ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਕਲਂ ਦ੍ਵੈਤਾਦ੍ਵੈਤਮਵਾਪ ਹ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤੀਹ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਨਰਾਃ॥ ੮.
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਦਵੈਤ ਤੇ ਅਦਵੈਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇऽਰ੍ਚਯਂਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲਿਂਗਰੂਪਿਣਮੇਵ ਚ ਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖੋਪਨਾਸ਼ਨਮ੍॥ ੮.
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ਵੋऽਪਿ ਪਰਂ ਯਾਤਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨੁषਾਦਯਃ॥ ੮.
ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ?
ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਤਪਃ ਪਰਮਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ ੮.
ਜੋ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਟੋਮੋ ਵਾਜਪੇਯੋ ਹ੍ਯਤਿਰਾਤ੍ਰਾਦਯੋ ਹ੍ਯਮੀ ੮.
ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ, ਵਾਜਪੇਯ, ਅਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਆਦਿ ਇਹ ਰਿਵਾਜ—
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਹਤ੍ ੮.
ਉਥੇ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਦੈਵਾਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ੮.
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਂਭਵਤਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਯੁਕ੍ਤਭਵਂ ਨਰਾਃ ੮.
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਵੀ ਉਸੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭ੍ਰਮਿਤਾ ਬਹਵੋ ਜਨਾਃ ੮.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਣਾਂ ਚ ਨਰਾਣਾਂ ਯਤਚੇਤਸਾਮ੍ ੮.
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ,
ਮਾਯਾਨਿਰਸਨਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਗੁਣਤ੍ਰਯਮ੍ ੮.
ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਂ ਭਾਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ ੮.
ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਲਿਙ੍ਗਰੂਪੀ ਕਥਂ ਸ਼ਿਵਃ ੮.
ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਕਥਂ ਗਰਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਵਾਞ੍ਛਿਵੋ ਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੮.
ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਾਂ-ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਗਏ?
ਏਕਦਾ ਤੁ ਸਭਾਮਧ੍ਯ ਆਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੯.
ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਿਆ ਸੀ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਵੀਤੋ ਗਂਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ ੯.
ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਦਾ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਦੇਵਰਾਜਗੁਰੁਃ ਸੁਧੀਃ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ ੯.
ਉਸਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ।
ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਵਚੋ ਮਾਨੁਪੁਰਃਸਰਮ੍ ੯.
ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗਲਤ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਥ ਮਦਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍ ੯.
ਫਿਰ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਅਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣ ਕੇ,
ਗਤੇ ਦੇਵਗੁਰੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਮਨਸ੍ਕਾऽਭਵਨ੍ਸੁਰਾਃ ੯.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਗਾਂਧਰ੍ਵਸ੍ਯਾ ਵਸਾਨੇ ਤੁ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ਹਰਿਃ ਸੁਰਾਨ੍ ੯.
ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਦ ਹਰਿ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਦੈਵ ਨਾਰਦੇਨੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੇਵਾਧਿਪਸ੍ਤਥਾ ੯.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਗੁਰੋਰਵਜ੍ਞਯਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗਤਂ ਤੇ ਬਲਸੂਦਨ ੯.
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਵਰਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਗੁਰੋਰ੍ਗੇਹਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ॥ ੯.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਚਲਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਰਾਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਦੌ ਕ੍ਵ ਗਤੋ ਹਿ ਮਹਾਤਪਾਃ ੯.
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਕਿਥੇ ਗਿਆ ਹੈ?'
ਤਦਾ ਚਿਂਤਾਨ੍ਵਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਵਗृਹਮਾਵ੍ਰਜਤ੍ ੯.
ਫਿਰ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਅਭਵਨ੍ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੯.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਉੱਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਆ ਪਏ।
ਯਯੌ ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਪਾਤਾਲਾਦਮਰਾਵਤੀਮ੍ ੯.
ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯੈ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੯.
ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਰਾਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਖੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ।