ਪਾਂਡੁਰਂ ਗਜਮਾਰੂਢਾਂ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ੧੧.
ਉਹ ਫਿੱਕਾ ਹਾਥੀ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਰਾਗ੍ਰੇ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਾਂ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ੧੧.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ ਫੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ।
ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ ੧੧.
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਤੇ ਨਾਗ—all ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਆਲੋਕਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਨਿਃਸ਼੍ਰਿਕਾ ਜਾਤਾ ਯੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾऽਨਵਲੋਕਿਤਾਃ॥ ੧੧.
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਪਈ, ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਚ ਤਦਾ ਮੁਕੁਨ੍ਦਂ ਤਮਾਲਨੀਲਂ ਸੁਕਪੋਲਨਾਸਮ੍ ੧੧.
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਮੁਕੁੰਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਮਾਲ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸਾਵਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗੱਲ-ਨੱਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਿਹਾਰ ਰਹੀ ਸੀ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦੈਵ ਸਹਸਾ ਵਨਮਾਲਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗਜਾਦਵਤਤਾਰ ਸੁਵਿਸ੍ਮਯਂਤੀ ੧੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਈ।
ਵਾਮਾਂਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸੋਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾ ਉਭੌ ੧੧.
ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਲੋਕਾਨਾਮੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ੧੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪੂਰੀ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵृਤੋ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਂਵृਤਾ ੧੧.
ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ।
ਸ਼ਂਖਾਸ਼੍ਚ ਪਟਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮृਦਂਗਾਨਕਗੋਮੁਖਾਃ ੧੧.
ਸ਼ੰਖ, ਪਟਾਹ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਗੋਮੁਖਾ ਵਾਦਯ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਬਭੂਵ ਗਾਯਕਾਨਾਂ ਚ ਗਾਯਨਂ ਸੁਮਹਤ੍ਤਦਾ ੧੧.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ।
ਏਵਂ ਵਾਦ੍ਯਪ੍ਰਭੇਦੈਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਹਰਿਮ੍ ੧੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਯਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਤਥਾ ਜਗੁਰ੍ਨਾਰਦਤੁਂਬੁਰਾਦਯੋ ਗਂਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧ ਸਂਘਾਃ ੧੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਆਦਿ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍ ੧੨.
ਰਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਜਨਾਰਦਨ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਉਦਧੇਰ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਚ੍ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ੧੨.
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਉਹ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲਿਆ।
ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਕਲਸ਼ਂ ਸੁਧਾਯਾਃ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਵੈ ੧੨.
ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੀ ਹੋਈ ਘੜਾ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਤੁਕਾਮਾ ਬਲਾਦਿਵ ੧੨.
ਫਿਰ ਦੈਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਛੀਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਯਾਵਤ੍ਤਰਂਗਮਾਲਾਭਿਰਾਵृਤੋऽਭੂਦ੍ਭਿषਕ੍ਤਮਃ ੧੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਕਰਸ੍ਥਃ ਕਲਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਤਸ੍ਤੇਨ ਬਲਾਦਿਵ ੧੨.
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਜੋ ਘੜਾ ਸੀ, ਉਹ ਜਬਰ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਛੀਨ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਕਲਸ਼ਂ ਸੁਧਯਾ ਪੂਰ੍ਣਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ ੧੨.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਸਂਨਦ੍ਧਾ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਹ ੧੨.
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਏ।
ਵਯਂ ਤੁ ਕੇਵਲਂ ਦੇਵਾਃ ਸੁਧਯਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਾਃ ੧੨.
ਪਰ ਅਸੀਂ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਿਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ਅਧੁਨਾ ਵਿਦਿਤਂ ਤਤ੍ਤੁ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ॥ ੧੨.
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ—ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਭਾਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਬਲਿਨਾ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ ੧੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾ ਭਗ੍ਨਮਨੋਰਥਾ ੧੨.
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਸਾਂ ਵਿਚ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾ ਤ੍ਰਾਸਂ ਕੁਰੁਤਾਤ੍ਰਾਰ੍ਥ ਆਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਸੁਧਾਮ੍ ੧੨.
ਇੱਥੇ ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ੧੨.
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਵਦ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ੧੨.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੈਤ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਮੋਹਿਨੀਰੂਪਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍ ੧੨.
ਜਦ ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਵਿਸ੍ਮਯੇਨ ਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤृषਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ੧੨.
ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਰਸਦੇ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।