ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਮਹਾਚਲਮ੍ ੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਂ ਨੇਤੁਕਾਮਾ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋऽਭਵਨ੍ ੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ।
ਕੇਚਿਦ੍ਭਗ੍ਨਾ ਮृਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮੂਰ੍ਛਾਪਰਾ ਭਵਨ੍ ੯.
ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਕੇ ਮਰ ਗਏ, ਕੁਝ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ੇਵਂ ਭਗ੍ਨੋਦ੍ਯਮਾ ਜਾਤਾ ਅਸੁਰਾਃਸੁਰਦਾਨਵਾਃ ੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਥੱਕ ਕੇ ਹਾਰ ਗਏ।
ਰਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ ੯.
'ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦੀ ਸਦਾ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਹਰਿਸ੍ਤਦਾ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਲੀਲਯਾ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੁਤ੍ਤਭ੍ਯਾਰੋਪਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਰਬਤ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਉਠਾ ਕੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਤਟਮ੍ ੯.
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਠ ਕੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸ੍ਵਾਗਤ੍ਯ ਅਸੁਰੈਃ ਸਹ ੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਮਂਥਾਨਂ ਮਂਦਰਂ ਚੈਵ ਵਾਸੁਕਿਂ ਰਜ੍ਜੁਮੇਵ ਚ ੯.
ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਮਥਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧੇਰ੍ਮਥ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤੋ ਹਿ ਰਸਾਤਲਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍॥ ੯.
ਜਦੋਂ ਦੂਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰਬਤ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੁੜ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੈਲੋ ਨੋਦਿਤਃ ਸੁਰਦਾਨਵੈਃ ੯.
ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਹ ਡੁੱਬਿਆ ਨਹੀਂ।
ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰਾਧਾਰੋ ਮਂਦਰਸ੍ਯ ਚ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮਂਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍ ੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ।
ਪृष੍ਠਕਂਠੋਰੁਜਾਨ੍ਵਂਤਃ ਕਮਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਉਭਯੋਰ੍ਘਰ੍षਣਾਦੇਵ ਵਡਵਾਗ੍ਨਿਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ॥ ੯.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਕਛੂਏ ਦੀ ਪਿੱਠ, ਗਲ, ران ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਘਸਾਈ ਨਾਲ ਅੱਗ ਉੱਠੀ।
ਹਲਾਹਲਂ ਚ ਸਂਜਾਤਂ ਤਦॄष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰਦੇਨ ਹਿ ੯.
ਹਲਾਹਲ ਜ਼ਹਿਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਥਨਂ ਚਾਬ੍ਧੇਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰਧੁਨਾऽਖਿਲੈਃ ਤਦ੍ਵਿਸ੍ਮृਤਿਂ ਚ ਵੋਯਾਤਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍॥ ੯.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣਾ ਛੱਡ ਦੋ; ਵਿਰਭਦਰ ਦੀ ਕੀਤੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਵਃ ਸ੍ਮਰ੍ਯਤਾਂ ਚਾਸ਼ੁ ਦੇਵਾਃ ਪਰਃ ਪਰਾਣਾਮਪਿ ਵਾ ਪਰਸ਼੍ਚ ੯.
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਛੇਤੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਤੇ ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਸਾਧਕਾਃ ੯.
ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਥਣ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਉਪਦੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਨੋਪਦੇਸ਼੍ਯਾਃ ਕਦਾਚਨ ੯.
ਕਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ।
ਕੇਵਲੋਦ੍ਯਮਸਂਵੀਤਾ ਮਮਂਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍ ੯.
ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਦੇ ਰਹੇ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨੇ ਪ੍ਰੌਢਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਹਂਤੁਂ ਦਿਵੌਕਸਃ ਗ੍ਰਸਿਤੁਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲਕੂਟਂ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍॥ ੯.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿਚ, ਕਾਲਕੂਟਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬृਹਂਤਂ ਸ੍ਵਕਰਸ੍ਥਮੋਜਸਾ ਤਂ ਸਰ੍ਪਰਾਜਂ ਸਹ ਪਰ੍ਵਤੇਨ ੯.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਰਬਤ ਸਮੇਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸਰਪ-ਰਾਜਾ ਦੇਖਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵ ऋषਯੋ ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ ੯.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੁਗੁਣਾ ਨੋਦਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ਦੇਵਾ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਵਃ॥ ੯.
ਸਾਰੇ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਭृਗੁਣੋਕ੍ਤਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕੂਟਵਿषਾਰ੍ਦ੍ਦਿਤਾਃ ੯.
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਾ ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਂ ਵੈ ਕਾਲਕੂਟਂ ਪ੍ਰਭੋਜ੍ਜਵਲਮ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਪਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਨਾਰਦੇਨ ਨਿਵਾਰਿਤਃ॥ ੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਦੇਵਾਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭੋਯਮੁਦ੍ਯਤਃ ੯.
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਿਹੜਾ ਗਲਤ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਹੋਈ?
ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਵੇਦੋਪਨਿषਦੈਸ੍ਤਥਾ ੯.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ—
ਤਤਸ਼੍ਚਿਂਤਾਨ੍ਵਿਤਾ ਦੇਵਾ ਇਦਮੂਚੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੯.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।