਂਖ ਏਵ ਚ ੧੨.
ਬਲੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਾਰਵਨ, ਨਮੁਚਿ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾ, ਇਹ ਸਭ —
ਵਾਤਾਪਿਰਿਲ੍ਵਲਃ ਕੁਮ੍ਭੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਦਸ੍ਤਥਾ ੧੨.
ਵਾਤਾਪੀ, ਇਲਵਲਾ, ਕੁੰਭਾ, ਨਿਕੁੰਭਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਛਦ ਵੀ —
ਮਹਿषੋ ਮਹਿषਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬਿਡਾਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ੧੨.
ਮਹਿਸ਼, ਮਹਿਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਬਿੜਾਲਾਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਵਿਬਾਹੁਰ੍ਬਾਹੁਕੋ ਘੋਰਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ ਚੋਪਵਿष੍ਟਾ ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ॥ ੧੨.
ਵਿਬਾਹੁ, ਬਾਹੁਕ, ਘੋਰਾ, ਘੋਰਦਰਸ਼ਨ, ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਂਕ੍ਤਿਰਾਸ੍ਥਿਤਾ॥ ੧੨.
ਉਹਨਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਯਾ ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਅਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਾਃ ਸਦ੍ਯੋ ਗृਹੀਤਕਲਸ਼ਾ ਤਦਾ ੧੨.
ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੁਚੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੜੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਕਰਸ੍ਥੇਨ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਕਲਸ਼ੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਾ ੧੨.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਘੜਾ ਫੜ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰਿਵੇषਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਂਤਿਕਮ੍ ੧੨.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਰੋਸਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਲੈ ਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੋਹਿਨੀ ਸਦ੍ਯ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾ॥ ੧੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੋਹਿਨੀ — ਜੋ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ — ਤੁਰੰਤ ਬੋਲੀ।
ਏਤੇ ਹ੍ਯਤਿਥਯੋ ਜ੍ਞੇਯਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਸਰ੍ਵਸ੍ਵਸਾਧਨਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵਤਾਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਾ ਵਿਲਂਬਥ॥ ੧੨.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰ ਹਨ; ਅੱਜ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਯਾਦਾ ਹੋਵੇ — ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਪਰੇषਾਮੁਪਕਾਰਂ ਚ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ੧੨.
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਕੇਵਲਾਤ੍ਮੋਦਰਾਰ੍ਥਾਯ ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਯੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ ੧੨.
ਅਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਜਾਂ ਲਾਭ ਲਈ ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,