ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੁਰੇਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸਹਰ੍षਯਃ ਉਤ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਦ੍ਰਾਪਰਿਗਤਾ ਇਵ॥ ੧੦.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ — ਉਹ ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਵਿਸ੍ਮਯੇਨ ਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਜਾਤਸਾਧ੍ਵਸਾਃ ੧੦.
ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ ਤੇ ਨਵੀਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਕ੍ਵ ਕਾਲਕੂਟਂ ਸੁਮਹਦ੍ਯੇਨ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤਾ ਵਯਮ੍ ੧੦.
ਕਾਲਕੂਟ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਭੱਜ ਗਏ ਸੀ?
ਇਤ੍ਯਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਦਮੂਚੁਃ ਸਮੇਧਿਤਾ॥ ੧੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕੇਨੇਦਂ ਕਾਰਿਤਂ ਵਿष੍ਣੋ ਨ ਵਿਦਾਮੋऽਲ੍ਪਮੇਧਸਃ ੧੦.
ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ? ਅਸੀਂ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਜਾਣਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸਮਾਧਿਮਗਮਨ੍ਸਰ੍ਵੇऽਪ੍ਯੇਕਾਗ੍ਰਮਨਸਸ੍ਤਦਾ ੧੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗ ਗਏ।
ਤਦਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਲਿਂਗਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵਿ ਬੁਧਾਦਯਃ ੧੦.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋਗਿਨਃ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ॥ ੧੦.
ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਲਿਂਗਮੇਵ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਿਂਗਮੇਵ ਪਰਂ ਤਪਃ ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ॥ ੧੦.
ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਂਤੋ ਹਿ ਤਦਾ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ਸਲੋਕਪਾਲਾ ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਕਮ੍ ੧੦.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਤ੍ਰਾਹਿਤ੍ਰਾਹਿ ਮਹਾਦੇਵ ਕृਪਾਲੋ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ੧੦.
ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਦਇਆਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ!
ਤਦ੍ਦੇਵਦੇਵ ਭਵਤਸ਼੍ਚਰਣਾਰਵਿਂਦਂ ਸੇਵਾਨੁਬਂਧਮਹਿਮਾਨਮਨਂਤਰੂਪਮ੍ ੧੦.
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਅਸੀਮ ਹੈ।
ਲਿਂਗਸ੍ਵਰੂਪਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭੂਤਭਾਵਨਃ ੧੦.
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹਨ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਲਿਂਗਰੂਪੀ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗਤਾਮਭਯਪ੍ਰਦਃ ੧੦.
ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹੋ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਮृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਗਰਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯ ਪ੍ਰਭੋ ੧੦.
ਤੁਸੀਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪਏ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ!
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਦੇਵੋ ਲਿਂਗਰੂਪੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੧੦.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ।
ਹੇ ਵਿष੍ਣੋ ਹੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵ ऋषਯਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਿਦਮ੍ ੧੦.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਇਹ ਸੁਣੋ!
ਅਵਿਲੋਕਯਤਾऽऽਤ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਬੁਧਾਦਯਃ ੧੦.
ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਹੀਂ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਏਕਤ੍ਵੇਨ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੈਵ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ੧੦.
ਇਕਤਾ ਜਾਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧੇਰ੍ਮਥਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਅਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਕਥਂ ਕृਤਮ੍ ੧੦.
ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮਥਨ ਆਖਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਮृਤ੍ਯੁਮੁਖਂ ਪਤਿਤਾ ਵੈ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੦.
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਮੌਤ ਦੇ ਜਬੜੇ ਵਿਚ ਪਏ ਹਨ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨ ਨਮਂਤਿ ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਚੈਵ ਤਥਾਵਿਧਾਮ੍ ੧੦.
ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਜਾਂ ਐਸੇ ਹੀ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਾਃ ਪਂਡਿਤਮਾਨਿਨਃ ੧੦.
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅਧਰਮੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਲਮੁਖੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਤਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੧੦.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਾਲ ਦੇ ਜਬੜੇ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਰੋਚਨਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੇਂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਵृਥਾ ੧੦.
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੋ ਹਿ ਮਹਾਨਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਠ ਅਪਿ ਤਚ੍ਚ ਪਰਾਧੀਨ ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ॥ ੧੦.
ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਠੱਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਇਹ ਗਲ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਮੂਰਖ।
ਯੈਰ੍ਵਦਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੂਢ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋऽਸਿ ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ ੧੦.
ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤਾਨ੍ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਹਿਤਾਹਿਤਮ੍ ੧੦.
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਲਾਭ ਤੇ ਹਾਨੀ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਇਚ੍ਛਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਤ੍ਰੈਵ ਸਦਾ ਬਾਲਕਚੇष੍ਟਿਤਃ ੧੦.
ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਹਿ ਕृਤੇ ਹ੍ਯਰ੍ਥੇ ਅਨ੍ਯਥਾਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੧੦.
ਜੇ ਮਕਸਦ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਹੋਰ ਹੋਵੇਗਾ।