ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰਬਲਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਵਤਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ੧੧.
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤਾ ਦੇਵਾ ਗਰ੍ਗੇਣੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੧੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗਰਗ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਬਲਮਾਪਨ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਾਃ ੧੧.
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਣੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲ ਗਈ।
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਦੁਦਧੇਰ੍ਗਰ੍ਜਮਾਨਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ੧੧.
ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਤੁष੍ਟਾ ਕਪਿਲਵਰ੍ਣਾਂ ਸਾ ਊਧੋਭਾਰੇਣ ਭੂਯਸਾ ੧੧.
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਕਪਿਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਥਣ ਹੋ ਗਏ।
ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਸਮਾਯਾਂਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ੧੧.
ਜਦ ਕਾਮਧੇਨੂ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਉਸਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਦਾ ਤੂਰ੍ਯਾਣ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਨੇਦੁਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ੧੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜੇ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਾਸੁ ਨੀਲਾਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਕਪਿਲਾਸ਼੍ਚ ਕਪਿਂਜਲਾਃ ਆਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਗੋਭਿਃ ਸੁਰਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ॥ ੧੧.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਲੇ, ਕਾਲੇ, ਕਪਿਲਾ ਤੇ ਕਪਿੰਜਲ ਗਾਂਵਾਂ ਸਨ; ਸੁਰਭੀ ਉਹਨਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਅਸੁਰਾਸੁਰਸਂਵੀਤਾਂ ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਯਯਾਚਿਰੇ ੧੧.
ਅਸੁਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਮੰਗੀ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨਾਨਾਗੋਤ੍ਰੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ ੧੧.
ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਵੀ।
ਤੈਰ੍ਯਾਚਿਤਾਸ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਸੁਰਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਦਦੁਸ਼੍ਚ ਤਾ ਗਾਃ ਸ਼ਿਵਤੋषਣਾਯ ੧੧.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਓਥੇ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਣ੍ਯਾਹਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਾਰਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਸੁਰਾਃ ੧੧.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਮਮਂਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍ ੧੧.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ, ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰੀੜ੍ਹਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਰਿਜਾਤਸ਼੍ਚੂਤਃ ਸਂਤਾਨਕਸ੍ਤਥਾ ਮਮਂਥੁਰੁਗ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਂ ਬੁਧਾ॥ ੧੧.
ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਅੰਬ ਤੇ ਸੰਤਾਨਕ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਬਹੁਤ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਰੀੜ੍ਹਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਦੁਦਧੇਰਭਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍ ੧੧.
ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਰੀੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਥੋਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਚੀਜ਼ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਸ੍ਵਕੀਯੇਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਭਾਸਯਂਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੧੧.
ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਚਮਕ ਉਠੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾ ਦਦੁਸ੍ਤਂ ਵੈ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤਦਾ ਮਮਂਥੁਃ ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਧਿਂ ਗਰ੍ਜਂਤਸ੍ਤੇ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ॥ ੧੧.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਫਿਰ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰੀੜ੍ਹਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੁਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੧੧.
ਫਿਰ, ਉਸ ਰੀੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਂ ਦਾ ਅਚੰਭੀ ਘੋੜਾ ਨਿਕਲਿਆ।
ਤਥੈਵ ਗਜਰਤ੍ਨਂ ਚ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ੧੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਂਸਠ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਰਤਨ ਵੀ ਨਿਕਲਿਆ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਧ੍ਯਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮਂਥਿਰੇ ੧੧.
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਮੁੰਦਰ ਰੀੜ੍ਹਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਦਿਰਾ ਵਿਜਯਾ ਭृਂਗੀ ਤਥਾ ਲਸ਼ੁਨਗृਂਜਨਾਃ ੧੧.
ਮਦਿਰਾ, ਵਿਜੈ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਲਸਣ ਤੇ ਹੀੰਗ ਵੀ ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਨੈਕਪਦ੍ਯੇਨ ਤੀਰੇ ਨਦਨਦੀਪਤੇਃ ੧੧.
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਦੁਦਧੇਸ੍ਤਦਾਸੀਤ੍ਸਾ ਦਿਵ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਭੁਵਨੈਕਨਾਥਾ ੧੧.
ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਰੀੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਦਿਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਂ ਕੇਚਿਦਾਹੁਃ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮृਦ੍ਧਿਮਾਜ੍ਞਾ ਮਥਾਸ਼ਾਮ੍ ੧੧.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਦਿਆ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਧੀ, ਧਨ, ਹੁਕਮ ਜਾਂ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਦਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਕੇਨਸਿਦ੍ਧਾਂਤਯੁਕ੍ਤਾਂ ਯਾਂ ਯੋਗਮਾਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ਯੇ॥ ੧੧.
ਸਾਰੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯੋਗਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਾਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਾਯਾਂਤੀ ਸ਼ਨਕੈਸ੍ਤਦਾ ੧੧.
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸੁਦ੍ਵਿਜਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਨਵਯੌਵਨਭੂषਣਾਮ੍ ੧੧.
ਉਹ ਮਧੁਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ, ਸਾਵਲੀ ਤੇ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਿਂਬੋष੍ਠੀਂ ਸੁਨਸਾਂ ਤਨ੍ਵੀਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਮ੍ ੧੧.
ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਦੇਹ ਪਤਲੀ, ਗਰਦਨ ਨਾਜ਼ੁਕ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਸਨ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨੀਰਾਜਿਤਮੁਖਾਂਬੁਜਾਮ੍ ੧੧.
ਉਸਦਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਮੁਖ ਅਨੇਕ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੋਅਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣਾਪਿ ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ ੧੧.
ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਤਰੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।