ਯੇਨਾਦ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਲਕੂਟਮਹਾਭਯਾਤ੍ ੧੦.
ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਜ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਲਕੂਟ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ।
ਲੋਕਾ ਭਸ੍ਮੀਕृਤਾ ਯੇਨ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੇਨਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ੧੦.
ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਵੀ।
ਕਰ੍ਮਾਰਂਭੇ ਤੁ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਂ ਯੇ ਨਾਰ੍ਚਂਤਿ ਗਣਾਧਿਪਮ੍ ੧੦.
ਜੋ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ਕਿਂਨਰਚਾਰਣਾਸ਼੍ਚ ੧੦.
ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਸਾਰੇ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਜਨੀਯੋ ਗਣਾਧਿਪਃ ੧੧.
ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਵਸ੍ਯਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ੧੧.
ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਮਾਦੌ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ ੧੧.
ਸ਼ੁਰੂ 'ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਧੋਪਾਸਕਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਮਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰਜੋਨ੍ਵਿਤਾਃ ੧੧.
ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਪੂਜਕ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ, ਨੇਕੀ ਤੇ ਰਜੋਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪਂਚਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਦਸ਼ਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ ੧੧.
ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।
ਮੁਖਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਪਂਚੈਵ ਕਥਯਾਮਿ ਯਤਾਤਥਮ੍॥ ੧੧.
ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਤੁ ਮੁਖਂ ਗੌਰਂ ਚਤੁਰ੍ਦਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ ੧੧.
ਮੱਧਲੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਦੰਦ ਹਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ।
ਤਥਾਨ੍ਯਤ੍ਪੀਤਵਰ੍ਣਂ ਚ ਨੀਲਂ ਚ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ੧੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਚਿਹਰਾ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ।
ਤਥਾ ਦਸ਼ਭੁਜੇष੍ਵੇਵ ਹ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ ੧੧.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੱਸਾਂ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਂ ਲਾਂਗਲਂ ਚ ਮੁਸਲਂ ਵਰਦਂ ਤਥਾ ੧੧.
ਉਹ ਹਨ: ਅੱਖ ਮਾਲਾ, ਹਲ, ਮੁਸਲ ਅਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ।
ਲਂਬੋਦਰ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਵੀਤਂ ਮੇਖਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ੧੧.
ਉਹ ਲੰਬੋਦਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ, ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਰ ਵਿੱਚ ਮੇਖਲਾ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਰਾਜਸਂ ਹਿ ਨृਣਾਮਿਵ ੧੧.
ਜੋ ਧਿਆਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਤਵਿਕ ਜਾਣੋ; ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਮੇਕਦਂਤਂ ਮਹੋਦਰਮ੍ ੧੧.
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨੀਲਂ ਚ ਤਾਮਸਂ ਧ੍ਯਾਨਮੇਵਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਮੁਚ੍ਯਤੇ ੧੧.
ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਧਿਆਨ ਤਾਮਸੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਦੂਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ੧੧.
ਇੱਕੀ ਦੂਬ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੋ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ।
ਤਥੈਵ ਨਾਮਭਿਰ੍ਦੇਯਾ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮੋਦਕਾਃ ੧੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕੀ ਮੋਦਕ ਵੀ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਗਣਾਧਿਪ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਉਮਾਪੁਤ੍ਰਾਘਨਾਸ਼ਨ ੧੧.
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਹੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਏਕਦਂਤੇਭਵਕ੍ਤ੍ਰੇਤਿ ਤਥਾ ਮੂषਕਵਾਹਨ ੧੧.
ਇੱਕ ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਚੂਹਾ ਸਵਾਰੀ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਸਾਦਰਮ੍ ੧੧.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫੌਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਿਰੋਧਾਨ ਗਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਃ ੧੧.
ਫਿਰ ਉਹ ਪਰਮ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੰਭੂ ਤੁਰੰਤ ਅੱਖੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਚ੍ਚਨੇ ਰਤਾਃ ੧੧.
ਫਿਰ, ਵਿੱਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਏ।
ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਹਿ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਰਦੋऽਭਵਤ੍ ੧੧.
ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ।
ਤਮੋਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾ ਨਾਭ੍ਯਪੂਜਯਨ੍ ੧੧.
ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਅਸੁਰ ਤਾਮਸੀ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਂਕਰਿਂ ਤੇ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਂ ਯਯੁਃ ੧੧.
ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਂਥਾਨਂ ਮਂਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਜ੍ਜੁਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਵਾਸੁਕਿਮ੍ ੧੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਾਣਾ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਬਣਾਇਆ।
ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਤਦਾਬ੍ਧੌ ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰ ਅਗ੍ਰਤਃ ੧੧.
ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ।