ਅਜੇਯਤ੍ਵਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਸਾਮਪਿ ੮.
ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤਪਸਾ ਵਿਭੁਃ ੮.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਕੂਟਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਹੇਸ਼ੇਨ ਕृਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੮.
ਉਹ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਵੱਡਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਯਦृषੀਣਾਂ ਵਿਹਿਂਸਨਮ੍ ੮.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਸੀ।
ਅਜੇਯੋ ਹਿ ਮਹਾਞ੍ਜਾਤੋ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕਰਾਵਣਃ ੮.
ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਸੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲੋਕਪਾਲਾ ਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ ੮.
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਮृਤਾਂਸ਼ੁਕਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਿਤੋ ਯੇਨ ਸ਼ਸ਼ੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੮.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇਣ ਜਿਤਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਗਤਸ੍ਤਥਾ ੮.
ਆਪਣੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ ੮.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪੀਡਿਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਰਾਵਣੇਨ ਤਪਸਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਵੈ ੮.
ਰਾਵਣ ਦੇ ਔਖੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂ ਯੇਨ ਕृਤਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਰਾਵਣੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਮ੍॥ ੮.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਰਾਵਣ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਸਭ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਪਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਔਦਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍ ੮.
ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦਿਲਦਾਰੀ ਅਪਣਾਈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਸਹਸ੍ਰਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਸ਼ਿਰੋ ਹਿ ਮਹਾਭੁਜਃ ੮.
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਕਬਂਧਂ ਚ ਤਦਗ੍ਰੇ ਚ ਸਮੀਪਤਃ ੮.
ਰਾਵਣ ਦਾ ਧੜ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗੇ ਲਯਂ ਸਮਾਧਾਯ ਕਯਾਪਿ ਕਲਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਕृਤਂ ਨੈਵਾਨ੍ਯਮੁਨਿਨਾ ਤਥਾ ਚੈਵਾਪਰੇਣਹਿ॥ ੮.
ਕਿਸੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸ੍ਯੇਵ ਬਹੂਨਿ ਤੇਨ ਸਮਰ੍ਪਿਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਾਰ੍ਥੇ ੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਿਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਮਯਾ ਵਿਨਾਸੁਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਿਂਡੀਭੂਤੇਨ ਵੈ ਪੁਰਾ ੮.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਗਠੀ ਹੋਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਰਾਵਣੇਨ ਤਦਾ ਚੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਃ ਪਰਮਮਂਗਲਃ ੮.
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਿਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।'
ਨ ਕਾਮਯੇऽਨ੍ਯਂ ਚ ਵਰਮਾਸ਼੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਂਬੁਜਮ੍ ੮.
ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਵਲ-ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਦਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵੇਨੋਕ੍ਤੋ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕਰਾਵਣਃ ੮.
ਫਿਰ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਵਣੇਨ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ।
ਵਿਜੇਤਵ੍ਯੋ ਰਾਵਣੋਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੮.
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।
ਚਿਂਤਾਮਾਪੇਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚਿਰਂ ਤੇ ਵਿषਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੮.
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਜਾਰਭਾਵਾਚ੍ਚ ਚਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ ੮.
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪਰ-ਸਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਕਰਕੇ।
ਪਾਵਕਃ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾਤ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ ੮.
ਪਾਵਕ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀ।
ਸ਼ੈਲਾਦੋ ਹਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੁਰਾਤਨਃ ੮.
ਸ਼ੈਲਾਦਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯੋ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪੀ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਨਥ ਚੇਂਦ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ ੮.
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਂਦਿਨਾ ਚ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੮.
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ।
ਰਾਵਣੇਨ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ੮.
ਅਸੀਂ ਸਭ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਾਰ ਗਏ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਨਂਦੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵੈ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋ ਹृਦਿ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸੋऽਦ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨ ਪਾਰ੍ਯਤੇ॥ ੮.
ਹੱਸ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੰਦੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਉਹ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।'