ਨੀਤਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਤਾਲਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਗਤਾਃ ੯.
ਸਭ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਪਿ ਨਿਃਸ਼੍ਰਿਕੋ ਜਾਤੋ ਦੇਵੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ੯.
ਇੰਦ੍ਰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਐਰਾਵਤੋ ਮਹਾਨਾਗਸ੍ਤਥੈਵੋਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਹਯਃ ਨੀਤਾਨਿ ਸਹਸਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਲੋਭਾਦਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ॥ ੯.
ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਏਰਾਵਤ ਤੇ ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਾ ਘੋੜਾ ਵੀ, ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਖੋਹ ਲਏ।
ਪੁਣ੍ਯਭਾਂਜਿ ਚ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਪਤਿਤਾਨਿ ਚ ਸਾਗਰੇ ੯.
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਰਾਨੀਤਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ ੯.
ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਏ।
ਬਲੇਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੋਕ੍ਤ ਸ ਏਵ ਚ॥ ੯.
ਬਲੀ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਹੀ ਭੋਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।'
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਵਿਨਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਭੋਕ੍ਤਂ ਨ ਪਾਰ੍ਯਤੇ॥ ੯.
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਗੁਰੋਰ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋ ਬਲਿਸ੍ਤਤਃ ੯.
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਿ ਸ਼ੋਚ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਗਾਮ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍. ੯.
ਇੰਦ੍ਰ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਉਵਾਚ ਹ॥ ੯.
ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸਂਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਕਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੯.
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ, ਤੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਆ।
ਤਥੇਤਿ ਗਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਲੋਕਪਾਲਕਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋਪਵਿਸ਼੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ॥ ੯.
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ-ਰੱਖਵਾਲੇ ਉਥੇ ਗਏ, ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਾਨ੍ਨਾਥ ਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤ ੯.
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੈ,
ਯਜ੍ਞੋऽਸਿ ਯਜ੍ਞਰੂਪੋऽਸਿ ਯਜ੍ਞਾਂਗੋऽਸਿ ਰਮਾਪਤੇ ੯.
ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਵੀ ਯਜਨ ਹੀ ਹਨ, ਹੇ ਰਮਾ ਦੇ ਪਤੀ,
ਗੁਰੋਰਵਜ੍ਞਯਾ ਚਾਦ੍ਯ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ੯.
ਅੱਜ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਦੁਕੋਕਲਜ੍ਞਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ੍ਯਤੀਤਿ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਪਿਤਰੌ ਨਿਂਦਿਤੌ ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਦੈਵਾਤ੍ਵੇਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੯.
ਜਦੋਂ ਅਜਾਣੇ ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਕੀ ਹੈ? ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਫਲਮਾਗਤਮ੍ ੯.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਪਰੀਤੋ ਯਦਾ ਕਾਲਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ ੯.
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਮਾਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਨ ਵੈ ਕਾਰਣੇਨੇਂਦ੍ਰ ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ ੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਚੱਲ।
ਏਵਂ ਭਗਵਤਾਦਿष੍ਟਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਰਮਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸ਼ਕਰ ਨੇ
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਾਗਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਇਂਦ੍ਰਸੇਨੋ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ ੯.
ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣੀ, ਇੰਦਰਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬਲਿਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ ੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬਲੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ
ऋषੇਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਚਨਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਨ੍ਯੁਰ੍ਬਲਿਸ੍ਤਦਾ ੯.
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੇਨ ਦृष੍ਟੋऽਸੌ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ ੯.
ਉਹ ਇੰਦਰਸੇਨ ਵਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਸ੍ਮਾਦਿਹਾਗਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸੁਤਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍॥ ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਯਮਾਨ ਉਵਾਚਤਮ੍.। ੯.
ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਸੁਤਲ ਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਵਯਂ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਾ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਚ ੯.
ਅਸੀਂ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋ।
ਮਮ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਨੀਤਂ ਦੈਵਵਸ਼ਾਤ੍ਤਵਯਾ ਗਤਾਨਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਯਤ੍ਨਾਨੀਤਾਨਿ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ॥ ੯.
ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਸੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤੁ ਮੇ ਬਤ ਉਕ੍ਤੇਨ ਜਾਨੇ ਨ ਚ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ੯.
ਪਰ, ਹਾਏ, ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰਃ ੯.
ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,